ఎవరు చెందుతారు, పారిపోయినవానికి ఆశ్రయం

ఒక సేవకుడు కఠినమైన యజమాని నుండి పారిపోయి, భయంతో, అలసటతో మీ గుమ్మం దగ్గరికి వస్తాడు. ప్రాచీన ప్రపంచంలో చాలా చోట్ల చట్టం స్పష్టంగా ఉండేది: అతన్ని తిరిగి పంపండి, లేకపోతే మీరు శిక్షించబడతారు. హమ్మురాబీ శాసనాలు పారిపోయిన దాసుని దాచడాన్ని మరణశిక్షార్హమైన నేరంగా చేశాయి. ద్వితీయోపదేశకాండము 23 దానికి వ్యతిరేకంగా చెబుతుంది: అతను ఎంచుకున్న చోట నివసించనివ్వండి, అతన్ని బాధించవద్దు. ఇదే అధ్యాయం ఇశ్రాయేలు ఆరాధన సమాజంలో ఎవరు చేరవచ్చు అనే దాని గురించి కచ్చితమైన గీతలు కూడా గీస్తుంది, సైనికులు తమ మరుగుదొడ్లను ఎక్కడ తవ్వాలో కూడా చెబుతుంది. ఇది చెందినతనం, సరిహద్దులు, సాధారణ జీవితపు గౌరవం గురించిన అధ్యాయం.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: ఇది మూడవ అంకం; ఇక్కడ ఇశ్రాయేలు, తన పాళెములో దేవుడు నివసించే పరిశుద్ధ సమాజంగా రూపొందించబడుతోంది. సమాజంలో ఎవరు ప్రవేశించవచ్చు అనే నియమాలు తర్వాత పరీక్షించబడి విస్తరించబడతాయి: మోయాబీయురాలైన రూతు దావీదుకు ముత్తవ్వ అవుతుంది, యెషయా 56 నపుంసకులను, పరదేశులను ఆహ్వానిస్తుంది, దారిలో బాప్తిస్మం పొందిన ఐతియోపీయుడైన నపుంసకుని గురించి అపొస్తలుల కార్యములు 8 చెబుతుంది. ధాన్యం తుంచడం గురించిన చిన్న నియమం, యేసు శిష్యులు పొలాల గుండా నడిచినప్పుడు కనిపిస్తుంది (మార్కు 2:23).

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: ఇశ్రాయేలు సమాజపు పరిశుద్ధతను గుర్తించడానికి; అదే సమయంలో బలహీనులను — పారిపోయిన దాసులు, పేద రుణగ్రహీతలు, ఆకలితో ఉన్న ప్రయాణికులు — కాపాడడానికి.

• 23:1–8 — కొందరు యెహోవా సమాజంలో ప్రవేశించకూడదు: జననాంగాలు నలిగిన లేదా కోయబడిన మనిషి, నిషిద్ధ సంబంధం ద్వారా పుట్టినవాడు, ఇశ్రాయేలుకు రొట్టె ఇవ్వడానికి నిరాకరించి వారిని శపించడానికి బిలామును కూలికి పెట్టుకున్న అమ్మోనీయులు, మోయాబీయులు. అయితే ఎదోమీయులు 'సహోదరులు', ఐగుప్తీయులు ఒకప్పుడు ఇశ్రాయేలుకు ఆతిథ్యం ఇచ్చారు, కాబట్టి వారి మూడవ తరం ప్రవేశించవచ్చు.
• 23:9–14 — యుద్ధ పాళెములో, రాత్రి స్ఖలనం వల్ల అపవిత్రుడైన మనిషి సాయంత్రం వరకు బయట ఉంటాడు; ప్రతి ఒక్కరూ పాళెము బయట మలవిసర్జన చేసి, ఒక తవ్వే పనిముట్టుతో దానిని కప్పాలి. కారణం: దేవుడు పాళెములో సంచరిస్తాడు, కాబట్టి అది శుభ్రంగా ఉంచబడాలి.
• 23:15–16 — ఇశ్రాయేలులో ఆశ్రయం పొందిన, తప్పించుకుని వచ్చిన దాసుని అతని యజమానికి తిరిగి అప్పగించకూడదు. అతను తాను ఎంచుకున్న ఏ పట్టణంలోనైనా నివసించవచ్చు; ఎవరూ అతన్ని బాధించకూడదు.
• 23:17–20 — ఏ ఇశ్రాయేలీయుడూ ఆరాధనకు సంబంధించిన వేశ్యగా ఉండకూడదు; వ్యభిచారపు సొమ్ముతో దేవుని మందిరంలో మొక్కుబడి చెల్లించకూడదు. ఇశ్రాయేలీయులు ఒకరి దగ్గర ఒకరు వడ్డీ తీసుకోకూడదు, అయితే పరదేశీయుల దగ్గర తీసుకోవచ్చు.
• 23:21–25 — దేవునికి చేసిన మొక్కుబడులను త్వరగా నెరవేర్చాలి, అయితే మొక్కుబడి చేయకపోవడం పాపం కాదు. ఆకలితో ఉన్న బాటసారి పొరుగువాని ద్రాక్షతోటలో ద్రాక్షలు తినవచ్చు, చేతితో వెన్నులు తుంచుకోవచ్చు, కానీ బుట్ట నింపుకోకూడదు, కొడవలి వాడకూడదు.

ముఖ్య వచనం: ద్వితీయోపదేశకాండము 23:15  ·  కాబట్టి ఏమిటి: ఈ అధ్యాయం రెండు సహజ ప్రవృత్తులను ఉద్రిక్తతలో పట్టుకుంటుంది: సమాజానికి సరిహద్దులు ఉండాలి, ఆ సరిహద్దు బలహీనులను నలిపివేయకూడదు. తర్వాతి లేఖనమే ప్రవేశ నియమాలను సడలించింది; మోయాబీయులపై నిషేధం పురుషులకే, స్త్రీలకు కాదని రబ్బీలు నిర్ణయించారు — అది రూతుకు చోటు కల్పించింది. ఇక పారిపోయిన దాసుని నియమాన్ని పందొమ్మిదవ శతాబ్దపు బానిసత్వ నిర్మూలనవాదులు ఉల్లేఖించారు; మనుషులను ఆస్తిగా చూసే ఏ వ్యవస్థకైనా అది ఇంకా సవాలు విసురుతుంది.