அடைக்கப்பட்ட தோட்டம்

ஓர் இந்தியத் திருமணத்தில் புகழ்ச்சி மணிக்கணக்கில் நீடிக்கலாம் — மணமகளின் அழகைப் பற்றிய பாடல்கள், மணமகனைக் கேலி செய்தல், வேறு எங்கேயும் விநோதமாகத் தோன்றும் உருவகங்களில் உறவினர்கள் பாராட்டுகளைப் பரிமாறிக்கொள்வது. உன்னதப்பாட்டு 4 அப்படிப்பட்ட புகழ்ச்சி. அந்த ஆண் பெண்ணை அவள் கண்களிலிருந்து கீழ்நோக்கி, வயலிலிருந்தும் மலைச்சரிவிலிருந்தும் எடுத்த சித்திரங்களால் விவரிக்கிறார்: சரிவில் இறங்கி ஓடும் வெள்ளாடுகள், புதிதாகக் கழுவப்பட்ட ஆடுகள், ஒரு மாதுளம்பழத் துண்டு, கேடகங்கள் தொங்கும் ஒரு அரணான கோபுரம். நவீனச் செவிகளுக்கு இதில் சில விநோதமாகத் தோன்றும்; அதன் சொந்த உலகில் அது உயர்ந்த புகழ்ச்சி. பின்பு, பாட்டில் முதன்முறையாக, அவர் அவளை 'என் மணவாளி' என்று அழைக்கிறார்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், இஸ்ரவேலின் ராஜ்யம் செழிக்கும்போது, இந்தப் பாட்டு காதலைப் பற்றிப் பேசத் தேசத்தின் சொந்த மொழியையே — தோட்டங்கள், நீரூற்றுகள், நறுமணப் பொருட்கள் — பயன்படுத்திக்கொண்டே இருக்கிறது. தோட்ட உருவகம் பின்னோக்கி ஏதேனையும், முன்னோக்கி நீர்பாய்ச்சப்பட்டு மீட்டெடுக்கப்பட்ட தோட்டத்தைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசிகளின் சித்திரங்களையும் தொடுகிறது. 'மணவாளி' என்ற சொல்லும் முக்கியம்: காதலர்களின் பிணைப்பை இந்தப் பாட்டு திருமணம் என்று பெயரிடும் இடம் இதுவே — தேவனுக்கும் அவருடைய மக்களுக்கும் வேதம் பின்னர் பயன்படுத்தும் உருவகம் அது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பெண்ணின் அழகை முழுமையாகப் புகழ்வது; அவளை மணவாளி என்று பெயரிடுவது; அவளுடைய மதிப்பையும், ஒரே நபருக்காகக் காக்கப்படும் காதலின் உண்மைத்தன்மையையும் கனப்படுத்த முத்திரையிடப்பட்ட தோட்டம் என்ற உருவகத்தைப் பயன்படுத்துவது.

• 4:1–7 — ஒரு பாரம்பரிய வருணனைக் கவிதையில் அவர் அவளைப் புகழ்கிறார்: முக்காட்டுக்குப் பின்னால் புறாக்கண்கள், கீலேயாத் மலைகளிலுள்ள வெள்ளாட்டு மந்தையைப் போன்ற கூந்தல், புதிதாகக் கழுவப்பட்ட ஆடுகளைப் போல ஒளிரும் புன்னகை, கேடகங்கள் தொங்கும் தாவீதின் கோபுரத்தைப் போன்ற கழுத்து. அவர் முடிக்கிறார்: நீ முழுவதும் அழகானவள், உன்னில் ஒரு குறையும் இல்லை.
• 4:8–11 — லீபனோனின் உயர்ந்த மலைகளிலிருந்து தம்மோடு வரும்படி அவர் அவளை அழைத்து, ஒரே பார்வையால் அவள் தம் இருதயத்தைக் கவர்ந்துகொண்டாள் என்கிறார். அவர் அவளை 'என் சகோதரியே, என் மணவாளியே' என்று அழைக்கிறார் — பழங்காலக் காதல் கவிதையில் 'சகோதரி' என்பது ஒரு சாதாரணப் பாசச் சொல் — அவளுடைய நேசம் திராட்சரசத்தைவிட இனிமையானது என்கிறார்.
• 4:12–15 — அவள் அடைக்கப்பட்ட தோட்டம், முத்திரையிடப்பட்ட நீரூற்று — தனிப்பட்டது, காக்கப்பட்டது, எல்லோருக்கும் திறந்ததல்ல — உள்ளே மாதுளந்தோப்பும் எல்லாச் சிறந்த நறுமணப் பொருட்களும் வளர்கின்றன; லீபனோனிலிருந்து இறங்கி ஓடும் ஒரு புதிய நீரோடை அவற்றுக்கு நீர்பாய்ச்சுகிறது.
• 4:16 — தோட்டத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும்படி வாடைக்காற்றையும் தென்றலையும் அழைத்து அவள் பதிலளிக்கிறாள்; தன் நேசரை அவருடைய தோட்டத்துக்குள் வரும்படி அழைக்கிறாள்.

முக்கிய வசனம்: உன்னதப்பாட்டு 4:7  ·  அதனால் என்ன: இரண்டு விஷயங்கள் தனித்து நிற்கின்றன. முதலாவது, புகழ்ச்சி குறிப்பானதும் தாராளமானதுமாக இருக்கிறது: அவர் அவளைக் கவனிக்கிறார், அதைச் சொல்லவும் செய்கிறார். இரண்டாவது, அடைக்கப்பட்ட தோட்டம் தனித்துவமான, சுதந்திரமாகக் கொடுக்கப்படும், ஒருபோதும் பறித்துக்கொள்ளப்படாத காதலைப் பற்றிப் பேசுகிறது. உடல்கள் வெளியாட்களால் தொடர்ந்து மதிப்பிடப்படும் ஓர் உலகில், இந்தப் பாட்டு ஒருவருடைய அழகைக் கனப்படுத்தப்பட வேண்டிய ஈவாகவும், நெருக்கத்தை அழைப்பினால் மட்டுமே திறக்கப்படும் ஒன்றாகவும் கருதுகிறது.