అంతకుముందు మూడు పితరుల సందర్భాలు ఐగుప్తు గురించి హెచ్చరించాయి — అక్కడ అబ్రాము దాదాపు పడిపోవడం (12), అక్కడికి వెళ్ళవద్దని ఇస్సాకుకు చెప్పడం (26:2), అక్కడ యోసేపు బానిసత్వం (37-39). ఇప్పుడు యాకోబుకు అక్కడికి వెళ్ళమని చెప్పబడుతోంది.

నిషేధించబడిన అదే ఐగుప్తు ఇప్పుడు నియమించబడింది. తన ప్రజలకు దేవుడిచ్చే సూచనలు అన్ని కాలాల్లోనూ ఒకేలా ఉండవు, కాని ఆయన స్వభావం ఒకేలా ఉంటుంది. ప్రతి తరాన్నీ ఆ క్షణానికి సరైన స్థలానికి ఆయన నడిపిస్తాడు.

నేను నీతో కూడా ఐగుప్తు వస్తాను. ఇశ్రాయేలు నిబంధన దేవుడు తన ప్రజలతో కలిసి ప్రవాసంలోకి వెళ్తాడు. ఆయన వాగ్దానాలు వారిని ఎక్కడికి పంపినా, ఆయన కూడా వెళ్తాడు.

యోసేపు తన సొంత చేతులతో నీ కళ్ళు మూస్తాడు. యాకోబు మరణ సమయంలో యోసేపు దగ్గర ఉంటాడనే కోమలమైన వాగ్దానం. ఆ కలయిక కొద్దికాలం కాదు; పితరుని కళ్ళు మూసుకునేవరకు అది నిలుస్తుంది. కొన్ని ఆదరణలు చిట్టచివరి వరకు దాచి ఉంచబడతాయి.

డెబ్భై మంది ఐగుప్తులో ప్రవేశించారు. నాలుగు వందల సంవత్సరాల తరువాత (నిర్గమకాండము 12:37) వారు స్త్రీలూ పిల్లలూ కాక ఆరు లక్షల మంది పురుషులుగా బయలుదేరుతారు — తరచుగా ఇరవై లక్షలు లేదా అంతకంటే ఎక్కువ అని అంచనా వేస్తారు, అయితే ఆ సంఖ్య వివాదాస్పదం.

తాను నియమించిన స్థలంలో దేవుడు డెబ్భై మంది నుండి ఒక జనాంగాన్ని పెంచగలడు. ప్రారంభంలోని చిన్నతనం చివరికి వచ్చే పరిమాణానికి కొలమానం కాదు. ఆవగింజ కూడా అదే రకమైన సూత్రం.

అతని మెడను కౌగలించుకుని చాలా సేపు ఏడ్చాడు. హీబ్రూ భాష ఎడతెగని ఏడుపును సూచిస్తుంది. ఇరవై రెండు సంవత్సరాలు పోయాడనుకున్న నష్టం, ఆ కలయికలో కన్నీళ్ళుగా ఉప్పొంగింది.

కొన్ని దుఃఖాలు ఒక్క క్షణంలో మాయమవ్వవు; పునరుద్ధరణ తరువాత కూడా అవి కాలక్రమంలో బయటికి ప్రవహిస్తాయి. యోసేపు చాలా సేపు ఏడ్చాడు, అది సరైనదే. మనస్సు అంత కాలం మోసినదాన్ని శరీరం విడుదల చేయాలి.

దాదాపు రెండు వేల సంవత్సరాల తరువాత సుమెయోను పలికిన మాటలను ఇది ప్రతిధ్వనిస్తుంది — ప్రభూ, ఇప్పుడు నీ మాట చొప్పున శాంతితో నీ సేవకుణ్ణి కడతేరి పోనిస్తున్నావు గదా! ... నీ రక్షణ నేను కళ్ళారా చూశాను (లూకా 2:29-30). ఎంతో కాలంగా వాగ్దానం చేయబడిన ప్రియమైనవారిని చూడడం శాంతితో చనిపోవడానికి చాలు.

విశ్వాసం ద్వారా క్రీస్తును చూసిన విశ్వాసి అవే మాటలు చెప్పగలడు. నేనిక చనిపోగలను. దేని కోసం జీవించడం విలువైనదో అది చూడబడింది; ఈ లోకం నుండి వెళ్ళిపోవడం ఆమోదయోగ్యమవుతుంది.