பல குடும்பங்களில் ஒரு தருணம் வருகிறது: ஒருகாலத்தில் வீட்டை நடத்திய பெற்றோர், தாங்கள் இடைஞ்சலாக இருப்பதாக உணரத் தொடங்குகிறார்கள் — படிகளில் மெதுவாக ஏறுகிறார்கள், முடிவுகளிலிருந்து விலக்கப்படுகிறார்கள், அதே அறையில் உட்கார்ந்திருக்கும்போதே மூன்றாம் நபரைப்போல அவர்களைப் பற்றிப் பேசப்படுகிறது. பயம் பலவீனத்தைப் பற்றியது மட்டுமல்ல, ஒதுக்கி வைக்கப்படுவதைப் பற்றியதும்கூட. சங்கீதம் 71 அந்தக் கட்டத்திலுள்ள ஒருவரின் ஜெபம். நரைத்த தலையோடு, துன்பமும் விடுதலையும் நிறைந்த ஒரு வாழ்நாளைத் திரும்பிப் பார்த்து, கவிஞன் எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக ஒன்றைக் கேட்கிறான்: இப்போது என் பெலன் போய்க்கொண்டிருக்கிறது; என்னைத் தள்ளிவிடாதேயும்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: சங்கீதம் 71க்குச் சொந்தத் தலைப்பு இல்லை; அது தாவீதின் தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ளது; பலர் அதைச் சங்கீதம் 70இன் தொடர்ச்சியாக வாசிக்கிறார்கள். அதன் குரல், மூன்றாம் பகுதியின் முதல் பெரிய ஆட்சியின் முடிவுக்குப் பொருந்துகிறது: 1 இராஜாக்கள் 1 தாவீதை முதிர்வயதானவனாக, குளிரால் நடுங்குகிறவனாக, மங்கிக்கொண்டிருக்கிறவனாகக் காட்டுகிறது; மற்றவர்கள் அவனைச் சுற்றிச் சூழ்ச்சி செய்கிறார்கள். அது முதலில் எங்கே ஜெபிக்கப்பட்டாலும், தாயின் கர்ப்பம் முதல் நரைமயிர் வரை ஒரு முழு வாழ்நாளும் நிலைத்திருக்கும் விசுவாசத்தின் சித்திரத்தை இந்தச் சங்கீதம் இஸ்ரவேலுக்குக் கொடுக்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: விசுவாசத்தை ஒரு வாழ்நாள் கதையாகக் காட்டுவது — பிறப்பிலிருந்து தேவனை நம்புவது, முதிர்வயதில் கைவிடப்படாதபடி மன்றாடுவது, தான் கண்டதை அடுத்த தலைமுறைக்குக் கடத்தத் தீர்மானிப்பது.
- 71:1–8 — நம்பிக்கையின் பழக்கமான தொடக்கம்: உம்மிடத்தில் அடைக்கலம் புகுகிறேன்; எனக்குக் கன்மலையும் கோட்டையுமாயிரும். கவிஞன் பிறப்புமுதல் தேவன்மேல் சார்ந்திருக்கிறான், இளவயதுமுதல் அவரை நம்பியிருக்கிறான்; அதனால் அநேகருக்கு ஓர் அடையாளமாகியிருக்கிறான்.
- 71:9–13 — மையத்திலுள்ள பயம்: முதிர்வயதில் என்னைத் தள்ளிவிடாதேயும், என் பெலன் ஒடுங்கும்போது என்னைக் கைவிடாதேயும். தேவன் அவனைக் கைவிட்டார், அவனை விடுவிக்க ஒருவருமில்லை என்று சத்துருக்கள் சொல்லுகிறார்கள்; தேவன் அருகில் வந்து தன்மேல் குற்றம் சாட்டுகிறவர்களை வெட்கப்படுத்தும்படி அவன் கேட்கிறான்.
- 71:14–21 — புதுப்பிக்கப்பட்ட நம்பிக்கை: தேவனுடைய இரட்சிப்பின் செயல்கள் எண்ணிமுடியாதவையாயிருந்தாலும், அவன் தொடர்ந்து அவரைத் துதித்து அவற்றை அறிவிப்பான். தேவன் அவனுக்கு இளவயதுமுதல் போதித்தார்; இப்போது நரைமயிர் வந்தபின்னும், இனி வரப்போகிறவர்களுக்குத் தேவனுடைய வல்லமையை அறிவிக்கும்வரை வாழும்படி அவன் கேட்கிறான். அவன் துன்பங்களைக் காணும்படி செய்த தேவன் அவனை மீண்டும் உயிர்ப்பிப்பார்.
- 71:22–24 — முடிவு இசையாக இருக்கிறது: இஸ்ரவேலின் பரிசுத்தருக்குச் சுரமண்டலமும் வீணையும், மகிழ்ச்சியால் ஆர்ப்பரிக்கும் உதடுகள், நாள்முழுவதும் தேவனுடைய நீதியைப் பேசும் நாவு; அவனுக்குத் தீங்கு தேடினவர்களோ வெட்கப்படுத்தப்படுகிறார்கள்.
முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 71:18 · அதனால் என்ன: நம்முடைய கலாச்சாரம் உட்பட பல கலாச்சாரங்கள், முதியவர்களை வார்த்தையில் கனம்பண்ணி நடைமுறையில் ஒதுக்கிவிடுகின்றன. சங்கீதம் 71 முதியவர்களுக்கு ஒரு குரலையும் ஒரு பணியையும் கொடுக்கிறது: அமைதியாக மங்கிப்போவது அல்ல, நீண்ட வாழ்நாளில் உண்மைத்தன்மை எப்படி இருக்கும் என்பதை அடுத்த தலைமுறைக்குச் சொல்லுவது. இளைய வாசகர்களுக்கு, நம் சபைகளிலுள்ள தாத்தா பாட்டிகள் இன்னும் எதைச் சுமந்துகொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதற்கான ஒரு நினைவூட்டல் இது.