ஒரு நல்ல உள்ளூர்ப் பாடல் ஒரு விஷயம். பின்பு ஒரு நாள் அரங்கம் நிரம்பியிருக்கிறது; கூட்டம் எல்லா நகரங்களிலிருந்தும் எல்லா மொழிகளிலிருந்தும் வந்திருக்கிறது; முன்பு வார்த்தைகளே தெரியாத மக்கள் அதே பாடலைப் பாடுகிறார்கள். சிறிய ஒன்று உலகளாவியதாகிவிட்டது. இஸ்ரவேலின் ஆராதனைக்கு அப்படி நடப்பதைச் சங்கீதம் 96 கற்பனை செய்கிறது. பெட்டி எருசலேம் என்னும் சிறிய மலைப்பட்டணத்தை இப்போதுதான் அடைந்திருக்கிறது; அதற்குள் பாடகர்கள் முழு உலகத்தையும் — ஜாதிகளின் ஒவ்வொரு குடும்பத்தையும், சமுத்திரம், வயல்வெளிகள், மரங்களையும்கூட — சேர்ந்து பாட அழைக்கிறார்கள்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி இஸ்ரவேலின் கதை; ஆனால் ஆபிராமின் அழைப்பு முதல் வாக்குத்தத்தம் வெளிநோக்கியே சுட்டிக்காட்டியது: 'பூமியின் வம்சங்களெல்லாம் ஆசீர்வதிக்கப்படும்'. ஒரு ராஜா தன் தேவனுடைய பெட்டியைத் தன் தலைநகருக்குக் கொண்டுவரும், முற்றிலும் தேசியமானதாக உணரப்பட்டிருக்கக்கூடிய ஒரு தருணத்தில், சங்கீதம் 96 அந்தப் பரந்த தொடுவானத்தைக் கண்முன் வைக்கிறது. கர்த்தரே ஒவ்வொரு ஜாதிக்கும் ராஜா என்றும், அவருடைய நியாயத்தீர்ப்பு எல்லாவற்றையும் சரிப்படுத்தும் என்றும் அது வலியுறுத்துகிறது. அந்தத் தரிசனம் தீர்க்கதரிசிகளுக்கும், ஜாதிகளிடம் செல்லும் சபைக்கும், புதிய படைப்புக்கும் முன்னோக்கி ஓடுகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இஸ்ரவேலின் ஆராதனையை முழு உலகத்துக்கும் விரிவுபடுத்துவது: கர்த்தர் ஒருவரே வானங்களை உண்டாக்கினார்; ஜாதிகளின் தெய்வங்கள் ஒன்றுமில்லை; அவருடைய வரப்போகும் ஆட்சி எல்லா ஜனங்களுக்கும் படைப்புக்குமே நற்செய்தி.
- 96:1–3 — பூமியின் குடிகளே, புதுப்பாட்டைப் பாடுங்கள். ஜாதிகளுக்குள்ளே அவருடைய மகிமையையும் அதிசயங்களையும் அறிவியுங்கள். சங்கீதத்தின் பணி அதன் முதல் வரிகளிலேயே அமைக்கப்படுகிறது.
- 96:4–6 — ஏன்: கர்த்தர் பெரியவர், எல்லாத் தெய்வங்களுக்கும் மேலாகப் பயப்படத்தக்கவர். ஜனங்களின் தெய்வங்கள் 'விக்கிரகங்கள்' — 'ஒன்றுமில்லாதவை' என்பதற்கு நெருக்கமான ஓர் எபிரெயச் சொல். அவர் வானங்களை உண்டாக்கினார்; மகிமையும் வல்லமையும் அவருடைய பரிசுத்த ஸ்தலத்தைச் சூழ்ந்திருக்கின்றன.
- 96:7–10 — அவருடைய நாமத்துக்குரிய மகிமையை அவருக்குச் செலுத்தவும், காணிக்கை கொண்டுவரவும், அவருடைய பிராகாரங்களுக்குள் வரவும் ஜாதிகளின் குடும்பங்கள் அழைக்கப்படுகிறார்கள். ஜாதிகளுக்கான செய்தி எளிமையானது: 'கர்த்தர் ராஜரிகம்பண்ணுகிறார்'. உலகம் உறுதியாக நிற்கிறது; அவர் ஜனங்களை நியாயமாக நியாயந்தீர்ப்பார்.
- 96:11–13 — படைப்பு சேர்ந்துகொள்கிறது: வானங்கள் மகிழ்கின்றன, பூமி களிகூருகிறது, சமுத்திரம் முழங்குகிறது, வயல்வெளிகள் களிக்கின்றன, காட்டின் மரங்கள் பாடுகின்றன. அவர் பூமியை நீதியோடும் உண்மையோடும் நியாயந்தீர்க்க வருகிறார்; இங்கே நியாயத்தீர்ப்பு என்பது, அநீதிகள் சரிப்படுத்தப்படும் என்ற வரவேற்கத்தக்க செய்தி.
முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 96:10 · அதனால் என்ன: பலர் 'நியாயத்தீர்ப்பு' என்பதை ஓர் அச்சுறுத்தலாகக் கேட்கிறார்கள். ஒடுக்கப்பட்ட ஒருவர், நேர்மையான ஒரு நியாயாதிபதி கடைசியில் வருகிறார் என்று கேட்பதுபோலச் சங்கீதம் 96 அதைக் கேட்கிறது; மரங்கள் பாடத் தொடங்குகின்றன. சங்கீதம் ஒரு கோத்திர விசுவாசத்தையும் மறுக்கிறது. தேசியப் பெருமையின் உச்சக்கட்டத்திலும் அதன் ஆராதனை இஸ்ரவேலுக்கு அப்பால் எட்டுகிறது; இந்தியா உட்பட இப்போது ஒவ்வொரு எல்லையையும் கடக்கும் ஒரு விசுவாசத்துக்கு அது பொருந்துகிறது.