- పరమగీతము 4 BSB ↗
భారతీయ వివాహంలో పొగడ్తలు గంటల తరబడి సాగవచ్చు — వధువు అందం గురించిన పాటలు, వరుణ్ణి ఆటపట్టించడం, మరెక్కడైనా విచిత్రంగా వినిపించే చిత్రాలతో బంధువులు పొగడ్తలు ఇచ్చిపుచ్చుకోవడం. పరమగీతము 4 అలాంటి పొగడ్తే. పురుషుడు స్త్రీని ఆమె కళ్ల నుండి కిందికి, పొలం నుండి, కొండవాలు నుండి తీసిన చిత్రాలతో వర్ణిస్తాడు: వాలు మీదుగా దిగివచ్చే మేకల మంద, అప్పుడే కడిగిన గొర్రెలు, దానిమ్మ పండు ముక్క, డాళ్లు వేలాడదీసిన దుర్గ గోపురం. ఆధునిక చెవులకు ఇందులో కొంత విచిత్రంగా వినిపిస్తుంది; దాని సొంత లోకంలో అది గొప్ప పొగడ్త. తర్వాత, పరమగీతంలో మొదటిసారిగా, అతను ఆమెను 'నా వధువా' అని పిలుస్తాడు.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకంలో, ఇశ్రాయేలు రాజ్యం వర్ధిల్లుతుండగా, ప్రేమ గురించి మాట్లాడడానికి పరమగీతము దేశపు భాషనే — తోటలు, ఊటలు, సుగంధ ద్రవ్యాలు — ఉపయోగిస్తూనే ఉంటుంది. తోట చిత్రం వెనుకకు ఏదెను వరకు, ముందుకు బాగా నీరు పారిన తోట పునరుద్ధరించబడుతుందనే ప్రవక్తల చిత్రాల వరకు చేరుతుంది. 'వధువు' అనే పదం కూడా ముఖ్యం: ప్రేమికుల బంధాన్ని పరమగీతము వివాహంగా పేర్కొనేది ఇక్కడే — తర్వాత దేవునికి, ఆయన ప్రజలకు లేఖనాలు ఉపయోగించే చిత్రం అదే.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: స్త్రీ అందాన్ని సంపూర్ణంగా పొగడడం, ఆమెను వధువుగా పేర్కొనడం; ఆమె విలువను, ఒక్క వ్యక్తి కోసం కాపాడుకున్న ప్రేమ విశ్వాస్యతను రెండింటినీ ఘనపరచడానికి ముద్రించబడిన తోట చిత్రాన్ని ఉపయోగించడం.
- 4:1–7 — ఒక సాంప్రదాయిక వర్ణనా కవితలో అతను ఆమెను పొగుడుతాడు: ముసుగు వెనుక పావురాల్లాంటి కళ్లు, గిలాదు కొండల మీద మేకల మందలాంటి జుట్టు, అప్పుడే కడిగిన గొర్రెలంత తెల్లని చిరునవ్వు, డాళ్లు వేలాడదీసిన దావీదు గోపురం లాంటి మెడ. అతను ముగిస్తాడు: నీవు పూర్తిగా అందమైనదానవు, నీలో ఏ లోపమూ లేదు.
- 4:8–11 — లెబానోను ఎత్తైన కొండల నుండి తనతో రమ్మని అతను ఆమెను పిలుస్తాడు; ఒక్క చూపుతో ఆమె తన హృదయాన్ని దోచుకుందని చెబుతాడు. అతను ఆమెను 'నా సోదరీ, నా వధువా' అని పిలుస్తాడు — ప్రాచీన ప్రేమ కవిత్వంలో 'సోదరి' అనేది సాధారణమైన ఆప్యాయత పదం — ఆమె ప్రేమ ద్రాక్షారసం కంటే తియ్యనిదని చెబుతాడు.
- 4:12–15 — ఆమె మూయబడిన తోట, ముద్రించబడిన ఊట — ప్రైవేటు, కాపాడబడినది, అందరికీ తెరవబడనిది — లోపల దానిమ్మ తోట, ప్రతి శ్రేష్ఠమైన సుగంధ ద్రవ్యమూ పెరుగుతాయి; లెబానోను నుండి కిందికి ప్రవహించే తాజా ప్రవాహం దానికి నీరు పోస్తుంది.
- 4:16 — తోట సువాసనను వ్యాపింపజేయమని ఉత్తర గాలిని, దక్షిణ గాలిని పిలుస్తూ ఆమె జవాబిస్తుంది; తన ప్రియుణ్ణి అతని తోటలోకి రమ్మని ఆహ్వానిస్తుంది.
ముఖ్య వచనం: పరమగీతము 4:7 · కాబట్టి ఏమిటి: రెండు విషయాలు ప్రత్యేకంగా కనిపిస్తాయి. మొదటిది, పొగడ్త నిర్దిష్టంగా, ఉదారంగా ఉంది: అతను ఆమెను గమనిస్తాడు, దాన్ని చెబుతాడు. రెండవది, మూయబడిన తోట ప్రత్యేకమైన, స్వేచ్ఛగా ఇవ్వబడిన — ఎన్నడూ బలవంతంగా తీసుకోబడని — ప్రేమ గురించి మాట్లాడుతుంది. శరీరాలు బయటివారి చేత నిరంతరం తీర్పు తీర్చబడే లోకంలో, పరమగీతము ఒక వ్యక్తి అందాన్ని ఘనపరచవలసిన వరంగా, సాన్నిహిత్యాన్ని ఆహ్వానం ద్వారా మాత్రమే తెరుచుకునేదిగా చూస్తుంది.