ఏలీ విఫలమైన కొడుకుల కింద పెరిగిన వ్యక్తికి ఇప్పుడు తన సొంత కొడుకులే విఫలమవుతున్నారు — ఆ సమాంతరం నుండి కథకుడు అతణ్ణి తప్పించడు. న్యాయాధిపతికి ధర్మశాస్త్రం నిషేధించినదాన్ని యోవేలు, అబీయా చేస్తారు: వారు పక్కకు మళ్ళుతారు, లంచాలు తీసుకుంటారు, తీర్పులను తారుమారు చేస్తారు (ద్వితీయోపదేశకాండము 16:19). బెయేర్షెబా దేశానికి దూర దక్షిణ అంచున ఉంది; రమా నుండి దూరం అవినీతికి తోడ్పడిందా అన్నది పాఠం చెప్పదు.

ఏలీ మీద మోపినట్టు, దేవుని కంటే తన కొడుకులను గౌరవించాడనే నేరాన్ని లేఖనం సమూయేలు మీద ఎక్కడా మోపదు; భక్తి వారసత్వంగా రాదనీ, అనర్హులకు అప్పగించిన పదవి ఫిర్యాదుగా మారుతుందనీ మాత్రమే నమోదు చేస్తుంది. 5వ వచనంలో పెద్దల ఫిర్యాదు ఎంతవరకూ ఉందో అంతవరకూ న్యాయమైనదే. సమస్య వారు అందుకున్న పరిష్కారంలో ఉంది.

రెండు నిజమైన పరిశీలనలు, ఒక బయటపెట్టే మాట. సమూయేలు ముసలివాడు; అతని కొడుకులు అవినీతిపరులు; కాబట్టి — ఇంగ్లీషు (KJV) పాఠంలో ఇక్కడే ఇతర దేశాలన్నిటిలాగా అని ఉంది (తెలుగు IRV ఆ మాటను 20వ వచనంలో ఇస్తుంది). ఇశ్రాయేలు ఏదో ఒక రోజు రాజును అడుగుతుందని ద్వితీయోపదేశకాండము 17:14-20 ముందే ఊహించి అతనికి షరతులు పెట్టింది; రాజరికం దానికదే నిషేధించబడలేదు. అందుకే చాలామంది పాఠకులు పాపాన్ని అభ్యర్థనలో కాక దాని ఉద్దేశంలో చూస్తారు: ఇశ్రాయేలు వేరుగా ఉండాలని పిలవబడిన ప్రజల్లాగే ఉండాలనుకోవడం.

యెహోవా పాలించే ప్రజలు ఎలా ఉంటారో దేశాలు చూడగలిగేలా దేవుడు ఇశ్రాయేలును ప్రత్యేకంగా చేశాడు (నిర్గమకాండము 19:5-6). అందరిలాగే ఉండాలని అడగడం ఆ పిలుపు నుండి విడుదల అడగడమే. పెద్దలు పరలోకంలో నమ్మవలసిన న్యాయాధిపతిని కాక, సింహాసనం మీద చూడగలిగే న్యాయాధిపతిని కోరుకుంటున్నారు.

సమూయేలుకు రుచించదు (వ. 6), అతడు ప్రార్థిస్తాడు; యెహోవా జవాబు ముందుగా తన సేవకుణ్ణి ఓదార్చి, తరువాత గాయానికి పేరు పెడుతుంది: నన్నే తిరస్కరించారు. ప్రవక్త ఆ అభ్యర్థనను వ్యక్తిగత తొలగింపుగా భావించాడు; అది నిజంగా ఎవరి తొలగింపో దేవుడు అతనికి చెబుతాడు. దేవుని సేవకులు తరచుగా మూలంలో ఆయనతో వివాదమైనదాన్ని బట్టి గాయపడతారు.

తమను పాలించకుండా — ఇశ్రాయేలుకు అప్పటికే రాజు ఉన్నాడు. గిద్యోను కిరీటాన్ని నిరాకరించినప్పుడు అదే చెప్పాడు: యెహోవా మిమ్మల్ని పరిపాలిస్తాడు (న్యాయాధిపతులు 8:23). కనిపించే రాజు కోసం డిమాండ్ ఇక్కడ కనిపించని రాజుకు వ్యతిరేకంగా వేసిన ఓటుగా చూడబడుతుంది — అయినా, ఆశ్చర్యకరంగా, యెహోవా విను అంటాడు. వారు అడిగినదాన్ని ఆయన ఇస్తాడు, దాని ద్వారా కూడా తన సంకల్పాన్ని నెరవేరుస్తాడు.

దేవుడు అభ్యర్థనను మన్నించి అదే శ్వాసలో హెచ్చరికను ఆజ్ఞాపిస్తాడు: విను... అయితే వారికి స్పష్టంగా తెలియజెయ్యి. అనుమతి ఆమోదం కాదు. ఇశ్రాయేలు కళ్ళు తెరిచే తన రాజును పొందుతుంది, ఈ హెచ్చరిక నమోదు తరువాతి ప్రతి ఫిర్యాదుకూ వ్యతిరేకంగా నిలుస్తుంది.

రాజు ఎలా పరిపాలిస్తాడో — రాజులు ప్రవర్తించే తీరు, ఇతర దేశాలన్నిటిలాగా ఉండే రాజు హక్కుగా కోరే ఆచార హక్కులు. 11-17 వచనాల్లో వచ్చేది ఏదో ఒక నిర్దిష్ట రాజు గురించిన ప్రవచనం కాదు, చుట్టుపక్కల ప్రజలు ఆచరించిన రాజరికపు చిత్రం. సొలొమోను వెట్టిచాకిరీ, రెహబాము భారమైన కాడి అది ఎంత ఖచ్చితమో చూపిస్తాయి.

