பழங்கால உலகில் ஒரு காணிக்கை என்பது கொடுக்கப்பட்டு, பின்பு முடிந்துபோகும் ஒன்று: வெட்டப்பட்ட ஒரு மிருகம், எரிக்கப்பட்ட தானியம், புகைந்து மறையும்படி விடப்பட்ட தூபம். ஆராதிப்பவர் வீட்டுக்கு நடந்து செல்வார்; காணிக்கை பலிபீடத்திலேயே இருக்கும். ரோமிலிருந்த எல்லாருக்கும் — யூதருக்கும் புறஜாதியாருக்கும் — புரிந்த பலியின் மொழியைப் பவுல் பயன்படுத்தி, பின்பு அதைத் திருப்புகிறார். உங்கள் சரீரங்களை ஜீவபலியாக ஒப்புக்கொடுங்கள், என்கிறார். ஆலயத்தில் விட்டுவிட்டு வரும் ஒன்றாக அல்ல, நீங்களே — வீட்டுக்குப் போகும்போதும், வேலைக்குப் போகும்போதும், சந்தைக்குப் போகும்போதும் — இன்னும் தேவனுக்குச் சொந்தமானவர்களாக. தேவனுடைய இரக்கத்தைப் பற்றிய பதினொரு அதிகார வாதத்துக்குப் பின், நிருபத்தின் நடைமுறைப் பாதியின் முதல் 'ஆகையால்' இதுவே.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — தேவனுடைய புதிய மக்களாக வாழக் கற்றுக்கொள்ளும் சபை. 1–11 அதிகாரங்கள் யூதருக்கும் புறஜாதியாருக்கும் தேவன் காட்டிய இரக்கத்தின் கதையைச் சொன்னன. அந்த இரக்கம் எப்படிப்பட்ட சமூகத்தை உருவாக்குகிறது என்பதை 12–15 அதிகாரங்கள் காட்டுகின்றன. இஸ்ரவேலின் ஆராதனையே உள்ளிருந்து வெளியாகத் திருப்பப்படுகிறது: இனி தேவாலயப் பலி இல்லை, முழு வாழ்க்கைகளே ஒப்புக்கொடுக்கப்படுகின்றன; கலப்பான ஒரு மக்கள் கூட்டம் ஒருவருக்கொருவர் உரியவர்களாக இருக்கக் கற்றுக்கொள்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நிருபத்தின் இறையியலை அன்றாட வாழ்க்கையாக மாற்றுவது: முழு வாழ்க்கையையும் ஒப்புக்கொடுப்பதாகிய ஆராதனை, புதுப்பிக்கப்பட்ட சிந்தனை முறை, ஒரே சரீரத்துக்குள் தாழ்மையான ஊழியம், பகைவர்வரை நீளும் அன்பு.
- 12:1–2 — தேவனுடைய இரக்கங்களை முன்னிட்டு, உங்கள் சரீரங்களைத் தேவனுக்குப் பரிசுத்தமும் பிரியமுமான ஜீவபலியாக ஒப்புக்கொடுங்கள் — இதுவே நீங்கள் செய்யும் உண்மையான, புத்தியுள்ள ஆராதனை. இந்த யுகத்தின் வேஷத்துக்குள் அழுத்தப்படாமல், தேவனுடைய சித்தத்தைப் பகுத்தறியும்படி, உங்கள் மனம் புதிதாகிறதினாலே மறுரூபமாகுங்கள்.
- 12:3–8 — உங்களைக் குறித்து எண்ண வேண்டியதற்கு மேலாக எண்ணாதிருங்கள். ஒரே சரீரத்தில் வெவ்வேறு செயல்களையுடைய அநேக அவயவங்கள் இருப்பதுபோல, விசுவாசிகளும் கிறிஸ்துவுக்குள் ஒரே சரீரமாயிருக்கிறார்கள். உங்கள் வெவ்வேறு வரங்களை — தீர்க்கதரிசனம், ஊழியம், போதித்தல், புத்திசொல்லுதல், கொடுத்தல், நடத்துதல், இரக்கம் காட்டுதல் — தாராளமாகவும் சந்தோஷமாகவும் பயன்படுத்துங்கள்.
- 12:9–13 — உங்கள் அன்பு மாயமில்லாததாயிருப்பதாக. தீமையை வெறுத்து, நன்மையைப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள். சகோதர சிநேகத்தோடு ஒருவரிலொருவர் அன்புகூருங்கள்; கனம்பண்ணுகிறதில் ஒருவருக்கொருவர் முந்திக்கொள்ளுங்கள்; உபத்திரவத்தில் பொறுமையாயிருங்கள்; ஜெபத்தில் உறுதியாய்த் தரித்திருங்கள்; குறைவுள்ள விசுவாசிகளுடன் பகிர்ந்துகொண்டு, அந்நியரை உபசரிக்க நாடுங்கள்.
- 12:14–21 — உங்களைத் துன்பப்படுத்துகிறவர்களை ஆசீர்வதியுங்கள். சந்தோஷப்படுகிறவர்களுடனே சந்தோஷப்படுங்கள், அழுகிறவர்களுடனே அழுங்கள். மேட்டிமையாயிராமல், தாழ்மையானவர்களுடன் இணைந்திருங்கள். ஒருவனுக்கும் தீமைக்குத் தீமை செய்யாதிருங்கள்; பழிவாங்குதலைத் தேவனிடம் விட்டுவிடுங்கள். உன் சத்துரு பசியாயிருந்தால், அவனுக்கு உணவு கொடு. தீமையினால் வெல்லப்படாமல், நன்மையினால் தீமையை வெல்லுங்கள்.
முக்கிய வசனம்: ரோமர் 12:1 · அதனால் என்ன: இந்தியச் சபை வாழ்க்கை பண்டிகைகளிலும், ஆராதனைகளிலும், நிகழ்ச்சிகளிலும் மிகச் சிறப்பாக இருக்க முடியும்; அவற்றுக்கு இடையில் நடப்பதில் அவ்வளவு சிறப்பாக இல்லாமலும் இருக்கலாம். ரோமர் 12 ஆராதனையைக் கட்டிடத்திலிருந்து சாதாரணத் திங்கட்கிழமை வாழ்க்கைக்குள் கொண்டுசெல்கிறது. 'தாழ்மையானவர்களுடன் இணைந்திருங்கள்' என்ற அதன் அறிவுரை, சபைகளுக்குள்ளிருக்கும் சாதி, வர்க்கக் கோடுகளையும் நேராக வெட்டுகிறது — கடினமான, ஆனால் அவசியமான ஒரு வார்த்தை.