సగం అగ్నికి, సగం ఆరాధనకు

ఒక వడ్రంగి పని చేస్తుండగా చూసిన ఎవరికైనా దానిలోని నిశ్శబ్దమైన తృప్తి తెలుసు: కొలవడం, గుర్తు పెట్టడం, ఒక మొరటు దుంగను ఉపయోగపడే వస్తువుగా మలచడం. మిగిలిన ముక్కలు పొయ్యిలోకి వెళ్తాయి; కెటిల్ మరుగుతుంది. అందులో వింతేమీ లేదు. యెషయా 44 సరిగ్గా ఈ సాధారణ దృశ్యాన్ని తీసుకుని, అది హాస్యాస్పదంగా మారేంత వరకు నెమ్మదిగా చూపిస్తుంది. అదే మనిషి, అదే చెట్టు నుండి, ఒక సగం దగ్గర చేతులు కాచుకుని, తర్వాత మిగిలిన సగం ముందు మోకరించి, 'నన్ను రక్షించు, నీవే నా దేవుడవు' అంటాడు. ప్రవక్త పొరుగువారి విశ్వాసాన్ని హేళన చేయడం లేదు; బబులోను మెరిసే ప్రతిమల వైపు ఆకర్షితులవుతున్న బందీల ముందు అతడు ఒక అద్దం పెడుతున్నాడు — నీవు చెక్కగలిగే దేవుడు ఎప్పుడైనా నిన్ను ఇంటికి మోసుకెళ్లగలడా అని అడుగుతున్నాడు.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: ఇది మూడవ అంకానికి — ఇశ్రాయేలు కథకు — చెందినది, అది తన అత్యంత దిగువ స్థాయిలో ఉంది: మందిరం కాలిపోయింది, ప్రజలు చెదిరిపోయారు. యెషయా 40–55 ఓదార్పుతో ఇచ్చే సుదీర్ఘ జవాబు, 44వ అధ్యాయం దానిని ఒక పోలికగా పదును పెడుతుంది. ఇశ్రాయేలు దేవుడు సమస్తాన్నీ చేశాడు; సామ్రాజ్యపు దేవుళ్లను ఎవరో చేశారు. అప్పుడు అధ్యాయం ఆశ్చర్యకరమైన పని చేస్తుంది: బందీలను ఇంటికి పంపబోయే విదేశీ రాజు పేరు చెబుతుంది. తిరిగి రావడం గురించిన వాగ్దానం అస్పష్టంగా ఉండడం మానేసి, ఒక పేరునూ, దిగంతంలో ఒక తేదీనీ పొందుతుంది.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: నిరుత్సాహంలో ఉన్న ప్రజలకు, వారి దేవుడు బబులోను దేవుళ్ల చేతిలో ఓడిపోలేదని చెప్పడానికి — ఆయన ఇశ్రాయేలును రూపించాడు, దానిని క్షమిస్తాడు, ప్రపంచ చరిత్రను నడిపిస్తున్నాడు; యెరూషలేమునూ దాని మందిరాన్నీ తిరిగి కట్టమని ఆజ్ఞాపించబోయేవాడిగా కోరెషు పేరు కూడా చెప్పేంత వరకు.

• 44:1–5 — దేవుడు 'నా సేవకుడవైన యాకోబు'తో, ఇశ్రాయేలుకు ఒక ముద్దు పేరైన 'యెషూరూను'తో మృదువుగా మాట్లాడతాడు. దాహంగా ఉన్న నేల మీద నీళ్లు, వారి పిల్లల మీద తన ఆత్మను కుమ్మరిస్తానని వాగ్దానం చేస్తాడు; దానివల్ల ఒక కొత్త తరం 'నేను యెహోవా వాడను' అని గర్వంగా చెబుతుంది.
• 44:6–8 — ఈ అధ్యాయాలన్నిటిలో సాగే న్యాయస్థాన వాదన: 'నేను మొదటివాడను, నేను చివరివాడను.' రాబోయేదాన్ని ఇంకెవరు ప్రకటించారు? వేరే ఆశ్రయదుర్గం లేదు. బందీలే ఆయనకు సాక్షులు.
• 44:9–20 — వ్యంగ్యం. ఒక కమ్మరి తన పని మీద చెమటోడ్చి సొమ్మసిల్లుతాడు; ఒక వడ్రంగి ఒక చెట్టును ఎంచుకుని, దానిలో కొంత భాగాన్ని కాల్చి రొట్టె కాల్చుకుంటాడు, మాంసం వేయించుకుంటాడు, మిగిలినదాన్ని ప్రార్థించడానికి ఒక దేవుడిగా చెక్కుతాడు. విషయం ఏమిటంటే, 'నా చేతిలో ఉన్న ఈ వస్తువు అబద్ధం కాదా?' అని ఎవరూ ఆగి ఆలోచించరు.
• 44:21–23 — తిరిగి ఇశ్రాయేలు వైపు: దేవుడు వారిని మరచిపోలేదు, వారి పాపాలను ఉదయపు మేఘంలా తుడిచివేశాడు. యెహోవా యాకోబును విమోచించాడు కాబట్టి ఆకాశాలూ అగాధాలూ పర్వతాలూ అడవులూ పాడమని పిలువబడతాయి.
• 44:24–28 — ఆకాశాలను విశాలపరచిన సృష్టికర్త సోదె చెప్పేవారి జోస్యాలను తారుమారు చేస్తాడు, తన దూతల మాటలను స్థిరపరుస్తాడు. యెరూషలేమును గురించి 'అది నివాసస్థలమవుతుంది' అనీ, కోరెషును గురించి 'అతడు నా కాపరి' అనీ ఆయన అంటాడు — మందిరాన్ని గురించి 'దాని పునాది వేయబడాలి' అని చెప్పబోయేవాడు అతడే.

ముఖ్య వచనం: యెషయా 44:22  ·  కాబట్టి ఏమిటి: మనలో చాలామంది ఒక చెక్క దుంగకు మొక్కే శోధనలో లేము, కానీ ఆ వ్యంగ్యం కింద ఉన్న ప్రశ్న ఇంకా తాకుతుంది: మనం స్వయంగా తయారుచేసుకున్న దేని మీద — డబ్బు, పేరుప్రతిష్ఠలు, అదుపు — ఆనుకుని, అది మనల్ని రక్షిస్తుందని ఆశిస్తున్నాం? అధ్యాయపు జవాబు ఒక మందలింపు కాదు, ఒక ఆహ్వానం: తిరిగి రా, ఎందుకంటే నిన్ను బరువెక్కిస్తున్న పాపాలు ఇప్పటికే మంచులా తుడిచివేయబడ్డాయి.