ఈ ప్రసంగం ఒకే క్రియ మీద నిర్మించబడింది. 11-17 వచనాల్లో KJV ఆరుసార్లు he will take ('అతడు తీసుకుంటాడు') అని చదువుతుంది — కొడుకులు, కూతుళ్ళు, పొలాలు, పంటలో పదవ వంతు, పనివాళ్ళు, యువకులు, గాడిదలు, మందల్లో పదవ వంతు. ఇతర దేశాలన్నిటిలాగా ఉండే రాజు, మూలంలో, తీసుకునేవాడు. త్వరలో ఎవరి ఎద్దునైనా అక్రమంగా తీసుకొన్నానా? (12:3) అని అడగబోయే సమూయేలు దీనికి వ్యతిరేకమైన పాలకుడు.

రథాలు... గుర్రాలు — నిలువు సైన్యం, ఆస్థానం అనే యంత్రాంగం, రాజు పెంచుకోకూడదని ద్వితీయోపదేశకాండము 17:16 హెచ్చరించినదే. తమ తండ్రుల పొలాలు దున్నవలసిన కొడుకులు రాజు పొలాలు దున్నుతారు (వ. 12). రాజరికం మొదట మింగేది తరువాతి తరాన్ని.

హెచ్చరిక అణచివేయబడినవారి మొరతో ముగుస్తుంది — ఐగుప్తులోనూ న్యాయాధిపతుల రోజుల్లోనూ ఎప్పుడూ విడుదల తెచ్చిన అదే మొర. ఈసారి, యెహోవా... పట్టించుకోడు అంటాడు సమూయేలు; ఆ అణచివేత ఇశ్రాయేలు కళ్ళు తెరిచే ఎంచుకున్నది. శత్రువుల నుండి రక్షించే కృప, దేవుడు హెచ్చరించిన డిమాండ్ పర్యవసానాలకు వ్యతిరేకంగా వాగ్దానం చేయబడలేదు.

మీకోసం మీరు కోరుకొన్న రాజు — సర్వనామమే అసలు విషయం. 10:24లో సమూయేలు యెహోవా ఏర్పరచుకున్నవాణ్ణి అంటాడు; రెండూ నిజమే, ఆ ఉద్రిక్తత ఉద్దేశపూర్వకం. ఇశ్రాయేలు రాజును ఎంచుకుంది; ఏ రాజో దేవుడు ఎంచుకున్నాడు. అది తప్పుగా పరిణమించినప్పుడు ప్రజలు ఆ ఎంపికను తమదిగా ఒప్పుకోవలసి ఉంటుంది.

పూర్తి మూల్యం విన్న తరువాత ప్రజలు డిమాండ్‌ను పదం పదం పునరావృతం చేసి ఒక కారణం జోడిస్తారు: అతడే యుద్ధాలు జరిగిస్తాడు. సమూయేలు ప్రార్థిస్తుండగా యెహోవా అప్పుడే మిస్పాలో ఉరుముతో వారి యుద్ధం చేశాడు (7:10). తనకు ఇష్టమైనప్పుడు ఉరిమే దేవుడి కంటే చూడగలిగే సేనాపతి వారికి కావాలి. ఒక నిర్దిష్ట బెదిరింపు — నాహాషు — ఈ అభ్యర్థనను పురిగొల్పిందని 12వ అధ్యాయం వారికి గుర్తుచేస్తుంది (12:12).

వారు చెప్పనిదాన్ని గమనించండి: నీతితో న్యాయం తీర్చడం గురించి ఏమీ లేదు, యెహోవా గురించి ఏమీ లేదు. ద్వితీయోపదేశకాండము రాజు ధర్మశాస్త్రాన్ని నకలు రాసి దేవునికి భయపడాలి (17:18-19); ఈ రాజు సైనికుడిగా ఉండాలి. మీరు అడిగినదాన్ని దేవుని నుండి పొంది, ఆ అడగడమే మీ గురించిన నిజాన్ని చెప్పిందని కనుగొనవచ్చు.

ఇంగ్లీషు (KJV) పాఠంలో ఈ అధ్యాయంలో మూడుసార్లు యెహోవా వారి మాట విను అంటాడు (వ. 7, 9, 22). ఇవ్వడం స్థిరపడింది; హెచ్చరిక ఇవ్వబడింది; ప్రజలు దాన్ని నిరాకరించారు. సమూయేలు ఇంకా వాదించడు. వారిని ఇంటికి పంపిస్తాడు, తరువాతి అధ్యాయం — ఎన్నికల గురించి ఒక్క మాటా లేకుండా — తప్పిపోయిన గాడిదలను వెతుకుతున్న ఒక యువకుడితో మొదలవుతుంది.

ఈ ముగింపులో లోతైన సహనం ఉంది. దేవునికి ఇశ్రాయేలు రాజరికం అవసరం లేదు, కానీ ఆయన చాలా కాలంగా దాన్ని ఉద్దేశించాడు (ఆదికాండము 49:10; ద్వితీయోపదేశకాండము 17), ఈ అయిష్ట ఆరంభం నుండి ఒక దావీదును, సంఘం ఒప్పుకుంటున్నట్టు, దావీదు కుమారుణ్ణి తీసుకువస్తాడు. తప్పు మనోభావంతో చేసిన అభ్యర్థనను ఆయన తీసుకుని తన సొంత లక్ష్యాల వైపుకు మళ్ళిస్తాడు — మన ప్రార్థనల్లో చాలావాటిని ఆయన ఇలాగే నిర్వహించాడు.