ஓர் இந்திய நீதிமன்றத்தில் ஒரு வழக்கைப் பின்தொடர்ந்த எவருக்கும் அந்த உணர்வு தெரியும்: விசாரணைகள் இழுத்துக்கொண்டே போகின்றன, தேதிகள் ஒத்திவைக்கப்படுகின்றன, தவறு செய்தவன் சுதந்திரமாக நடமாடும்போது ஆண்டுகள் கடந்துபோகின்றன. ஒரு தீர்ப்பு எப்போதாவது வருமா என்று குடும்பங்கள் யோசிக்கத் தொடங்குகின்றன. பின்பு ஒரு நாள் நீதிபதி உண்மையாகவே அமர்கிறார், கோப்பு திறக்கப்படுகிறது, தீர்ப்பு வழங்கப்படுகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 20 முழு உலகத்துக்கும் அந்த நாள். குற்றஞ்சாட்டுகிறவன் கட்டப்படுகிறான், ஒரு கடைசிக் கலகம் நசுக்கப்படுகிறது, ஒரு பெரிய வெள்ளைச் சிங்காசனத்துக்கு முன்பாகப் புஸ்தகங்கள் திறக்கப்படுகின்றன. செய்யப்பட்ட எதுவும் மறக்கப்படுவதில்லை.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஆறாம் பகுதி மிருகத்தின் தோல்வியிலிருந்து (19ஆம் அதிகாரம்) அதற்குப் பின்னால் இருப்பவனின் தோல்விக்கு நகர்கிறது. 12ஆம் அதிகாரத்தின் வலுசர்ப்பம், 'அந்தப் பழைய பாம்பு', வாசகரை ஆதியாகமம் 3 வரை பின்னோக்கிக் கொண்டுசெல்கிறது: முதலில் தோட்டத்தைக் கெடுத்த எதிரி இப்போது இறுதியாக அகற்றப்படுகிறான். பின்பு வேதாகமம் முழுவதும் சுட்டிக்காட்டிய நியாயத்தீர்ப்பு வருகிறது; ஆதியாகமத்தில் அறிவிக்கப்பட்ட சாபமாகிய மரணமே எறியப்படுகிறது. இந்த அதிகாரத்துக்குப் பிறகு, புதிய படைப்பு மட்டுமே மீதியாயிருக்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தீமை முழுமையாகவும் இறுதியாகவும் கையாளப்படுவதைக் காட்டுவது — அதன் மூலம், அதன் கடைசிக் கலகம், அது பலிகொண்ட மரணம் — ஒவ்வொரு மனிதரின் வாழ்க்கையும் தேவனுக்கு முன்பாக முக்கியமானது என்று உறுதிப்படுத்துவது; அதனால் 21–22 அதிகாரங்களின் புதிய படைப்பு, கண்டும் காணாமல் விடப்பட்ட அநீதியின்மேல் அல்ல, செய்துமுடிக்கப்பட்ட நீதியின்மேல் நிற்கிறது.
- 20:1–3 — ஒரு தூதன் திறவுகோலோடும் பெரிய சங்கிலியோடும் இறங்கி வந்து, வலுசர்ப்பத்தை — பழைய பாம்பு, பிசாசு, சாத்தான் என்று பெயரிடப்பட்டவனை — பிடித்து, ஆயிரம் வருடங்களுக்குப் பாதாளத்தில் அடைக்கிறான்; அதனால் அவன் இனித் தேசங்களை மோசம்போக்க முடியாது.
- 20:4–6 — யோவான் சிங்காசனங்களைக் காண்கிறார்; தங்கள் சாட்சியினிமித்தம் சிரச்சேதம் செய்யப்பட்டு, மிருகத்தின் முத்திரையை மறுத்தவர்களின் ஆத்துமாக்களையும் காண்கிறார். அவர்கள் உயிர்பெற்று, ஆயிரம் வருடங்கள் கிறிஸ்துவோடுகூட ஆளுகை செய்கிறார்கள். இது முதலாம் உயிர்த்தெழுதல் என்று அழைக்கப்படுகிறது; இரண்டாம் மரணத்துக்கு அவர்கள்மேல் அதிகாரம் இல்லை.
