தூரத்திலிருந்து ஒரு மரக்கன்றை வீட்டுக்குக் கொண்டுவந்து, நிலத்தைச் சுத்தம் செய்து, அது முற்றம் முழுவதற்கும் நிழல் தரும்வரை வளர்வதைப் பார்க்கும் ஒரு தோட்டக்காரரை நினைத்துப் பாருங்கள். பின்பு ஒருநாள் மதில் உடைக்கப்படுகிறது; மிருகங்கள் உள்ளே புகுந்து அதை முழுவதுமாக மேய்ந்துவிடுகின்றன. தோட்டக்காரர் இன்னும் அருகில்தான் இருக்கிறார், ஆனால் வாசல் திறந்தே கிடக்கிறது. சங்கீதம் 80 அந்தத் திராட்சச்செடியைப் போலத் தங்களை உணரும் மக்களால் எழுதப்பட்டது. எகிப்திலிருந்து கொண்டுவரப்பட்டு கவனமாக நடப்பட்டதை அவர்கள் நினைவுகூருகிறார்கள். இப்போது அவர்கள் பாதுகாப்பின்றித் தின்னப்படுகிறார்கள்; தங்களை நட்டவர் இது நடக்க ஏன் அனுமதித்தார் என்று அவர்களுக்குப் புரியவில்லை. எனவே அவர்கள் ஒரே கேள்வியை, ஒவ்வொரு முறையும் அதிக அவசரத்தோடு, திரும்பத் திரும்பக் கேட்கிறார்கள்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: சமாரியாவின் வீழ்ச்சிக்குச் சற்றுப் பின் (2 இராஜாக்கள் 17), இந்தச் சங்கீதம் எப்பிராயீம், பென்யமீன், மனாசே ஆகியோரைப் பெயரிடுகிறது — ராகேலின் சந்ததியான வடக்குக் கோத்திரங்கள். இஸ்ரவேலைத் தேவனுடைய திராட்சச்செடியாகச் சித்தரிப்பது ஏசாயா 5-க்கும் ஓசியா 10-க்கும் பின்னோக்கியும், 'நானே மெய்யான திராட்சச்செடி' (யோவான் 15) என்ற இயேசுவின் வார்த்தைகளுக்கு முன்னோக்கியும் செல்லுகிறது. சங்கீதத்தின் பல்லவி ஆசாரிய ஆசீர்வாதத்தை எதிரொலிக்கிறது ('கர்த்தர் தம்முடைய முகத்தை உன்மேல் பிரகாசிக்கச்செய்து', எண்ணாகமம் 6:25). இராஜாக்கள் புத்தகம் விளக்குவதுபோல இது அந்தப் பேரழிவை விளக்குவதில்லை. அதன் நடுவே ஜெபிக்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேசிய துக்கத்துக்கான வார்த்தைகளை மக்களுக்குக் கொடுப்பது. நடப்பவற்றுக்குப் பின்னால் தேவன் இருக்கிறார் என்பதைச் சங்கீதம் மறுப்பதில்லை; ஆனாலும், தாம் நட்டதைத் திரும்ப நிலைநிறுத்தக்கூடிய ஒரே ஒருவரான அவரிடமே முறையிடுகிறது.
- 80:1–3 — கேருபீன்களின்மேல் வீற்றிருக்கும் 'இஸ்ரவேலின் மேய்ப்பரிடம்' ஒரு முறையீடு: எப்பிராயீம், பென்யமீன், மனாசே ஆகியோருக்கு முன்பாகப் பிரகாசியும்; உம்முடைய வல்லமையை எழுப்பி, எங்களை இரட்சிக்க வாரும். பல்லவி: 'தேவனே, எங்களைத் திருப்பும்; உம்முடைய முகத்தைப் பிரகாசிக்கப்பண்ணும்.'
- 80:4–7 — தம்முடைய மக்களின் ஜெபங்களின்மேல் தேவன் எவ்வளவு காலம் கோபமாயிருப்பார்? அவர்கள் கண்ணீரை உணவாக ஊட்டப்பட்டு, தங்கள் அயலாருக்குப் பரியாசமாக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். பல்லவி மீண்டும் வருகிறது, இப்போது 'சேனைகளின் தேவனை' நோக்கி.
- 80:8–13 — திராட்சச்செடி உவமை: தேவன் எகிப்திலிருந்து ஒரு திராட்சச்செடியைக் கொண்டுவந்து, ஜாதிகளைத் துரத்திவிட்டு, அதை நட்டார்; அது சமுத்திரம் முதல் நதி வரை தேசத்தை நிரப்பியது. அப்படியானால், வழிப்போக்கர் எல்லாரும் அதைப் பறிக்கவும் காட்டுப்பன்றி அதைப் பாழாக்கவும் அவர் ஏன் அதன் மதில்களை இடித்தார்?
- 80:14–19 — திரும்பி வந்து இந்தத் திராட்சச்செடியைக் கவனியும்; 'உம்முடைய வலதுபக்கத்திலுள்ள மனுஷன்மேல்', நீர் பலப்படுத்திய 'மனுஷகுமாரன்மேல்' உம்முடைய கரம் இருப்பதாக. அப்பொழுது நாங்கள் பின்வாங்கமாட்டோம். பல்லவி அதன் முழுமையான வடிவில் சங்கீதத்தை நிறைவு செய்கிறது: 'சேனைகளின் தேவனாகிய கர்த்தாவே'.
முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 80:19 · அதனால் என்ன: சில ஜெபங்களுக்கு நேர்த்தியான பதில்கள் கிடைப்பதில்லை; கிடைப்பதாக இந்தச் சங்கீதம் பாசாங்கு செய்வதில்லை. இது தேவனைப் பொறுப்பாளியாக்குகிறது, ஆனாலும் அவரிடமே திரும்புகிறது. ஒரே வேண்டுதலைத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லுகிறது; ஒவ்வொரு முறையும் தேவனுக்கு இன்னும் முழுமையான ஒரு பெயரைப் பயன்படுத்துகிறது. தங்கள் சமுதாயமோ குடும்பமோ இடிந்துபோன திராட்சத்தோட்டம் போல உணரும் எவருக்கும், இந்தச் சங்கீதம் ஒரு விளக்கத்தை அல்ல, தொடர்ந்து கேட்டுக்கொண்டிருப்பதற்கான ஒரு வழியைத் தருகிறது.