ஒரு பதிவு அலுவலகத்தில் வரிசையில் நின்ற எவருக்கும் பிறப்புச் சான்றிதழின் வல்லமை தெரியும். ஒரு படிவத்திலுள்ள ஒரே ஒரு வரி, நீங்கள் எங்கே சேர்ந்தவர், எந்த நாடு உங்களைத் தனக்குரியவர் என்று சொல்லும், யாருடைய பெயரை நீங்கள் சுமக்கிறீர்கள் என்பதைத் தீர்மானிக்கிறது. சங்கீதம் 87, தேவனே அப்படிப்பட்ட ஒரு பதிவேட்டை வைத்திருப்பதாகக் கற்பனை செய்கிறது — பின்பு ஆலயப் பிராகாரங்களில் யாரும் எதிர்பார்த்திருக்காத ஒன்றைச் செய்கிறது. இஸ்ரவேலின் பிள்ளைகளுடைய பெயர்களுக்கு அருகில், இஸ்ரவேலின் பழைய சத்துருக்களும் தூரத்து அயலாருமானவர்களின் பெயர்களை அவர் எழுதுகிறார்: எகிப்து, பாபிலோன், பெலிஸ்தர், தீரு, தொலைவிலுள்ள கூஷ் மக்கள். ஒவ்வொருவரைக் குறித்தும், இவன் இங்கே பிறந்தான் என்று அவர் சொல்வதுபோல இருக்கிறது. அது ஏழு வசனங்கள் மட்டுமே நீளமானது; தேவனுக்கு யார் உரியவர்கள் என்ற வரைபடத்தை அமைதியாக மீண்டும் வரைகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: கதையின் மூன்றாம் பகுதியில், இஸ்ரவேல் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட நகரத்தைக் கொண்ட தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட மக்கள். ஆனால் ஆபிரகாமுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதி எப்போதும் வெளிநோக்கியே இருந்தது — எல்லா மக்களுக்கும் ஆசீர்வாதம். சங்கீதம் 87 அந்த வெளிநோக்கிய விளிம்பை ஆலய ஆராதனைக்குள்ளேயே தெரியவிடுகிறது: சீயோன் ஜாதிகளை வெளியே நிறுத்தும் ஒரு கோட்டை அல்ல; அவர்களைத் தன் சொந்தப் பிள்ளைகளாகக் கணக்கிடும் ஒரு தாய். தீர்க்கதரிசிகள் இந்த எண்ணத்தை விரிவாக்குவார்கள் (ஏசாயா 2; 19); புதிய ஏற்பாடு 'நமக்கெல்லாம் தாயாக' இருக்கும் மேலான எருசலேமைப் பற்றிப் பேசுகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேவன் நேசிக்கும் நகரமாகச் சீயோனைக் கொண்டாடுவது; பின்பு அந்த அன்பை வியப்பூட்டும் அளவுக்கு விரிவாக்குவது — அந்நிய ஜாதிகளையும், பகைமையுள்ள ஜாதிகளையும்கூட, தேவனுடைய நகரத்தில் பிறந்த குடிமக்களாகப் பதிவுசெய்வது.
- 87:1–3 — பரிசுத்த பர்வதங்களில் தேவனே இட்ட அஸ்திபாரத்தோடு சங்கீதம் தொடங்குகிறது. யாக்கோபின் மக்கள் வாழும் மற்ற எல்லா இடங்களையும்விட அவர் சீயோனின் வாசல்களை நேசிக்கிறார்; இந்த நகரத்தைக் குறித்து மகிமையான காரியங்கள் சொல்லப்படுகின்றன.
- 87:4–6 — தேவன் பேசி, 'என்னை அறிந்தவர்கள்' நடுவில் ஜாதிகளைப் பெயரிட்டுச் சொல்கிறார்: ராகாப் (எகிப்துக்கான ஒரு கவிதைப் பெயர்), பாபிலோன், பெலிஸ்தியா, தீரு, கூஷ். மக்களைப் பதிவுசெய்யும்போது, ஒவ்வொருவரையும் சீயோனில் பிறந்தவராக அவர் குறித்துவைக்கிறார். பழைய ஒடுக்குபவர்களுக்கும் புறம்பானவர்களுக்கும் தேவனுடைய நகரத்தில் ஒரு பிறப்பிடம் கொடுக்கப்படுகிறது.
- 87:7 — கவிதை இசையோடும் நடனத்தோடும் முடிகிறது. பாடகர்களும் நடனமாடுகிறவர்களும் ஒருசேர, தங்கள் ஊற்றுகளெல்லாம் — தங்கள் வாழ்வின் மூலங்கள் — சீயோனில் இருக்கின்றன என்று அறிவிக்கிறார்கள்.
முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 87:5 · அதனால் என்ன: தேவனுக்கு உரியவராக இருப்பது, நீங்கள் பிறந்தபோது பெற்ற கடவுச்சீட்டைப் பொறுத்தது அல்ல. இஸ்ரவேலின் ஆராதனையின் மையத்தில் பாடப்பட்ட இந்தச் சிறிய சங்கீதம், முன்னாள் சத்துருக்கள் குடும்பமாகப் பதிவுசெய்யப்படுவதைச் சித்தரிக்கிறது. எங்குமுள்ள வாசகர்களுக்கு — விசுவாசத்துக்குப் புறம்பானவர்களாக உணர்ந்தவர்கள் உட்பட — பதிவேடு நாம் எண்ணுவதைவிட விரிவானது என்றும், பெயர்களை எழுதுகிறவர் தேவனே என்றும் அது சொல்கிறது.