సుమారు ఆరు వందల మంది చింపిరి అనుచరులతో (వ. 13) వేటాడబడుతున్న ఒక మనిషి, కోత కాలంలో యూదాలోని ఒక పట్టణం దోపిడీకి గురవుతోందని విని, వెళ్లి దాని కోసం పోరాడాలా అని దేవుణ్ణి అడుగుతాడు. కెయీలా లోతట్టు ప్రాంతంలో (యెహోషువ 15:44), అదుల్లాముకు దగ్గరలో ఉంది; దాన్ని కాపాడడం రాజు పని, కాని రాజు దావీదును వేటాడడంలో మునిగి ఉన్నాడు. చట్టానికి వెలుపల ఉన్నవాడు రాజు పని చేస్తాడు. దావీదు యెహోవా దగ్గర విచారణ చేశాడు — ఇదే మాట అతణ్ణి సౌలు నుండి వేరు చేస్తుంది; సౌలు ఇదే అధ్యాయంలో తన సొంత లెక్కలతో తన పథకాలు వేసుకుంటాడు (వ. 7).

అతని అనుచరులు అభ్యంతరం చెబుతారు (వ. 3) — యూదాలో ఉన్నప్పుడే వారు భయపడుతున్నారు — దావీదు తనకు వచ్చిన మొదటి జవాబుతో వారిని తోసిపుచ్చడు; అతడు మళ్ళీ యెహోవా దగ్గర విచారణ చేశాడు (వ. 4), రెండవ మాట మరింత సంపూర్ణంగా ఉంది: ఫిలిష్తీయులను నీ చేతికి అప్పగిస్తున్నాను. ఇక్కడ రెండుసార్లు అడగడం అవిశ్వాసం కాదు, వాగ్దానాన్ని తామూ వినవలసిన భయపడిన మనుషుల పట్ల శ్రద్ధ. ఫలితం (వ. 5) గొప్ప సంహారం, పట్టణానికి రక్షణ; విమోచకుడు సౌలు తిరుగుబాటుదారుడని పిలిచేవాడే.

దావీదు అంత కచ్చితంగా ఎలా విచారణ చేయగలిగాడో వివరించడానికి కథకుడు ఆగుతాడు: అబ్యాతారు నోబు మారణకాండ నుండి (22:20) ఏఫోదు చేత పట్టుకుని తప్పించుకున్నాడు — యెహోవాను అవును-కాదు ప్రశ్నలు అడగడానికి ఉపయోగించే పవిత్ర చీట్లు ఉండే యాజక వస్త్రం అది (నిర్గమకాండము 28:30). ఈ వచనం 9వ వచనాన్ని వివరించడానికి చేర్చిన గమనికలా చదవబడుతుంది; దానిలోని కెయీలాకు అనే మాట 22:20-23తో కొంచెం ఇబ్బందిగా కూర్చుంటుంది, ఎందుకంటే అక్కడ అబ్యాతారు కెయీలా దండయాత్రకు ముందే దావీదును చేరుకుంటాడు; చదివేవారు దీన్ని అతని రాకకు సంక్షిప్త వివరణగా తీసుకుంటారు.

సౌలు యాజకులను సంహరించడం యాజకత్వపు దైవ జవాబు సాధనాన్ని దావీదుకు అప్పగించింది. విచారణ చేసి జవాబు పొందని రాజు (14:37; 28:6) విచారణ చేసే సాధనాన్నే తన శత్రువు శిబిరంలోకి తరిమేశాడు. ఇక్కడి నుండి పుస్తకం చివరి వరకూ దావీదు అడుగుతాడు, యెహోవా జవాబిస్తాడు (వ. 11-12; 30:8; 2 సమూయేలు 2:1), కాని సౌలు గూఢచారుల మీద (వ. 22), చివరికి మృతులతో మాట్లాడే ఒక స్త్రీ మీద ఆధారపడే స్థితికి దిగజారతాడు. ఏఫోదు ఎవరి చేతిలో ఉందన్నది యెహోవా అనుగ్రహం ఎవరి పక్షాన ఉందో తెలిపే నిశ్శబ్ద సూచన.

