ஒரு நிலத்தகராறு விசாரணைக்கு வர ஆண்டுக்கணக்கில் காத்திருந்த எவரிடமும், அல்லது மறுதரப்புக்கு முக்கியமான ஒருவரைத் தெரிந்திருந்ததால் காவல்துறையில் கொடுத்த புகார் எங்கும் போகாத ஒரு குடும்பத்திடமும் கேட்டுப் பாருங்கள். மிக மோசமான பகுதி பெரும்பாலும் இழப்பு அல்ல. பொறுப்பானவர்கள், யாரும் பார்க்கவில்லை, எதுவும் நடக்காது என்ற உறுதியோடு, புன்னகைத்தபடி தொடர்ந்து வாழ்வதைப் பார்ப்பதுதான். சங்கீதம் 94 அந்த உணர்வுக்குள்ளிருந்து எழுதப்பட்டது. அது கோபமாக இருக்கிறது, அதை வெளிப்படையாகச் சொல்கிறது. அகந்தையுள்ளவர்கள் மறந்துவிட்ட ஒரு விஷயத்தில் பேசுகிறவர் உறுதியாக இருக்கிறார்: காதை உண்டாக்கினவர் கேட்பார்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: 'கர்த்தர் ராஜரிகம்பண்ணுகிறார்' என்று அறிவிக்கும் சங்கீதங்களுக்கு நடுவே வைக்கப்பட்டுள்ள சங்கீதம் 94, அடுத்து வரும் வெளிப்படையான கேள்வியைக் கேட்கிறது: தேவன் ராஜாவென்றால், கொடியவர்கள் ஏன் செழிக்கிறார்கள்? தீர்க்கதரிசிகளும் இதைக் கேட்டார்கள்; சிறையிருப்புக்குப் பின்னும் அந்தக் கேள்வி நீங்கவில்லை; பெர்சியக் கால யூதாவிலும் சுரண்டுகிறவர்கள் இருந்தார்கள், அவர்களில் சிலர் அதன் சொந்தத் தலைவர்கள். இந்தச் சங்கீதம் பெரிய கதையை நேர்மையாக வைக்கிறது. தேவனுடைய ஆட்சி அறிக்கையிடப்படுகிறது, ஆனால் அது இன்னும் வெளிப்படையாக நிறைவுபெறவில்லை.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: எல்லாம் நன்றாக இருப்பதாக நடிக்காமல், தேவனிடம் நியாயம் கோர ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கு வார்த்தைகளைக் கொடுப்பது; தீர்ப்பு இன்னும் நிலுவையில் இருக்கும்போதே, தேவனுடைய சிட்சையிலும் போதனையிலும் மாறாத கிருபையிலும் ஒரு பாடுபடுபவர் உறுதியைக் கண்டடைவதைக் காட்டுவது.
- 94:1–7 — பெருமையுள்ளவர்களுக்குப் பதிலளிக்கும்படி, பழிவாங்குதலின் தேவனும் பூமியின் நியாயாதிபதியுமானவர் பிரகாசிக்க வேண்டும் என்று சங்கீதம் அழைக்கிறது. அவர்கள் செய்வதை அது பெயரிடுகிறது: அவர்கள் வீம்பு பேசுகிறார்கள், தேவனுடைய ஜனத்தை நொறுக்குகிறார்கள், விதவையையும் அந்நியனையும் திக்கற்றவனையும் கொல்லுகிறார்கள் — தேவன் பார்க்கவில்லை என்று தங்களுக்குள் சொல்லிக்கொண்டே.
- 94:8–15 — பின்பு அது அகந்தையுள்ளவர்களை நோக்கித் திரும்பி, அவர்களை மூடர் என்று அழைக்கிறது. காதை நாட்டினவர் கேட்காரோ? கண்ணை உருவாக்கினவர் காணாரோ? தேவன் சிட்சித்துப் போதிக்கிறவன் பாக்கியவான்; தீங்கு நாட்களில் அவனுக்கு இளைப்பாறுதல் கிடைக்கிறது; ஏனெனில் கர்த்தர் தம் ஜனத்தைக் கைவிடமாட்டார், நியாயம் திரும்பி வரும்.
- 94:16–19 — தீமை செய்கிறவர்களுக்கு விரோதமாக எனக்காக எழும்புகிறவன் யார்? கர்த்தரைத் தவிர யாருமில்லை. தான் ஏறக்குறைய மூழ்கிப்போனதைப் பேசுகிறவர் ஒப்புக்கொள்கிறார்; அவருடைய கால் சறுக்கியபோது தேவனுடைய மாறாத கிருபை அவரைத் தாங்கியது; கவலைகள் பெருகியபோது தேவனுடைய ஆறுதல் அவரை மகிழ்வித்தது.
- 94:20–23 — சட்டத்தின் மூலம் அநியாயத்தை வடிவமைக்கும் ஒரு கெட்ட சிங்காசனம் தேவனோடு கூட்டுச்சேர முடியுமா? முடியாது. துன்மார்க்கர் குற்றமற்றவர்களுக்கு விரோதமாகக் கூட்டங்கூடுகிறார்கள்; ஆனால் கர்த்தர் ஒரு கோட்டையும் அடைக்கலக் கன்மலையுமாக இருக்கிறார்; அவர் அவர்களுடைய தீமையை அவர்கள்மேலேயே திருப்புவார்.
முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 94:19 · அதனால் என்ன: பாதிக்கப்பட்டவர்களை அமைதிப்படுத்த மதமொழி சில சமயங்களில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இந்தச் சங்கீதம் அதற்கு நேர்மாறாகச் செய்கிறது: அநியாயம் செய்யப்பட்டவர்கள் நியாயத்துக்காகத் தேவனிடம் கதற அது அனுமதிக்கிறது; கெட்ட அதிகாரத்தை — 'சட்டத்தின் மூலம் தீங்கு' — தேவன் எதிர்க்கும் ஒன்றாகப் பெயரிடுகிறது. சறுக்கும் கால், ஓடும் எண்ணங்கள் என்ற தனிப்பட்ட விலையையும் அது ஒப்புக்கொள்கிறது; அநியாயத்தை ஏற்கத்தக்கது என்று சொல்லாமலேயே அங்கே ஆறுதலைக் கண்டடைகிறது.