చల్లని ఉదయాన మీరు ఊపిరి వదిలితే, ఒక చిన్న మేఘం గాలిలో వేలాడుతుంది. మీరు దానిని చూడగలరు, కానీ పట్టుకోలేరు; మరుక్షణం అది మాయమవుతుంది. ప్రసంగి గ్రంథపు నడిబొడ్డులో ఉన్న హీబ్రూ పదం హెవెల్ — ఊపిరి, ఆవిరి, పొగమంచు — పాత బైబిలు అనువాదాలు 'వ్యర్థం' అని అనువదించిన పదం. గ్రంథం అంతటినీ హెవెల్ అని పిలుస్తూ మొదలై, తర్వాత చుట్టూ చూస్తుంది: సూర్యుడు ఉదయించి అస్తమించి తిరిగి పరుగెత్తుతాడు, గాలి చుట్టూ తిరుగుతుంది, నదులు ఎన్నటికీ నిండని సముద్రంలోకి ప్రవహిస్తాయి. తరాలు వస్తాయి, వెళ్తాయి. సొలొమోను కథలోని మహిమ, పతనం తర్వాత, ఒక 'దావీదు కుమారుని' స్వరం ముందుకు వచ్చి వృత్తాంతాలు సమాధానం లేకుండా వదిలిన ప్రశ్నను అడుగుతుంది: వీటన్నిటి మొత్తం ఏమిటి?
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకం ఇశ్రాయేలు స్వర్ణయుగాన్ని, దాని మొదటి పెద్ద బీటను చూపింది. ప్రసంగి సంఘటనల నుండి వెనక్కి తగ్గి జ్ఞానం వైపు వెళ్తుంది. సూర్యుని క్రింద జీవితం ఎలా నడుస్తుందనే దాని గురించి బైబిలు చేసే నిజాయితీగల ప్రశ్నగా అది యోబుతో పాటు ఉంటుంది. సొలొమోను తొలగిపోయిన తర్వాత ఇక్కడ ఉంచితే, అన్నీ కలిగి ఉండి వాటిని పట్టుకోలేమని కనుగొన్న ఒక రాజు తీర్పులా అది వినిపిస్తుంది. బైబిలు ఆ ప్రశ్నకు జవాబు ఇవ్వకముందే దానికి స్థలం ఇస్తుంది.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: గ్రంథపు గొప్ప అంశాన్ని — హెవెల్, సూర్యుని క్రింద జీవితపు క్షణికమైన, పట్టుకోలేని స్వభావాన్ని — స్థాపించడానికి; ప్రకృతి చక్రాలు గానీ జ్ఞానాన్వేషణ గానీ శాశ్వతమైన అర్థాన్ని ఇవ్వవని చూపడానికి.
- 1:1–3 — యెరూషలేములో రాజైన దావీదు కుమారుడు, 'బోధకుడు' లేదా 'సమకూర్చేవాడు' అయిన కోహెలెత్ మాటలు. అతని ప్రారంభ కేక: ఊపిరులకే ఊపిరి, అంతా ఊపిరే. సూర్యుని క్రింద ఎవరైనా తాను పడే శ్రమంతటి వల్ల ఏమి లాభం పొందుతాడు?
- 1:4–11 — లోకం తిరుగుతూనే ఉంటుంది: తరాలు గతిస్తాయి, సూర్యుడు, గాలి, నదులు చుట్టూ చుట్టూ తిరుగుతాయి. కళ్లు, చెవులు ఎన్నటికీ తృప్తి పొందవు. నిజంగా క్రొత్తది ఏదీ లేదు; ముందు వచ్చినవారిని ఎవరూ జ్ఞాపకం చేసుకోరు — మనల్ని కూడా ఎవరూ జ్ఞాపకం చేసుకోరు.
- 1:12–18 — ఆకాశం క్రింద జరిగే ప్రతిదానినీ అధ్యయనం చేయడానికి రాజు పూనుకుంటాడు. అది బరువైన పని అని, గాలిని వెంటాడడం వంటిదని అతను కనుగొంటాడు; వంకరగా ఉన్నది సరిచేయబడదు. జ్ఞానం సంపాదించడం దుఃఖాన్ని మాత్రమే పెంచుతుంది.
- సొలొమోను రచన: యూదు, క్రైస్తవ సంప్రదాయం దీర్ఘకాలంగా భావించినట్టు, 'యెరూషలేములో రాజైన దావీదు కుమారుడు' సొలొమోనే; జీవిత చరమ దశలో వెనుదిరిగి చూస్తున్నాడు.
- సొలొమోను పాత్ర: తర్వాతి కాలపు ఒక జ్ఞాని ఒక సాహిత్య సాధనంగా సొలొమోను స్వరంలో రాస్తాడు — సొలొమోను అనే పేరు నిజానికి ఎక్కడా వాడబడదు — ఒక చట్రపు కథకుడు కోహెలెత్ గురించి మూడవ పురుషంలో మాట్లాడతాడు. లేఖనం పట్ల ఉన్నతమైన దృక్పథం గలవారిలో చాలామందితో సహా, అనేకమంది పండితులు ఇప్పుడు ఈ అభిప్రాయాన్ని తీసుకుంటారు.
ముఖ్య వచనం: ప్రసంగి 1:2 · కాబట్టి ఏమిటి: కోహెలెత్ అనుభవించేదానిని చాలామంది అనుభవిస్తారు — పని అనే గానుగ, ఏమీ మార్చని వార్తల చక్రం, మనం మరచిపోబడతాం అనే భావన. ప్రసంగి ఆ భావనను గద్దించదు; దానిని లేఖనంలో ఉంచుతుంది. ఆ నిజాయితీ ముఖ్యం: ఇక్కడ విశ్వాసం బలవంతపు ఉల్లాసంతో కాక, జీవితం నిజంగా ఎంత క్లుప్తమైనదో, ఎంత జారిపోయేదో స్పష్టంగా చూడడంతో మొదలవుతుంది.