రెండు ప్రశ్నలు, రెండు జవాబులు, రెండవది చేదైనది: దావీదు ఇప్పుడే కాపాడిన పట్టణం అతణ్ణి అప్పగిస్తుంది. యెహోవా కెయీలాను గద్దించడు, దావీదూ గద్దించడు; నోబు జ్ఞాపకం ఒక్క అధ్యాయం పాతదిగా ఉండగా రాజు సైన్యాన్ని ఎదుర్కొంటున్న గోడల పట్టణం వేరే విధంగా చేయడం కష్టం. దేవుని జవాబు దావీదు అక్కడే ఉంటే ఏమి జరగబోతుందో దాని గురించి, పట్టణవాసుల మీద తీర్పు కాదు — దావీదు వెళ్ళిపోతాడు (వ. 13), కాబట్టి ఆ ద్రోహం ఎప్పుడూ జరగదు. ఆ సంఘటనను నివారించడానికే ఆ జ్ఞానం ఇవ్వబడింది.

సంఘటనలను సౌలు అర్థం చేసుకున్న తీరు గమనించదగినది: దేవుడు అతణ్ణి నా చేతికి అప్పగించాడు (వ. 7). అతడు తన సొంత వేటకు దేవుని పేరు వాడుకుంటాడు, ఒకప్పుడు నేను నా శత్రువులపై పగ సాధించే వరకూ (14:24) అని చెప్పినట్టు. కథకుని తీర్పు 14వ వచనంలో వస్తుంది: సౌలు ప్రతిరోజూ అతణ్ణి వెదుకుతున్నప్పటికీ దేవుడు సౌలు చేతికి అప్పగించలేదు. ఇంగ్లీషులో అదే పదం, వ్యతిరేక ఫలితం. దేవుడు ఏమి అప్పగించాడో మనుషులు ప్రకటిస్తారు; నిర్ణయించేది దేవుడే.

ఈ సంవత్సరాలన్నిటి సారాంశ వాక్యం. సురక్షితమైన కొండ ప్రాంతం — హెబ్రోనుకు దక్షిణ, తూర్పు దిక్కుల్లో ఉన్న యూదా అరణ్యంలోని రాతి ఆశ్రయ స్థలాలు; జీఫు, మాయోను, ఏన్గెదీ అక్కడే ఉన్నాయి. సౌలు వైపున ప్రతిరోజూ; దేవుని వైపున లేదు. వేట అంతా ఈ ఒక్క వాక్యభాగంలో ఇమిడి ఉంది, వేటను వివరంగా వర్ణించక ముందే ముగింపు పాఠకునికి చెప్పబడుతుంది. దావీదు భద్రత అతని తెలివి కాదు (22వ వచనం అతడు ఎంతో చాకచక్యంగా ప్రవర్తిస్తున్నాడు అని చెబుతున్నా), అతణ్ణి అప్పగించడానికి యెహోవా నిరాకరించడమే.

కీర్తన 63 శీర్షిక దాన్ని అతడు యూదా అరణ్యంలో ఉన్నప్పుడు అనే సమయంలో ఉంచుతుంది, కీర్తన 54 శీర్షిక జీఫీయులు వచ్చి దావీదు మా దగ్గర దాక్కున్నాడు, అని సౌలుతో చెప్పినప్పుడు అనే సమయంలో. శీర్షికలు ప్రాచీనమైనవి, అవి ఇక్కడ అలానే అందించబడుతున్నాయి, తేదీకి రుజువుగా కాదు; కాని అధ్యాయం నమోదు చేయనిదాన్ని — ప్రతిరోజూ వేటాడబడుతున్న మనిషి ప్రార్థనలను — అవి పాఠకునికి వినిపిస్తాయి: నీళ్లు లేక ఎండిపోయిన ప్రాంతంలో నా ప్రాణం నీకోసం దప్పిగొని ఉంది.

