വെള്ളക്കുതിരപ്പുറത്തിരിക്കുന്നവൻ

ഉത്തരേന്ത്യയിലെ പല വിവാഹങ്ങളിലും തെരുവു മുഴുവൻ കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു നിമിഷമുണ്ട്: ബാൻഡിന്റെ ശബ്ദം ഉയരുന്നു, ആൾക്കൂട്ടം വഴിമാറുന്നു, വരൻ വെള്ളക്കുതിരപ്പുറത്ത് എത്തുന്നു. അതിന്റെ അർത്ഥം എല്ലാവർക്കും അറിയാം — കാത്തിരിപ്പു കഴിഞ്ഞു, കല്യാണം തുടങ്ങാം. വെളിപ്പാട് 19 ഈ രണ്ടു ചിത്രങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നു, പക്ഷേ നിങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന രീതിയിലല്ല. സ്വർഗ്ഗം ഒരു കല്യാണം — കുഞ്ഞാടിന്റെ കല്യാണസദ്യ — പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. പിന്നെ വെള്ളക്കുതിരപ്പുറത്ത് ഒരു സവാരിക്കാരൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു — അവിടുന്ന് ഒരു ആഘോഷത്തിലേക്കല്ല സവാരി ചെയ്യുന്നത്. പുസ്തകത്തിലുടനീളം നീണ്ടുകിടന്ന ഒരു യുദ്ധം അവസാനിപ്പിക്കാനാണ് അവിടുന്ന് വരുന്നത്.

കഥയിൽ ഇത് എവിടെ: ആറാം അങ്കത്തിൽ — പുതിയ സൃഷ്ടിയിൽ — ന്യായവിധിയിൽനിന്ന് ആഗമനത്തിലേക്കുള്ള വഴിത്തിരിവാണിത്. അധികാരവും വ്യാപാരവും കുടിച്ചു മത്തുപിടിച്ച മഹാനഗരമായ ബാബിലോൺ വീഴ്ത്തപ്പെടുന്നത് 17–18 അധ്യായങ്ങൾ കാണിച്ചു. ഇപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗം സ്തുതിയോടെ മറുപടി പറയുന്നു; മുഴുവൻ ബൈബിളും കാത്തിരുന്നവൻ ഒരു യോദ്ധാവായ രാജാവായി ദൃശ്യമാകുന്നു. 13-ാം അധ്യായത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട ശക്തികളായ മൃഗവും കള്ളപ്രവാചകനും തങ്ങളുടെ അന്ത്യം നേരിടുന്നു. പ്രവാചകന്മാർ യഹോവയുടെ ദിവസം എന്നു വിളിച്ചത് ഇവിടെ ചിത്രരൂപത്തിൽ എത്തുന്നു.

ഈ അധ്യായം എന്ത് ചെയ്യുന്നു: പുസ്തകത്തിലെ ദുഷ്ടശക്തികൾ വെറുതെ മാഞ്ഞുപോവുകയല്ല — വചനം ആയുധമായുള്ള ക്രിസ്തു തന്നെ അവരെ തോൽപ്പിക്കുന്നു — എന്നു കാണിക്കാൻ; ആ വിജയത്തെ ഒരു കല്യാണത്തോടു ചേർത്തുവെക്കാനും, അങ്ങനെ കഥയുടെ അന്ത്യം ഒരു യുദ്ധം മാത്രമല്ല, ഒരു ഐക്യമാണെന്നു കാണിക്കാനും.