- 20:7–10 — ஆயிரம் வருடங்கள் முடியும்போது, சாத்தான் விடுதலையாகி, எசேக்கியேல் 38–39ஐத் தொடர்ந்து கோகு, மாகோகு என்று அழைக்கப்படும் தேசங்களைத் தேவனுடைய மக்களின் பாளயத்துக்கு எதிராகக் கூட்டிச் சேர்க்கிறான். வானத்திலிருந்து வரும் அக்கினி யுத்தம் இல்லாமலே கலகத்தை முடிக்கிறது; பிசாசு மிருகத்தோடும் கள்ளத்தீர்க்கதரிசியோடும் அக்கினிக்கடலில் தள்ளப்பட்டு, இரவும் பகலும் என்றென்றைக்கும் வேதனைப்படுவான்.
- 20:11–15 — ஒரு பெரிய வெள்ளைச் சிங்காசனம் தோன்றுகிறது; பூமியும் வானமும் அதற்கு முன்பாக ஓடிப்போகின்றன. சிறியோரும் பெரியோருமான மரித்தோர், புஸ்தகங்களில் எழுதியிருக்கிறபடி, தங்கள் கிரியைகளின்படி நியாயந்தீர்க்கப்படுகிறார்கள்; பின்பு மரணமும் பாதாளமும் அக்கினிக்கடலில் தள்ளப்படுகின்றன — இதுவே இரண்டாம் மரணம். ஜீவபுஸ்தகத்தில் காணப்படாத எவனும் அங்கே தள்ளப்படுகிறான்.
- முன்-ஆயிரவருடக் கொள்கை: கிறிஸ்து திரும்பி வருகிறார் (19ஆம் அதிகாரம்), பின்பு இறுதி நியாயத்தீர்ப்புக்கு முன் நேரடியான அல்லது நீண்ட ஒரு காலப்பகுதிக்குப் பூமியில் ஆளுகை செய்கிறார்; சில ஆரம்பகாலச் சபை எழுத்தாளர்களும், காலப்பகுப்புக் கொள்கையினர் உட்பட இன்றைய சுவிசேஷகர்கள் பலரும் பல்வேறு வடிவங்களில் இதைக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
- ஆயிரவருடமின்மைக் கொள்கை: ஆயிரம் வருடங்கள் என்பது கிறிஸ்துவின் முதலாம் இரண்டாம் வருகைகளுக்கு இடைப்பட்ட தற்போதைய காலத்தின் அடையாளம்; இதில் தேசங்களை மோசம்போக்கும் சாத்தானின் வல்லமை கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது, விசுவாசிகள் கிறிஸ்துவோடு ஆளுகை செய்கிறார்கள்; அகஸ்டினோடு தொடர்புடையது; கத்தோலிக்க, ஆர்த்தடாக்ஸ், சீர்திருத்த, லூத்தரன் சபைகளில் பரவலாகக் கொள்ளப்படுகிறது.
- பின்-ஆயிரவருடக் கொள்கை: சுவிசேஷம் படிப்படியாகப் பரவலான விசுவாசமும் சமாதானமும் நிறைந்த ஒரு நீண்ட காலத்தைக் கொண்டுவரும், அதன் பின் கிறிஸ்து திரும்பி வருவார்; பதினெட்டாம், பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டுகளில் சில புராட்டஸ்டன்டுகளிடையே செல்வாக்குப் பெற்றிருந்தது.
முக்கிய வசனம்: வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 20:12 · அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரத்தைக் கால வரிசைகள் பற்றிய ஒரு புதிராக்குவது எளிது; அக்கினிக்கடல் சங்கடமாக இருப்பதால் அதைத் தாண்டிச் செல்வதும் அதே அளவு எளிது. உரை இரண்டையும் செய்ய உங்களை அனுமதிப்பதில்லை. தீமை உண்மையானது, அது முடிவுக்கு வரும், ஒவ்வொரு பெயரையும் அறிந்த ஒரு தேவனால் ஒவ்வொரு வாழ்க்கையும் எடைபோடப்படுகிறது என்று அது வலியுறுத்துகிறது. நீதிக்காக ஆண்டுக்கணக்கில் காத்திருந்த மக்களுக்கு, இது ஒரு மிரட்டல் அல்ல, ஒரு வாக்குத்தத்தம் — அது ஒரு ஜீவபுஸ்தகத்தோடு வருகிறது.