తన తండ్రి కనుక్కోలేనిదాన్ని యోనాతాను కనుక్కుంటాడు. యువరాజు జీఫు అరణ్యంలోని తోటలోకి, తన తండ్రి వేటాడుతున్న మనిషి దగ్గరికి నడిచి వెళ్లి, దేవుని పేరట అతణ్ణి బలపరిచాడు — దావీదులో కాదు, అతని ఆరు వందల మందిలో కాదు, దేవునిలో. ఈ స్నేహం గురించి నమోదైన చివరి కార్యం ఇదే, బహుశా అత్యుత్తమమైనది కూడా: అతడు సైన్యాన్ని తేడు, పథకాన్ని తేడు, దేవుడు చెప్పినదానిలో వేరూనిన ప్రోత్సాహాన్ని మాత్రమే తెస్తాడు. స్నేహితుడు ఉండేది ఇందుకే అని చాలామంది గమనించారు.

సౌలు కనుక్కోలేని దావీదును యోనాతాను ఎలా కనుక్కున్నాడో గ్రంథం వివరించదు. కథకుడు ఈ క్షణంలో కావాలనే అతణ్ణి సౌలు కొడుకు అని పిలుస్తాడు. తరువాత అతడు తన తండ్రి దగ్గరికి తిరిగి వెళ్తాడు (వ. 18), గిల్బోవ మీద అతనితో కలిసి చనిపోతాడు (31:2) — సౌలు పక్షాన్ని ఎప్పుడూ విడిచిపెట్టలేదు, దావీదు విషయంలో ఎప్పుడూ తడబడలేదు. ఒక మనిషి ఒకే సమయంలో ప్రేమ వల్ల నాశనం వైపు వెళ్తున్న పక్షానికీ, విశ్వాసం వల్ల యెహోవా పక్షానికీ నమ్మకంగా ఉండడానికి లేఖనం అనుమతిస్తుంది, ఆ ఉద్రిక్తతను అతడు పరిష్కరించాలని కోరదు.

నువ్వేమీ భయపడకు — దేవుడు తన సేవకులతో చెప్పే మాట, ఇక్కడ ఒక స్నేహితుని పెదవుల మీద. యోనాతాను మూడు విషయాలను స్థిరమైనవిగా చెబుతాడు: సౌలు అతణ్ణి పట్టుకోలేడు, దావీదు రాజవుతాడు, ఈ విషయం నా తండ్రి సౌలుకు తెలిసిపోయింది (20:31, 24:20 దీన్ని నిర్ధారిస్తాయి). దావీదు దేవుడు ఎన్నుకున్న రాజు అని యోనాతాను గ్రహించాడని ఈ పుస్తకంలో అత్యంత స్పష్టమైన ప్రకటన ఇదే, అతడు దీన్ని చేదు లేకుండా చెబుతాడు. దీనివల్ల అన్నీ కోల్పోయేవాడు దీన్ని శుభవార్తగా చెబుతాడు.

నేను నీకు సహాయకునిగా ఉంటాను — నెరవేరని యోనాతాను ఆశ ఇదొక్కటే. దావీదు పరిపాలించక ముందే అతడు చనిపోయాడు. చదివేవారు చాలా కాలంగా దాని దుఃఖాన్ని అనుభవించారు, గ్రంథం దాన్ని మెత్తబరచదు; కాని 18వ వచనంలోని ఒప్పందం అతని కొడుకు వరకూ చేరింది, యోనాతాను పేరు దావీదు విలాప గీతంలో (2 సమూయేలు 1:26), దావీదు ఆస్థానంలో గౌరవించబడింది. నమ్మకమైన మనిషి తన సొంత భవిష్యత్తు గురించి చేసే ప్రతి వాగ్దానమూ నెరవేరదు; అతడు ఇంకొకరికి ఇచ్చినది నెరవేరింది.

