வங்காளத்திலும் ஒடிசாவிலும், பழைய புடவைகளிலிருந்து பெண்கள் நெடுங்காலமாகக் காந்தா போர்வைகளைச் செய்து வருகிறார்கள் — பழைய துணி, பழக்கமான நிறங்கள், புதிதாகவும் கதகதப்பாகவும் ஒன்றாகத் தைக்கப்படுகின்றன. போர்வையிலுள்ள எதுவும் புதிய துணி அல்ல; ஆனாலும் போர்வை புதியது. சங்கீதம் 86 அதே விதமாகச் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. ஏறக்குறைய ஒவ்வொரு வரியும் வேதவாக்கியத்தில் வேறெங்கோ எதிரொலிக்கிறது: மற்றச் சங்கீதங்களின் சொற்றொடர்கள், அதன் மையத்தில், சீனாயில் மோசேயிடம் தேவன் தம்மைக் குறித்துக் கொடுத்த சொந்த விவரிப்பு. ஒன்றாகத் தைக்கப்படும்போது, கடன்வாங்கிய இந்த வார்த்தைகள் இக்கட்டு நாளில் ஒருவருடைய புதிய, அவசரமான ஜெபமாகின்றன.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: சங்கீதப் புத்தகத்தின் மூன்றாம் புத்தகத்தில் (சங்கீதங்கள் 73–89) 'தாவீதின்' என்று தலைப்பிடப்பட்ட ஒரே சங்கீதம் சங்கீதம் 86; அது ஆசாபின் பாடல்களுக்கும் கோராகின் புத்திரரின் பாடல்களுக்கும் நடுவே வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதன் மையம், பொன் கன்றுக்குட்டிக்குப் பின் தேவன் மோசேயிடம் செய்த அறிக்கை (யாத்திராகமம் 34:6): இரக்கமும், கிருபையும், நீடிய பொறுமையும், மிகுந்த மாறாத கிருபையும் உள்ளவர். மூன்றாம் பகுதியில், அந்தப் பழைய உடன்படிக்கை விவரிப்பு ஒரு ராஜாவின் தனிப்பட்ட ஜெபத்துக்கு அடிப்படையாகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஒரு விசுவாசி வேதவாக்கியத்தையே தேவனிடம் திரும்ப ஜெபிப்பதைக் காட்டுவது — வெளிப்படுத்தப்பட்ட தேவனுடைய குணத்தின்மேல் நம்பிக்கையைக் கட்டி, விடுதலைக்காக மட்டுமல்ல, பக்தியில் முழுமையாக்கப்பட்ட ஓர் இருதயத்துக்காகவும் கேட்பது.
- 86:1–7 — வேண்டுகோள்: நான் சிறுமையும் எளிமையுமானவன், எனக்குச் செவிகொடும்; நான் உமக்குப் பக்தியுள்ளவன், என் உயிரைக் காத்துக்கொள்ளும். நம்பிக்கையின் அடிப்படை தேவனுடைய குணம் — நல்லவர், மன்னிக்கிறவர், இக்கட்டு நாளில் தம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிற எல்லாருக்கும் மிகுந்த மாறாத கிருபையுள்ளவர்.
- 86:8–10 — துதியின் பொங்கல்: தேவர்களுக்குள்ளே உமக்கு நிகரானவர் இல்லை. நீர் உண்டாக்கின எல்லா ஜாதிகளும் வந்து உமக்கு முன்பாகப் பணிந்துகொள்ளும்; ஏனெனில் நீர் ஒருவரே தேவன், அதிசயங்களைச் செய்கிறவர்.
- 86:11–13 — சங்கீதத்தின் இருதயம்: நான் உம்முடைய சத்தியத்தில் நடக்கும்படி உம்முடைய வழியை எனக்குப் போதியும்; உம்முடைய நாமத்துக்குப் பயப்படும்படி என் இருதயத்தை ஒருமுகப்படுத்தும். தேவன் தன்னைப் பாதாளத்தின் ஆழத்திலிருந்து தப்புவித்ததினால், முழு இருதயத்தோடு நன்றி செலுத்துவேன் என்று அவன் பொருத்தனை செய்கிறான்.
- 86:14–17 — அகந்தையும் கொடுமையுமுள்ள மனிதர்கள் அவன் உயிரைத் தேடுகிறார்கள்; ஆனால் தேவன் இரக்கமும் கிருபையும் நீடிய பொறுமையும், மிகுந்த அன்பும் உண்மையும் உள்ளவர். அவன் பெலனையும், விடுதலையையும், தன் சத்துருக்களை வெட்கப்படுத்தும் தயவின் ஓர் அடையாளத்தையும் கேட்கிறான்.
முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 86:11 · அதனால் என்ன: பிளவுபட்ட இருதயம் என்றால் என்ன என்று பெரும்பாலானோருக்குத் தெரியும் — ஒரே சமயத்தில் தேவனையும் வேறு பல காரியங்களையும் விரும்புவது. சங்கீதம் 86 விடுதலையைவிட அதிகமானதைக் கேட்கிறது; அது உள்ளான ஒருமைப்பாட்டைக் கேட்கிறது. வேதவாக்கியத்தின் சொந்த வார்த்தைகளைக் கொண்டு ஜெபிப்பது சுயசிந்தனைக் குறைவு அல்ல, தேவன் தம்மைக் குறித்து ஏற்கெனவே சொன்னதின்மேல் நிற்கும் ஒரு வழி என்றும் அது காட்டுகிறது.