இராக்காவலில் ஆசீர்வாதம்

ஒவ்வொரு பெரிய பண்டிகைக்கும் நீங்கள் ஒருபோதும் பார்க்காத ஆட்கள் உண்டு: நள்ளிரவுக்குப் பின் பெருக்கிச் சுத்தம்செய்கிறவர்கள், விளக்குகளை எரியவைக்கிறவர்கள், மற்ற எல்லாரும் தூங்கும்போது வாசலைக் காக்கிறவர்கள். யாராவது அவர்களுக்கு நன்றி சொல்லவேண்டும். ஆரோகண சங்கீதங்களில் கடைசியான சங்கீதம் 134 சரியாக அதைச் செய்கிறது; யாத்ரீகர்கள் புறப்படும்போது அது பாடப்பட்டிருக்கலாம். வீட்டுக்குத் தொலைவில் சங்கீதம் 120-ல் தொடங்கிய பயணம், இங்கே இரவில் ஆலயத்தில் ஒரு சிறிய பரிமாற்றத்தோடு முடிகிறது: இராக்காவலிலுள்ள ஊழியக்காரர்களைக் கர்த்தரை ஸ்தோத்திரிக்க ஓர் அழைப்பு, அவர்களுக்குத் திரும்பக் கொடுக்கப்படும் ஓர் ஆசீர்வாதம்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இந்தச் சங்கீதம் பதினைந்து ஆரோகண சங்கீதங்களை (சங்கீதங்கள் 120–134) நிறைவுசெய்கிறது. பகைமையான அண்டைவீட்டாரின் நடுவேயுள்ள நெருக்கத்திலிருந்து, சாலை, நகரம் வழியாக, மீண்டும் கட்டப்பட்ட தேவனுடைய ஆலயத்தில் தொழுகைக்குத் தொகுப்பு நகர்ந்தது. இஸ்ரவேலின் பெரிய கதையில், கி.மு. 515-க்குப் பின் திரும்பிவந்த சமூகத்துக்கு மீண்டும் செயல்படும் ஓர் ஆலயம் இருந்தது; இரவு முழுவதும் அதை இயங்கவைத்த ஊழியக்காரர்களே யாத்ரீகர்கள் கடைசியாக நோக்கிப் பேசும் ஆட்கள்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பரஸ்பர ஆசீர்வாதத்தோடு — தொழுகிறவர்கள் தேவனை ஸ்தோத்திரிப்பதும், தேவன் சீயோனிலிருந்து அவர்களை ஆசீர்வதிப்பதும் — யாத்ரீகப் பாடல்களை முடிப்பதற்கும், இரவு முழுவதும் ஆலயத்தில் சேவிக்கிறவர்களைக் கனப்படுத்துவதற்கும்.

• 134:1 — இராக்காலங்களில் கர்த்தருடைய ஆலயத்தில் நிற்கிற கர்த்தருடைய ஊழியக்காரரே, நீங்கள் எல்லாரும் வாருங்கள், கர்த்தரை ஸ்தோத்திரியுங்கள். இந்த அழைப்பு இராக்காவலிலுள்ள ஆசாரியர்களையும் லேவியர்களையும் நோக்கியது.
• 134:2 — பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்கு நேராக உங்கள் கைகளை உயர்த்திக் கர்த்தரை ஸ்தோத்திரியுங்கள். உயர்த்தப்பட்ட கைகள் இஸ்ரவேலில் ஜெபத்துக்கும் துதிக்கும் பொதுவான ஒரு நிலை.
• 134:3 — ஓர் ஆசீர்வாதம் பதிலாக வருகிறது: வானத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கிய கர்த்தர் சீயோனிலிருந்து உன்னை ஆசீர்வதிப்பாராக. சங்கீதம் 121-லிருந்த வானத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கியவர் திரும்ப வருகிறார்; தொகுப்பு முழுச் சுற்று வந்து நிறைவடைகிறது.

முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 134:3  ·  அதனால் என்ன: பிரசங்கிகளையும் கூட்டங்களையும் கவனித்து, கட்டடத்தைத் திறந்துவைத்திருக்கும் ஆட்களை மறந்துவிடுவது எளிது. இந்தச் சிறிய சங்கீதம், யாத்ரீகப் பாடல்களின் முழுப் புத்தகத்தையும் அவர்களை நோக்கித் திரும்புவதன்மூலம் முடிக்கிறது. தொழுகையில் கண்ணுக்குத் தெரியாத இரவுப் பணியும் அடங்கும் என்றும், ஆசீர்வாதம் இரு திசைகளிலும் பாயவேண்டும் என்றும் அது சுட்டுகிறது.