దావీదు సొంత గోత్రానికి చెందిన జీఫీయులు అతణ్ణి అప్పగిస్తామని ముందుకు వస్తారు (వ. 19-20), సౌలు యెహోవా మిమ్మల్ని దీవిస్తాడు గాక అని వారిని దీవించి, వారు చూపిన అభిమానాన్ని బట్టి కృతజ్ఞత చెబుతాడు. ఈ వచనం దాని తలకిందుల తీరులో దాదాపు భరించలేనిది: జాలి వెనుక సైన్యం ఉన్న రాజు మీద, యెహోవా దీవెన ద్రోహం మీద పలకబడుతుంది. సౌలు మత పదజాలం అతణ్ణి విడిచిపెట్టలేదు; ఇప్పుడు అది అతని భయానికి ఉపయోగపడే దేనికైనా అతుక్కుంటుంది. జీఫీయులు 26:1లో మళ్ళీ సమాచారం ఇస్తారు.

22-23 వచనాలు రాజు పద్ధతిని చూపిస్తాయి: గూఢచారులు, దాక్కొన్న ప్రాంతాలను, కచ్చితంగా — దావీదు యెహోవాను అడిగే చోట సౌలు రహస్య సమాచారం సేకరిస్తాడు. దావీదు ఎంతో చాకచక్యంగా ప్రవర్తిస్తున్నాడు అనడంలో అతడు సరైనవాడే; కాని దావీదును కాపాడింది అతని తెలివి కాదు (వ. 14). అధ్యాయం తెలుసుకునే రెండు మార్గాలను పక్కపక్కనే ఉంచుతుంది — ఏఫోదు, గూఢచారి — వాటి మధ్య తీర్పును ఫలితానికే వదిలేస్తుంది. జీఫీయుల మాటలు శీర్షికగా ఉన్న కీర్తన 54 జవాబిస్తుంది: దేవుడే నా సహాయం.

మాయోను అరణ్యంలోని ఒక కొండ మీద సౌలు దావీదును చుట్టుముట్టాడు (వ. 26) — ఒకవైపు, మరోవైపు, చుట్టుముడుతున్నారు — వేట దాదాపు ముగిసిపోయింది, అప్పుడు ఒకడు వచ్చి చెబుతాడు: ఫిలిష్తీయులు దండెత్తి వచ్చి దేశంలో చొరబడ్డారు (వ. 27). సౌలు వెనక్కి తిరగాల్సి వస్తుంది, దావీదు విడుదల అవుతాడు. గ్రంథం దూతను గానీ అద్భుతాన్ని గానీ చూపదు, కథకుడు స్పష్టంగా దావీదును అప్పగించని దేవునికి ఆపాదించే సమయాన్ని మాత్రమే చూపుతుంది (వ. 14). లేఖనంలో దేవుని ఏర్పాటు సాధారణంగా ఇంత సామాన్యంగా, ఇంత కచ్చితంగా ఉంటుంది.

సెలహమ్మలెకోతు కేవలం హీబ్రూ పేరును అలాగే తెచ్చినది; KJV అంచులో విభజనల బండ అని ఉంది, అదే సంప్రదాయ అర్థం — సౌలూ దావీదూ విడిపోయిన బండ, లేదా సౌలు మనుషులు వేట నుండి వేరుపడిన బండ. కొందరు దాన్ని తప్పించుకొనే బండ లేదా జారుడు బండ అని తీసుకుంటారు; హీబ్రూ వీటిలో ఒకటి కంటే ఎక్కువ అర్థాలపై శ్లేషకు అవకాశం ఇస్తుంది, ఈ అధ్యయనం దాన్ని తేల్చనక్కర్లేదు. ఆ పేరు భద్రపరచినది జ్ఞాపకం: చివరి అంచు దగ్గర దేవుడు జోక్యం చేసుకున్నాడు. 29వ వచనం దావీదును ఏన్గెదీకి తీసుకెళ్తుంది, తరువాతి అధ్యాయం అక్కడ ఎదురుచూస్తోంది.