• 19:1–5 — സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഒരു വലിയ പുരുഷാരം 'ഹല്ലെലൂയ്യാ' എന്ന് ആർത്തുവിളിക്കുന്നു — പുതിയനിയമത്തിൽ ഈ വാക്ക് കാണുന്ന ഏക സ്ഥലം. ബാബിലോണിന്മേലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികൾ സത്യവും നീതിയുമുള്ളവയായതിനാലും, അവിടുത്തെ ദാസന്മാരുടെ രക്തത്തിന് ഉത്തരം ലഭിച്ചതിനാലും അവർ ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നു.
• 19:6–10 — കുഞ്ഞാടിന്റെ കല്യാണം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു; മണവാട്ടി നേർത്ത ചണവസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു — ദൈവജനത്തിന്റെ നീതിപ്രവൃത്തികൾ എന്നാണ് പാഠം അതിനെ വിശദീകരിക്കുന്നത്. അതിരറ്റ വികാരത്തോടെ യോഹന്നാൻ ദൂതന്റെ കാൽക്കൽ വീഴുന്നു; എഴുന്നേൽക്കാൻ അദ്ദേഹത്തോടു ദൃഢമായി പറയപ്പെടുന്നു: ദൂതൻ ഒരു സഹദാസൻ മാത്രമാണ്, ദൈവത്തെ മാത്രമേ ആരാധിക്കാവൂ.
• 19:11–16 — സ്വർഗ്ഗം തുറക്കുന്നു, വിശ്വസ്തനും സത്യവാനും എന്നും 'ദൈവത്തിന്റെ വചനം' എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സവാരിക്കാരൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. യുദ്ധം തുടങ്ങുന്നതിനു മുമ്പേ അവിടുത്തെ മേലങ്കി രക്തത്തിൽ മുക്കിയതാണ്; അവിടുത്തെ വായിൽനിന്ന് ഒരു വാൾ പുറപ്പെടുന്നു; അവിടുത്തെ നാമം എഴുതിയിരിക്കുന്നു: രാജാധിരാജാവും കർത്താധികർത്താവും. ആ രക്തത്തിൽ അനേകം വായനക്കാർ യെശയ്യാവ് 63-ന്റെ പ്രതിധ്വനി കാണുന്നു; ചിലർ കുഞ്ഞാടിന്റെ സ്വന്തം യാഗം കാണുന്നു.
• 19:17–21 — ഭയാനകമായ ഒരു 'ദൈവത്തിന്റെ മഹാസദ്യ'യിലേക്ക് ഒരു ദൂതൻ പക്ഷികളെ വിളിക്കുന്നു — കല്യാണസദ്യയുടെ ഇരുണ്ട പ്രതിബിംബം. മൃഗവും കള്ളപ്രവാചകനും പിടിക്കപ്പെട്ട് ജീവനോടെ തീപ്പൊയ്കയിലേക്ക് എറിയപ്പെടുന്നു; അവരുടെ സൈന്യങ്ങൾ സവാരിക്കാരന്റെ വായിൽനിന്നുള്ള വാളാൽ വീഴുന്നു. നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പോരാട്ടമില്ല; ഫലം ഒരിക്കലും സംശയത്തിലായിരുന്നില്ല.

മുഖ്യ വാക്യം: വെളിപ്പാട് 19:11  ·  അതുകൊണ്ട് എന്ത്: ഈ അധ്യായത്തിൽ രണ്ടു സദ്യകൾ അടുത്തടുത്തു നിൽക്കുന്നു: ഒരു കല്യാണവിരുന്നും ഒരു യുദ്ധക്കളവും. രണ്ടാമത്തേതിനെ വെളിപ്പാട് മയപ്പെടുത്തുന്നില്ല; എന്നാൽ അവസാന വാക്ക്, വിശ്വസ്തനും സത്യവാനും എന്നു പേരുള്ള, വചനം ആയുധമായുള്ള ഒരു രാജാവിന്റേതാണെന്ന് അതു നിർബന്ധപൂർവം പറയുന്നു. ദുർബലരെ അധികാരം ചതച്ചരയ്ക്കുന്നതു കണ്ടിട്ടുള്ള വായനക്കാർക്ക് അതാണു പ്രത്യാശ: ശക്തികൾ ജയിക്കുന്നില്ല, അന്തിമ വാക്ക് അവർക്കു ലഭിക്കുന്നുമില്ല.