சமாரியா விழுகிறது

சில சமயம் ஒரு நிறுவனம் சரியும்போது, அதிகாரப்பூர்வ அறிக்கை கடைசிக் காலாண்டின் நஷ்டங்களைப் பட்டியலிடுவதோடு நின்றுவிடுவதில்லை. அது பல ஆண்டுகள் பின்னோக்கிச் சென்று, முதல் குறுக்குவழியையும், யாரும் பொருட்படுத்தாத முதல் எச்சரிக்கையையும் காட்டுகிறது. 2 இராஜாக்கள் 17 அப்படிப்பட்ட ஒரு அறிக்கை. நிகழ்வுகள் சில வசனங்களையே எடுத்துக்கொள்கின்றன: ஒரு சிற்றரசன் கப்பம் கட்டுவதை நிறுத்தி, எகிப்திடம் உதவி கேட்டு, கைது செய்யப்படுகிறான்; சமாரியா முற்றுகையிடப்படுகிறது; அதன் மக்கள் நடத்திச் செல்லப்படுகிறார்கள். பின்பு எழுத்தாளர் நின்று, இந்த நிலைக்கு எப்படி வந்தது என்று விளக்குவதில் அதிகாரத்தின் பெரும்பகுதியைச் செலவிடுகிறார். ஏறக்குறைய இருநூறு ஆண்டுகளாக இரண்டு ராஜ்யங்கள் இருந்தன. இனிமேல், ஒன்றே.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஏறக்குறைய கி.மு. 930-ல் நடந்த பிளவு (1 இராஜாக்கள் 12) இப்போது வடக்குக்குப் பேரழிவில் முடிகிறது. வடக்கு ராஜ்யமான இஸ்ரவேலின் பத்துக் கோத்திரங்கள் அசீரியப் பேரரசுக்குள் உள்வாங்கப்பட்டு, கதையிலிருந்து பெருமளவில் மறைந்துவிடுகின்றன. இங்கிருந்து கதை யூதாவை மட்டுமே பின்தொடர்கிறது; அதே எச்சரிக்கை இப்போது எருசலேமின்மேல் தொங்குகிறது. இந்த அதிகாரத்தின் நீண்ட பிரசங்கம் (வ. 7–23), இராஜாக்கள் புத்தகம் வரலாற்றைப் பற்றிய தன் முழுப் பார்வையையும் விளக்கும் முக்கியப் பகுதிகளில் ஒன்று: தீர்க்கதரிசிகளுக்குச் செவிகொடுக்க நீண்டகாலம் மறுத்ததன் விளைவே சிறையிருப்பு.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: வடக்கு ராஜ்யத்தின் வீழ்ச்சியைப் பதிவுசெய்து அதற்கு விளக்கம் தருவது: இஸ்ரவேல் வெறுமனே அசீரிய வல்லமையினால் அல்ல, உடன்படிக்கையைக் கைவிட்டு, அந்நிய தேவர்களை வணங்கி, தீர்க்கதரிசிகளைப் புறக்கணித்ததால்தான் விழுந்தது. தேசத்தில் மீண்டும் குடியேறிய மக்களின் கலப்பு வழிபாட்டையும் இந்த அதிகாரம் விளக்குகிறது.

• 17:1–6 — ஓசெயா ராஜாவாகி அசீரியாவின் ராஜாவான சல்மனாசாருக்குக் கப்பம் கட்டுகிறான்; பின்பு இரகசியமாக எகிப்தின் ராஜாவான சோவிடம் திரும்பி, கப்பம் கட்டுவதை நிறுத்துகிறான். அசீரியா அவனைச் சிறையில் அடைத்து, மூன்று ஆண்டுகள் சமாரியாவை முற்றுகையிட்டு, ஓசெயாவின் ஒன்பதாம் ஆண்டில் அதைக் கைப்பற்றி, இஸ்ரவேலை ஆலாவுக்கும், கோசானின் ஆபோர் நதியருகேயும், மேதியருடைய பட்டணங்களுக்கும் நாடுகடத்துகிறது.
• 17:7–17 — எழுத்தாளர் ஏன் என்று விளக்குகிறார். தங்களை எகிப்திலிருந்து வெளியே கொண்டுவந்த தேவனை இஸ்ரவேல் மறந்தது; அவர்கள் மேடைகளைக் கட்டினார்கள், சிலைத்தூண்களையும் அசேரா கம்பங்களையும் நிறுத்தினார்கள், விக்கிரகங்களையும் யெரொபெயாமின் கன்றுக்குட்டிகளையும் சேவித்தார்கள், குறிசொல்லுதலைக் கடைப்பிடித்தார்கள், தங்கள் பிள்ளைகளைக்கூட 'தீக்குள் நடக்கப்பண்ணினார்கள்'.
• 17:18–23 — தேவன் இஸ்ரவேலைத் 'தம்முடைய சமுகத்தைவிட்டு' அகற்றினார்; யூதா மட்டுமே மீதியாயிருந்தது, யூதாவும் அதே பாதையில் நடந்துகொண்டிருந்தது. பிளவின்போது தொடங்கிய யெரொபெயாமின் பாவம் வேராகவும், தீர்க்கதரிசிகளின் எச்சரிக்கைகள் புறக்கணிக்கப்பட்ட அபாய அறிவிப்பாகவும் பெயரிடப்படுகின்றன.
• 17:24–33 — பாபிலோன், கூத்தா, ஆவா, ஆமாத், செப்பர்வாயீம் ஆகிய இடங்களிலிருந்து வந்த மக்களைக் கொண்டு அசீரியா தேசத்தில் மீண்டும் குடியமர்த்துகிறது. சிங்கங்கள் அவர்களைத் தாக்குகின்றன; எனவே கர்த்தரை எப்படி வழிபடுவது என்று அவர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுக்க, நாடுகடத்தப்பட்ட ஒரு இஸ்ரவேல் ஆசாரியன் திருப்பி அனுப்பப்படுகிறான். ஒவ்வொரு கூட்டமும் அவரோடுகூடத் தன் சொந்தத் தேவர்களையும் வைத்துக்கொள்கிறது.
• 17:34–41 — இந்த ஏற்பாட்டைப் பற்றி எழுத்தாளரின் தீர்ப்பு: அவர்கள் 'கர்த்தருக்குப் பயந்தார்கள்', ஆனால் தங்கள் சொந்தத் தேவர்களையும் சேவித்தார்கள்; யாக்கோபின் பிள்ளைகளோடு செய்யப்பட்ட உடன்படிக்கை கேட்டது இது அல்ல. இந்தக் கலப்பு வழக்கம் 'இந்நாள்வரை' தொடர்கிறது.

முக்கிய வசனம்: 2 இராஜாக்கள் 17:13  ·  அதனால் என்ன: சரிவுக்கு ஒரே ஒரு காரணம் இருப்பது அரிது. இந்த அதிகாரம் ஒரு அந்நியப் பேரரசையும், ஒரு ராஜாவின் ஆபத்தான ராஜதந்திரத்தையும், எச்சரிக்கைகளைப் புறக்கணிக்கும் நீண்ட பழக்கத்தையும் பெயரிடுகிறது — இவற்றில் கடைசியானதே மிக முக்கியம் என்று வலியுறுத்துகிறது. கருத்தைப் புரிந்துகொள்ள அதன் இறையியலை நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டியதில்லை: பல பத்தாண்டுகளாகக் கேட்கப்பட்டும் ஒருபோதும் செயல்படுத்தப்படாத எச்சரிக்கைகள் மறைந்துபோவதில்லை. அவை குவிந்துகொண்டே போகின்றன.