ஒலிவமரமும் இரகசியமும்

இந்தியாவில் ஒரு நாற்றுப்பண்ணையிலிருந்து மாங்கன்று வாங்கிய எவரும் பெரும்பாலும் ஒட்டுக்கட்டிய ஒரு மரத்தையே வாங்கியிருப்பார். நல்ல ரகத்திலிருந்து எடுத்த ஒரு கிளை, உறுதியான ஒரு வேர்த்தண்டின்மேல் கட்டப்படுகிறது; இரண்டும் ஒன்றாக வளர்கின்றன. புதிய கிளை கனி கொடுக்கிறது; ஆனால் அது தான் வளர்க்காத வேர்களைச் சார்ந்தே முழுவதுமாக வாழ்கிறது. யூதர்களை இழிவாகப் பார்க்கத் தொடங்கியிருந்த ரோமிலுள்ள புறஜாதி விசுவாசிகளிடம் பேச, பவுல் ஒலிவமரத்தைக் கொண்டு இதைப் போன்ற ஒரு சித்திரத்தைப் பயன்படுத்துகிறார். நீங்கள் ஒட்டவைக்கப்பட்ட கிளை, என்று அவர் சொல்கிறார். நீங்கள் வேரைத் தாங்கவில்லை; வேரே உங்களைத் தாங்குகிறது. யூத மக்களுக்கு எதிரான கிறிஸ்தவ அகந்தைக்கு வேதாகமத்தில் எங்கும் காணப்படும் மிகக் கூர்மையான எச்சரிக்கைகளில் இது ஒன்று.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியும் ஐந்தாம் பகுதியும் ஒன்றாகப் பிணைக்கப்பட்டு, ஆறாம் பகுதியைச் சுட்டுகின்றன. இஸ்ரவேலின் கதை முடிந்துவிடவில்லை. இஸ்ரவேலுக்கு ஏற்பட்ட பகுதியளவு கடினப்படுதலே சுவிசேஷம் தேசங்களை அடைவதற்கான வழியாக இருந்தது என்றும், இஸ்ரவேலுக்குத் தேவன் கொடுத்த அழைப்பு நிலைத்திருக்கிறது என்றும் பவுல் வாதிடுகிறார்: 'தேவனுடைய கிருபைவரங்களும், அவருடைய அழைப்பும் மாறாதவைகளே.' இரட்சிப்பின் வரலாறு ஒரே மரம்; அதன் முடிவு எல்லார்மேலும் இரக்கம்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ரோமர் 9–11இன் வாதத்தை நிறைவுசெய்வது: தேவன் இஸ்ரவேலைத் தள்ளிவிடவில்லை; இப்போதைய நிலை பகுதியளவானதும் தற்காலிகமானதுமே; புறஜாதி விசுவாசிகள் தங்கள் இடத்துக்கு இஸ்ரவேலின் வேருக்குக் கடன்பட்டிருக்கிறார்கள், அவர்கள் பெருமைபாராட்டக் கூடாது; தேவனுடைய இரக்கமே கடைசி வார்த்தையாக இருக்கும்.

• 11:1–10 — தேவன் தம் மக்களைத் தள்ளிவிட்டாரா? இல்லவே இல்லை — பவுலே ஒரு இஸ்ரவேலர். பாகாலுக்கு முழங்கால்படியிடாத ஏழாயிரம் பேரைத் தேவன் மீதியாக வைத்திருந்த எலியாவின் நாட்களைப் போலவே, இப்போதும் கிருபையினால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட மீதியானவர்கள் இருக்கிறார்கள். மற்றவர்கள், வேதவாக்கியங்கள் சொன்னபடியே, கடினப்படுத்தப்பட்டார்கள்.
• 11:11–16 — அவர்கள் என்றென்றைக்கும் விழுந்துபோகும்படியாகவா இடறினார்கள்? இல்லை. அவர்களுடைய இடறலினாலே, இஸ்ரவேலுக்குப் பொறாமையுண்டாக்கும்படி, புறஜாதியாருக்கு இரட்சிப்பு வந்தது. அவர்களுடைய இழப்பு உலகத்துக்கு ஐசுவரியமானால், அவர்கள் முழுமையாகச் சேர்க்கப்படுதல் எவ்வளவு அதிகமாயிருக்கும் — மரித்தோரிலிருந்து ஜீவன் என்பதற்குக் குறைவானதல்ல.
• 11:17–24 — சுபாவக் கிளைகளில் சில முறிக்கப்பட்டன; காட்டு ஒலிவமரக் கிளையாகிய புறஜாதியார் வேரில் பங்குபெறும்படி ஒட்டவைக்கப்பட்டார்கள். பெருமைபாராட்டாதே; நீ வேரைத் தாங்கவில்லை. அவிசுவாசத்தினாலே அவை முறிக்கப்பட்டன, நீயோ விசுவாசத்தினாலே நிற்கிறாய். மேட்டிமைச் சிந்தையாயிராமல் பயந்திரு; சுபாவக் கிளைகளைத் திரும்ப ஒட்டவைக்கத் தேவன் வல்லவராயிருக்கிறார்.
• 11:25–32 — ஒரு இரகசியம்: புறஜாதியாரின் முழு எண்ணிக்கை உள்ளே வரும்வரை இஸ்ரவேலுக்குப் பகுதியளவு கடினப்படுதல் உண்டாயிற்று; இவ்விதமாய் இஸ்ரவேலர் யாவரும் இரட்சிக்கப்படுவார்கள். சுவிசேஷத்தைக் குறித்து அவர்கள் உங்கள் நிமித்தம் பகைஞர்; தெரிந்துகொள்ளுதலைக் குறித்தோ முற்பிதாக்களின் நிமித்தம் அவர்கள் நேசிக்கப்படுகிறவர்கள். எல்லார்மேலும் இரக்கமாயிருக்கும்படி, தேவன் எல்லாரையும் கீழ்ப்படியாமைக்குள் அடைத்துப்போட்டார்.
• 11:33–36 — பவுல் துதியில் வெடிக்கிறார்: தேவனுடைய ஐசுவரியம், ஞானம், அறிவு ஆகியவற்றின் ஆழம் எவ்வளவு! அவருடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் எவ்வளவு ஆராய்ந்து முடியாதவைகள்! சகலமும் அவராலும், அவர் மூலமாயும், அவருக்காகவும் இருக்கிறது. அவருக்கே என்றென்றைக்கும் மகிமை உண்டாவதாக.

முக்கிய வசனம்: ரோமர் 11:29  ·  அதனால் என்ன: சபை இஸ்ரவேலின் இடத்தை வெறுமனே எடுத்துக்கொண்டுவிட்டது என்று பல நூற்றாண்டுகளாக அநேகக் கிறிஸ்தவர்கள் போதித்தார்கள்; அந்தப் போதனை யூதர்களுக்கு எதிரான அவமதிப்புக்கும் வன்முறைக்கும் தீனி போட்டது. ரோமர் 11 அதற்கு ஒரு வலுவான தடை: புறஜாதிக் கிறிஸ்தவர்கள் இஸ்ரவேலின் மரத்தில் விருந்தினர்கள்; இஸ்ரவேலுக்குத் தேவன் கொடுத்த அழைப்பு நிலைத்திருக்கிறது. மிகக் கடினமான கேள்விகளுக்குப் பவுலின் இறுதிப் பதில் ஒரு வரைபடம் அல்ல, ஆராதனையே.