ஆழங்களிலிருந்து

இரவுப் பணியில் வேலை செய்த, அல்லது மருத்துவமனை வார்டில் வியாதியுள்ள ஓர் உறவினரின் அருகில் விழித்திருந்த எவருக்கும், விடியலுக்கு முந்தைய கடைசி மணிநேரங்கள் எவ்வளவு மெதுவாக நகர்கின்றன என்று தெரியும். நீங்கள் ஜன்னலைப் பார்த்துக்கொண்டே இருக்கிறீர்கள். காலை வருகிறது; அது இன்னும் வரவில்லை, அவ்வளவுதான். சங்கீதம் 130 சரியாக அந்த உணர்வைப் பயன்படுத்துகிறது. பிரச்சினைக்குத் தன் சொந்தத் தவறும் ஓரளவு காரணம் என்று அறிந்த ஒருவரோடு, அது அடியில், ஆழங்களிலிருந்து தொடங்குகிறது. முடிவில் அவர் இன்னும் காத்திருக்கிறார்; ஆனால் சூரியன் உதிக்கும் என்று உறுதியாக அறிந்த ஒரு காவலாளனைப்போலக் காத்திருக்கிறார்; தன்னோடு சேர்ந்து காத்திருக்கும்படி முழு ஜாதியையும் அழைக்கிறார்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இந்த ஆரோகண சங்கீதம், பாரம்பரியமான ஏழு மனஸ்தாப சங்கீதங்களில் ஒன்றாகவும் எண்ணப்படுகிறது. பாவத்தின் விளைவே சிறையிருப்பு என்று தீர்க்கதரிசிகள் விளக்கியிருந்த ஒரு ஜனத்துக்கு, தேவன் மன்னிப்பாரா என்ற கேள்வி கோட்பாட்டளவிலானது அல்ல. இஸ்ரவேலின் கதையின் மையத்தில் சங்கீதம் அதற்குப் பதில் சொல்கிறது: ஒரு களங்கமற்ற பதிவு அல்ல, தேவனுடைய மன்னிப்பும் மாறாத கிருபையுமே ஒரு நபருக்கும் முழு இஸ்ரவேலுக்கும் எதிர்காலத்தைச் சாத்தியமாக்குகின்றன.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: எல்லாவற்றையும் மன்னிக்கத் தேவன் மனதாயிருப்பதில் ஊன்றவைத்து, குற்றவுணர்வும் கலக்கமுமுள்ள ஒருவரை அவநம்பிக்கையிலிருந்து நம்பிக்கைக்கு நகர்த்துவதற்கும், பின்பு அந்த நம்பிக்கையை முழு ஜனத்தின் மீட்புக்கு விரிவாக்குவதற்கும்.

• 130:1–2 — ஆழங்களிலிருந்து பாடகன் கர்த்தரை நோக்கிக் கூப்பிட்டு, செவிகொடுக்கும்படி அவரைக் கெஞ்சுகிறான். ஆழங்கள் என்பது தண்ணீரின் சித்திரம் — ஜனங்கள் மூழ்கிப்போகும் இடம்.
• 130:3–4 — தேவன் அக்கிரமங்களைக் கணக்கில் வைத்தால், யார் நிற்பான்? ஆனால் அவருக்குப் பயப்படும்படி அவரிடத்தில் மன்னிப்பு உண்டு. இங்கே மன்னிப்பு அலட்சியத்தை அல்ல, பயபக்தியை உண்டாக்குகிறது.
• 130:5–6 — நான் கர்த்தருக்குக் காத்திருக்கிறேன், என் முழு ஆத்துமாவும் காத்திருக்கிறது; அவருடைய வார்த்தையில் நம்பிக்கையாயிருக்கிறேன் — காலைக்காகக் காத்திருக்கும் காவலாளர்களைவிட அதிகமாக. திரும்பச் சொல்லப்படும் வரி நீண்ட இரவை உணரவைக்கிறது.
• 130:7–8 — தனிப்பட்ட ஜெபம் ஜாதிக்கான ஓர் அழைப்பாகிறது: இஸ்ரவேலே, கர்த்தரில் நம்பிக்கையாயிரு, அவரிடத்தில் மாறாத கிருபையும் திரளான மீட்பும் உண்டு. அவரே இஸ்ரவேலை அதின் எல்லா அக்கிரமங்களிலிருந்தும் மீட்பார்.

முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 130:3–4  ·  அதனால் என்ன: அநேகர், அது தங்களைத் தகுதியற்றவர்களாக்குகிறது என்று எண்ணி, வருஷக்கணக்கில் அமைதியாகக் குற்றவுணர்வைச் சுமக்கிறார்கள். இந்தச் சங்கீதம் தவறு சிறியது என்று பாசாங்கு செய்வதில்லை; தேவன் கணக்கு வைத்தால் ஒருவனும் நிற்க முடியாது என்றும், அவர் அப்படி வைப்பதில்லை என்றும் வெறுமனே சொல்கிறது. மார்ட்டின் லூத்தர் இதை ஒரு கீர்த்தனையாக மாற்றினார்; நூற்றாண்டுகளாக அடக்க ஆராதனைகளிலும் பாவ அறிக்கையிலும் இது ஜெபிக்கப்பட்டு வருகிறது.