கோராகின் கலகம்

பெரும்பாலான நிறுவனங்கள் இதைக் கண்டிருக்கின்றன: திறமையான ஒரு குழுவினர், தலைவர்கள் தங்கள் பதவிக்கு மிஞ்சி வளர்ந்துவிட்டார்கள் என்று தீர்மானித்து, உயர் இருக்கைகளைக் கோர நியாயத்தின் மொழியைப் பயன்படுத்துகிறார்கள். சில நேரங்களில் அவர்கள் சரியாக இருக்கிறார்கள். எண்ணாகமம் 16இல் வாதம் நல்லதாகக்கூடத் தோன்றுகிறது — முழுச் சபையும் பரிசுத்தமானது; அப்படியிருக்க மோசேயும் ஆரோனும் ஏன் எல்லாருக்கும் மேலாகத் தங்களை உயர்த்திக்கொள்கிறார்கள்? ஆனால் கோராகு ஏற்கெனவே வாசஸ்தலத்தில் ஊழியம் செய்யும் ஒரு லேவியன்; அவன் விரும்புவது ஆசாரியத்துவத்தையே. தொடர்ந்து வருவது வனாந்தரக் கதையின் மிகப் பயங்கரமான காட்சிகளில் ஒன்று; வாசகர்கள் ஒருபோதும் மறக்காத ஒரு சித்திரத்துடன் அது முடிகிறது: தூபகலசத்துடன், உயிரோடிருப்பவர்களுக்கும் செத்தவர்களுக்கும் நடுவே நிற்கும் ஆரோன்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: பரிசுத்த தேவனுக்கு அருகில் வாழ்வதன் பொருளைக் கற்றுக்கொள்ளும் ஒரு மக்களுடன் மூன்றாம் பகுதி தொடர்கிறது. காதேஸ் தேசத்துக்குள் பிரவேசிப்பதற்கு எதிரான ஒரு கலகம்; இது வாசஸ்தலத்தில் தேவன் ஏற்படுத்திய ஒழுங்குக்கு எதிரான கலகம். சவால் மதரீதியானதும் (ஆசாரியத்துவத்தை நாடும் கோராகு), அரசியல்ரீதியானதும் (மோசேயின் தலைமையை நிராகரிக்கும் தாத்தானும் அபிராமும்). நியாயத்தீர்ப்பு பயங்கரமானது; ஆனால் அதிகாரத்தின் இறுதி அசைவு பரிந்துபேசுதல்: யாருடைய பங்கு சவாலுக்குள்ளானதோ அந்த ஆசாரியனே வாதையை நிறுத்துகிறான்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: மக்களின் சார்பாகத் தேவனை யார் அணுகலாம் என்பதைப் பகிரங்கமாகவும் மறக்க முடியாத விதமாகவும் தீர்ப்பது — தேவன் நியமித்த ஆசாரியன், தனக்கு விரோதமாக முறுமுறுத்தவர்களையும் சேர்த்து மக்களைப் பாதுகாக்கவே இருக்கிறான் என்று காட்டுவது.

• 16:1–19 — கோராகு, ரூபன் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த தாத்தான், அபிராம், ஓன் ஆகியோருடனும் மதிப்புக்குரிய 250 தலைவர்களுடனும், மோசேயையும் ஆரோனையும் எதிர்கொள்கிறான். மோசே ஒரு சோதனையை முன்மொழிகிறான்: நாளைக்கு ஒவ்வொருவரும் தூபவர்க்கமுள்ள தூபகலசத்தைக் கொண்டுவரட்டும்; தாம் யாரைத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார் என்று தேவன் காட்டுவார். தாத்தானும் அபிராமும் வர மறுத்து, பாலும் தேனும் ஓடும் ஒரு தேசத்திலிருந்து தங்களை வெளியே கொண்டுவந்து பாலைவனத்தில் கொல்லவே மோசே நடத்தினான் என்று குற்றம் சாட்டுகிறார்கள்.
• 16:20–35 — முழுச் சபையையும் அழிப்பதாகத் தேவன் எச்சரிக்கிறார்; ஒரு மனிதனின் பாவம் எல்லாரையும் அழிக்கக்கூடாது என்று மோசேயும் ஆரோனும் மன்றாடுகிறார்கள். மக்கள் கலகக்காரரின் கூடாரங்களிலிருந்து விலகுகிறார்கள்; நிலம் பிளந்து, தாத்தானையும் அபிராமையும் கோராகின் வீட்டாரையும் விழுங்குகிறது; தூபம் செலுத்திய 250 பேரை அக்கினி பட்சிக்கிறது.
• 16:36–40 — செலுத்தப்பட்டதால் பரிசுத்தமாக்கப்பட்ட வெண்கலத் தூபகலசங்கள், பலிபீடத்துக்கு ஒரு மூடுதகடாக அடிக்கப்படுகின்றன — ஆரோனின் சந்ததியார் மட்டுமே கர்த்தருக்கு முன்பாகத் தூபம் காட்டலாம் என்ற நிரந்தர எச்சரிக்கை.
• 16:41–50 — மறுநாள் முழுச் சபையும் மரணங்களுக்காக மோசேயையும் ஆரோனையும் குற்றம் சாட்டுகிறது. ஒரு வாதை தொடங்குகிறது; ஆரோன் எரியும் தூபத்துடன் கூட்டத்துக்குள் ஓடி, செத்தவர்களுக்கும் உயிரோடிருப்பவர்களுக்கும் நடுவே நிற்கிறான்; வாதை நிற்கிறது — 14,700 பேர் இறந்த பின்.

முக்கிய வசனம்: எண்ணாகமம் 16:48  ·  அதனால் என்ன: இது ஒரு கடினமான அதிகாரம்; அப்படியே வாசிக்கப்பட வேண்டும்: நியாயத்தீர்ப்பு திடீரென்றதும் முழுமையானதும்; ஒவ்வொரு காலத்திலும் யூத, கிறிஸ்தவ வாசகர்கள் அதோடு போராடியிருக்கிறார்கள். ஆனால் இரண்டு அசைவுகளைக் கவனியுங்கள். தங்களைத் தாக்கும் அதே மக்களுக்காக மன்றாட மோசேயும் ஆரோனும் இரண்டு முறை முகங்குப்புற விழுகிறார்கள்; சவாலுக்குள்ளான ஆசாரியன் தன்னைக் குற்றம் சாட்டியவர்களைக் காப்பாற்ற ஆபத்துக்குள் ஓடுவதுடன் கதை முடிகிறது. இங்கே அதிகாரம், திறப்பில் யார் நிற்கிறார் என்பதால் நிரூபிக்கப்படுகிறது.