ఏదైనా భవనం కూలినప్పుడో ఒక బస్సు ఘాట్ రోడ్డు నుండి జారిపడినప్పుడో, వార్త వచ్చిన కొన్ని గంటల్లోనే టీ కొట్ల దగ్గరా కుటుంబ వాట్సాప్ గ్రూపుల్లోనూ ఒకే ప్రశ్న వినిపిస్తుంది: వాళ్లు ఏం చేశారు? బాధ సంపాదించుకున్నదే అయి ఉండాలనే నమ్మకం మానవ హృదయంలో ఎక్కడో కూర్చుని ఉంటుంది. లూకా 13లో ప్రజలు యేసు దగ్గరకు అలాంటి రెండు వార్తలు తెస్తారు — బలి అర్పిస్తుండగా పిలాతు ఆజ్ఞతో చంపబడిన గలిలయులు, సిలోయములో ఒక గోపురం కూలి నలిగిపోయిన పద్దెనిమిది మంది. ఆయన జవాబు ఆ సులువైన లెక్కను తిరస్కరిస్తుంది. వాళ్లు మిగతా ఎవరికంటే చెడ్డవాళ్లు కారు అని ఆయన అంటారు. తర్వాత ఆ ప్రశ్నను శ్రోతల వైపు తిప్పుతారు: అసలు విషయం వాళ్లు ఎందుకు చనిపోయారు అనేది కాదు, మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా అనేది.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: ఇంకా దారిలోనే (13:22), యేసు బోధ అత్యవసరంగా మారుతుంది. బైబిలు చాలాకాలంగా బాధతో పెనుగులాడింది — యోబు స్నేహితులు అతని బాధ అతనికి తగినదే అయి ఉండాలని పట్టుబట్టారు; వారి తీర్పును తిరస్కరించినందుకు యోబు నిర్దోషిగా నిరూపించబడ్డాడు. ఇక్కడ యేసు యోబు తిరస్కారం పక్షాన నిలుస్తూనే, మరింత లోతైన హెచ్చరికను నొక్కి చెబుతారు: ప్రతి ఒక్కరూ పశ్చాత్తాపపడాలి. ఈ అధ్యాయం యెరూషలేము గురించి ఆయన చేసిన మొదటి విలాపంతో ముగుస్తుంది — ప్రయాణమంతా ఆ నగరం వైపే సాగుతోంది.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: విపత్తు అపరాధాన్ని బయటపెడుతుందనే ఆలోచనను కూల్చివేయడానికి, ఫలించడానికి ఉన్న సమయం పరిమితమని హెచ్చరించడానికి, యెరూషలేము తిరస్కారం ముంచుకొస్తున్నప్పటికీ రాజ్యపు కనికరాన్ని — విశ్రాంతి దినాన విడిపించబడిన ఒక స్త్రీని — చూపడానికి.
- 13:1–9 — చంపబడిన గలిలయుల గురించీ, కూలిన సిలోయము గోపురం గురించీ చెప్పినప్పుడు, బాధితులు ఎక్కువ పాపులని యేసు ఒప్పుకోరు; అందరినీ పశ్చాత్తాపపడమని పిలుస్తారు. కాపు లేని ఒక అంజూరపు చెట్టుకు తవ్వి ఎరువు వేయడానికి మరో సంవత్సరం గడువు ఇవ్వబడుతుంది.
- 13:10–17 — ఒక సమాజమందిరంలో, పద్దెనిమిది సంవత్సరాలుగా నడుము వంగిపోయిన ఒక స్త్రీని యేసు స్వస్థపరుస్తారు. విశ్రాంతి దినాన స్వస్థపరచడంపై సమాజమందిరపు అధికారి అభ్యంతరం చెబుతాడు; విశ్రాంతి దినాన ప్రజలు తమ పశువులను విప్పుతారు కదా, అలాంటప్పుడు అబ్రాహాము కుమార్తె అయిన ఈమెను ఎందుకు విడిపించకూడదు అని యేసు జవాబిస్తారు.
- 13:18–30 — రాజ్యం ఒక ఆవగింజ వంటిది, చిటికెడు పులిసిన పిండి వంటిది — చిన్న ఆరంభాలు, గొప్ప ఫలితాలు. రక్షించబడేవారు కొద్దిమందేనా అని అడిగినప్పుడు, ఇరుకు ద్వారం గుండా ప్రవేశించడానికి ప్రయాసపడమని యేసు ప్రోత్సహిస్తారు; తూర్పు నుండీ పడమర నుండీ ప్రజలు వస్తారు, లోపలివారు మాత్రం బయట మిగిలిపోతారు.
- 13:31–35 — హేరోదు అంతిపా ఆయనను చంపాలనుకుంటున్నాడని కొందరు పరిసయ్యులు హెచ్చరిస్తారు. యేసు హేరోదును 'ఆ నక్క' అని పిలిచి, ప్రవక్త యెరూషలేములోనే చనిపోవాలని పట్టుబడతారు; తన పిల్లలను రెక్కల కింద చేర్చుకోవాలని తపించే కోడిలా ఆ నగరం గురించి విలపిస్తారు.
ముఖ్య వచనం: లూకా 13:34 · కాబట్టి ఏమిటి: లూకా 13 బాధపడేవారిని తమ బాధ ఒక శిక్ష అనే అనుమానం నుండి విడిపిస్తుంది; అదే సమయంలో మిగిలిన మనల్ని తేలికగా వదిలిపెట్టదు. 'పశ్చాత్తాపపడండి' అని చెప్పే అదే అధ్యాయం కాపు లేని చెట్టుకు మరో సంవత్సరం ఇస్తుంది, నడుము వంగిన స్త్రీకి ఆమె గౌరవాన్ని తిరిగి ఇస్తుంది. అత్యవసరతా సహనమూ కలిసి ఉంచబడ్డాయి — ఈ అధ్యాయం ఒక బెదిరింపుతో కాక, ఒక నగరం కోసం కార్చిన కన్నీళ్లతో ముగుస్తుంది.