రిజిస్ట్రేషన్ కార్యాలయం దగ్గర వరుసలో నిలబడిన ఎవరికైనా జనన ధృవీకరణ పత్రపు శక్తి తెలుసు. ఒక ఫారంలోని ఒక్క వరుస మీరు ఎక్కడికి చెందుతారో, ఏ దేశం మిమ్మల్ని తనవారిగా చెప్పుకుంటుందో, మీరు ఎవరి పేరును మోస్తారో నిర్ణయిస్తుంది. కీర్తన 87 దేవుడే స్వయంగా అలాంటి రిజిస్టరును నిర్వహిస్తున్నట్టు ఊహిస్తుంది — తర్వాత దేవాలయ ఆవరణల్లో ఎవరూ ఊహించనిది చేస్తుంది. ఇశ్రాయేలు పిల్లల పేర్ల పక్కన ఆయన ఇశ్రాయేలు పాత శత్రువుల, దూరపు పొరుగువారి పేర్లు రాస్తాడు: ఐగుప్తు, బబులోను, ఫిలిష్తీయులు, తూరు, దూరాన ఉన్న కూషు ప్రజలు. ఒక్కొక్కరి గురించి ఆయన సారాంశంలో ఇలా అంటాడు: ఇతను ఇక్కడే పుట్టాడు. అది కేవలం ఏడు వచనాల నిడివి గలది, దేవునికి ఎవరు చెందుతారు అనే పటాన్ని నిశ్శబ్దంగా మళ్లీ గీస్తుంది.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: కథలోని మూడవ అంకంలో, ఇశ్రాయేలు ఒక ఎన్నుకోబడిన పట్టణం గల ఎన్నుకోబడిన ప్రజ. కానీ అబ్రాహాముకు ఇచ్చిన వాగ్దానం ఎప్పుడూ బయటి వైపు చూసింది — అన్ని ప్రజలకు దీవెన. కీర్తన 87 ఆ బయటి అంచును దేవాలయ ఆరాధనలోనే కనబడనిస్తుంది: సీయోను జనాలను బయట ఉంచే కోట కాదు, వారిని తన సొంతవారిగా లెక్కించే తల్లి. ప్రవక్తలు ఈ ఆలోచనను విస్తరిస్తారు (యెషయా 2; 19); 'మనకు తల్లి' అయిన పైనున్న యెరూషలేము గురించి క్రొత్త నిబంధన మాట్లాడుతుంది.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: సీయోనును దేవుడు ప్రేమించే పట్టణంగా కొనియాడడానికి, తర్వాత ఆ ప్రేమను ఆశ్చర్యకరంగా విశాలం చేయడానికి — విదేశీ జనాలను, శత్రు జనాలను కూడా దేవుని పట్టణంలో పుట్టిన పౌరులుగా నమోదు చేస్తూ.
- 87:1–3 — పరిశుద్ధ పర్వతాలపై దేవుడే వేసిన పునాదితో కీర్తన మొదలవుతుంది. యాకోబు ప్రజలు నివసించే మిగతా అన్ని స్థలాల కంటే ఆయన సీయోను ద్వారాలను ఎక్కువగా ప్రేమిస్తాడు; ఈ పట్టణం గురించి మహిమగల సంగతులు చెప్పబడుతున్నాయి.
- 87:4–6 — దేవుడు మాట్లాడుతూ, 'నన్ను ఎరిగినవారి' మధ్య జనాల పేర్లు చెబుతాడు: రాహాబు (ఐగుప్తుకు ఒక కావ్య నామం), బబులోను, ఫిలిష్తియ, తూరు, కూషు. ప్రజలను నమోదు చేస్తూ, ఆయన ఒక్కొక్కరిని సీయోనులో పుట్టినవారిగా రాస్తాడు. పాత పీడకులకు, బయటివారికి దేవుని పట్టణంలో జన్మస్థలం ఇవ్వబడుతుంది.
- 87:7 — సంగీతంతో, నాట్యంతో కావ్యం ముగుస్తుంది. తమ ఊటలన్నీ — తమ జీవితపు మూలాలన్నీ — సీయోనులోనే ఉన్నాయని గాయకులు, నాట్యకారులు ఇద్దరూ ప్రకటిస్తారు.
ముఖ్య వచనం: కీర్తనలు 87:5 · కాబట్టి ఏమిటి: దేవునికి చెందడం అనేది మీరు పుట్టుకతో పొందిన పాస్‌పోర్టుకు సంబంధించిన విషయం కాదు. ఇశ్రాయేలు ఆరాధన నడిబొడ్డులో పాడబడిన ఈ చిన్న కీర్తన, ఒకప్పటి శత్రువులు కుటుంబంగా నమోదు చేయబడడాన్ని చిత్రిస్తుంది. ఎక్కడి పాఠకులకైనా — విశ్వాసానికి తాము బయటివారమని భావించినవారితో సహా — రిజిస్టరు మనం అనుకునే దానికంటే విశాలమైనదని, పేర్లు రాసేది దేవుడే అని అది చెబుతుంది.