అర్ధరాత్రి ఒక ఆసుపత్రి వరండాలో, ఇంటెన్సివ్ కేర్ వార్డు బయట ఒక తండ్రి కూర్చున్నాడు. తనకు తెలిసిన ప్రతి ప్రార్థనా చేశాడు. ఇప్పుడు అతనికి ఒక్క మాటే మిగిలింది, అది 'ఎందుకు?' స్నేహితులు వివరణలు ఇస్తారు, అవి సహాయపడవు. దేవుణ్ణి అలాంటి ప్రశ్న అడిగినందుకే కొందరు అపరాధ భావనకు లోనవుతారు. కీర్తన 22 వారికి అనుమతి ఇస్తుంది. అది ప్రశాంత విశ్వాసంతో కాక, విడిచిపెట్టబడిన ముడి మొరతో మొదలవుతుంది; చాలాసేపు మొరపెడుతూనే ఉంటుంది. శ్రమ యొక్క పూర్తి భారం పేర్కొనబడిన తర్వాతే కావ్యం నెమ్మదిగా మలుపు తిరగడం మొదలుపెడుతుంది.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకంలో ఇశ్రాయేలు తన చీకటి అనుభవాలను కూడా ప్రార్థనలో దేవుని దగ్గరికి తేవడం నేర్చుకుంది. కీర్తన 22 మొట్టమొదట ఒక బాధితుని విలాపం — ఇశ్రాయేలు పితరుల విశ్వాసంలో వేళ్లూనినది. కానీ నాల్గవ అంకంలో సువార్తలు దాని మొదటి మాటలను సిలువ మీది యేసు పెదవుల మీద ఉంచుతాయి; తొలి క్రైస్తవులు మొత్తం కీర్తనను ఆయన శ్రమకు, నిర్దోషిత్వ నిరూపణకు ఒక పటంగా చదివారు.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: దేవుడు విడిచిపెట్టినట్లు అనిపించే అనుభవానికి స్వరం ఇవ్వడం; ఆ మొరను దేవుని గత విశ్వాస్యత జ్ఞాపకంతో కలిపి పట్టుకోవడం; విడుదల, విడుదల పొందినవానిని మించి చాలా దూరం స్తుతిగా ఎలా పొంగిపొర్లుతుందో చూపడం.
- 22:1–11 — 'నా దేవా, నా దేవా, నన్నెందుకు విడిచిపెట్టావు?' బాధితుడు రాత్రింబగళ్లు మొరపెడతాడు, జవాబు లేదు. అయినా దేవుడు పరిశుద్ధుడు; పితరులు నమ్ముకున్నారు, విడిపించబడ్డారు. అతను మనిషి కంటే తక్కువవానిగా, అందరూ తిరస్కరించే పురుగుగా భావిస్తాడు; ఎగతాళి చేసేవారు 'అతను యెహోవాను నమ్ముకున్నాడు — యెహోవాయే అతణ్ణి విడిపించనియ్యి' అని వెక్కిరిస్తారు. అయినా పుట్టినప్పటి నుండి దేవుడు అతనితో ఉన్నాడు.
- 22:12–18 — బాషాను ఆబోతుల్లా, గర్జించే సింహాల్లా, కుక్కల గుంపులా శత్రువులు అతణ్ణి చుట్టుముడతారు. అతని బలం నీళ్లలా కారిపోతుంది, అతని ఎముకలు కీళ్లు తప్పాయి, అతని హృదయం కరిగిపోతుంది, అతని నాలుక అంగిటికి అంటుకుంటుంది. వారు అతని చేతులను, పాదాలను దాడి చేస్తారు, అతని వైపు తేరిచూస్తారు, చీట్లు వేసి అతని బట్టలు పంచుకుంటారు.
- 22:19–21 — విన్నపం అత్యవసరమవుతుంది: యెహోవా, దూరంగా ఉండకు; కత్తి నుండి, కుక్క నుండి, సింహం నోటి నుండి, అడవి దున్నల కొమ్ముల నుండి నన్ను విడిపించు. అప్పుడు కొన్ని హీబ్రూ పదాల్లో మలుపు వస్తుంది: 'నీవు నాకు జవాబిచ్చావు.'
- 22:22–26 — ఇప్పుడు అతను మహా సమాజంలో దేవుణ్ణి స్తుతిస్తూ, యాకోబు వంశస్థులందరినీ కలవమని పిలుస్తాడు. దేవుడు బాధితుని బాధను తృణీకరించలేదు, తన ముఖం దాచుకోలేదు; ఆయన మొర విన్నాడు. దీనులు తిని తృప్తిపడతారు.
- 22:27–31 — స్తుతి బయటికి వ్యాపిస్తుంది: భూదిగంతాలన్నీ యెహోవా వైపు తిరుగుతాయి, జనాల వంశాలు ఆరాధిస్తాయి, మృతులు కూడా నమస్కరిస్తారు; ఆయనే దీనిని చేశాడని ఇంకా పుట్టని తరాలకు చెప్పబడుతుంది.
- ఒక వ్యక్తిగత విలాపం — బహుశా చాలా మంది బాధితులు వాడినది; తర్వాత క్రైస్తవులు అది యేసులో నెరవేరినట్లు చూశారు.
- రాబోయే మెస్సీయ శ్రమను గురించి, తన సొంత అనుభవాన్ని దాటి దావీదు మాట్లాడిన ఒక ప్రవచనం.
- శ్రమ, నిర్దోషిత్వ నిరూపణ అనే దాని నమూనాను యేసు ఉద్దేశపూర్వకంగా స్వీకరించి నెరవేర్చిన ఒక విలాపం — కాబట్టి రెండు అన్వయాలూ నిలుస్తాయి.
ముఖ్య వచనం: కీర్తనలు 22:1 · కాబట్టి ఏమిటి: విశ్వాసంలో నింద కూడా ఉండవచ్చని, దేవుణ్ణి 'ఎందుకు?' అని అడగడం నమ్మకానికి వ్యతిరేకం కాదని కీర్తన 22 చూపిస్తుంది. క్రైస్తవులకు అది ఇంకా ముందుకు వెళ్తుంది: యేసే ఈ మాటలు ప్రార్థిస్తూ, విడిచిపెట్టబడిన స్థలంలోకి ప్రవేశించాడు. చీకటిలో ఉన్న ఎవరికైనా, కీర్తన త్వరిత జవాబును ఇవ్వదు, కానీ తోడును ఇస్తుంది — మొర పూర్తిగా పలకబడిన తర్వాతే వచ్చే ఒక మలుపును కూడా.