இன்னும் அடையாத தேசத்துக்கான சட்டங்கள்

ஒரு குடும்பம் கெட்ட செய்தியைப் பெறும்போது — வேலை இழப்பு, ரத்தான இடமாற்றம் — யாராவது அமைதியாக, 'அடுத்த வருடத்துக்கு நாம் இன்னும் திட்டமிடுவோம்' என்கிறார். பின்னடைவுக்குக் கடைசி வார்த்தையைக் கொடுக்க மறுக்கும் நம்பிக்கையின் ஒரு சிறிய செயல் அது. எண்ணாகமம் 15 அந்த உணர்வைக் கொண்டிருக்கிறது. முந்திய அதிகாரங்கள், ஒரு முழுத் தலைமுறையும் வனாந்தரத்தில் சாகத் தீர்ப்பிடப்பட்டதுடன் முடிந்தன. தேவன் அடுத்துச் சொல்லும் முதல் விஷயமே 'நீங்கள் தேசத்துக்குள் பிரவேசிக்கும்போது' — அதைத் தொடர்ந்து, குடியேறிய ஒரு விவசாய மக்களால் மட்டுமே கொண்டுவர முடிந்த தானியம், எண்ணெய், திராட்சரசக் காணிக்கைகளுக்கான அறிவுறுத்தல்கள். வாக்குத்தத்தம் ரத்து செய்யப்படவில்லை; அது பிள்ளைகளிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், மீட்கப்பட்ட ஒரு மக்களைத் தேவன் தம் சமுகத்தை மையமாகக் கொண்ட ஒரு தேசமாக வடிவமைக்கிறார். எண்ணாகமம் கதையையும் சட்டத்தையும் மாறி மாறி வைக்கிறது; இந்தச் சட்ட அதிகாரம் வேண்டுமென்றே பேரழிவுக்குப் பின் அமர்ந்திருக்கிறது. அது காணிக்கைகளைத் திரும்பச் சொல்கிறது, ஆனால் அதன் புதிய அழுத்தம், பாவநிவிர்த்தி செய்யப்படக்கூடிய அறியாமல் செய்த பாவங்களுக்கும், 'கைப்பெலத்தோடே' செய்யப்படும் பாவத்துக்கும் — வெளிப்படையான எதிர்ப்புக்கும் — இடையிலான வேறுபாட்டில் விழுகிறது. முடிவிலுள்ள தொங்கல்கள் ஒவ்வொரு இஸ்ரவேலனுக்கும் உடன்படிக்கையின் அனுதின, கண்ணுக்குத் தெரியும் நினைவூட்டலைக் கொடுக்கின்றன.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேசம் இன்னும் வரப்போகிறது என்று அடுத்த தலைமுறைக்கு உறுதியளிப்பது; சாதாரணத் தோல்விக்கு ஒரு பரிகாரம் உண்டு, வேண்டுமென்றே செய்யும் எதிர்ப்பு ஒருவரை அறுப்புண்டுபோகச் செய்கிறது என்று காட்டுவது; தேவனுடைய கட்டளைகளை ஒவ்வொரு நாளும் நினைவுகூர மக்களுக்கு ஒரு வழியைக் கொடுப்பது.

• 15:1–21 — தேசத்துக்குள் வந்ததும், ஒவ்வொரு சர்வாங்க தகனபலியுடனும் பலியுடனும் குறிப்பிட்ட அளவு மாவு, எண்ணெய், திராட்சரசம் வர வேண்டும்; சுதேசி இஸ்ரவேலருக்கும் அவர்கள் நடுவில் வாழும் அந்நியருக்கும் ஒரே விதி பொருந்துகிறது. முதல் பிசைந்த மாவின் ஒரு பங்கும் கர்த்தருக்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டும்.
• 15:22–31 — முழுச் சபையோ ஒரு தனி நபரோ அறியாமல் பாவம் செய்தால், ஒரு பாவநிவாரணபலி பாவநிவிர்த்தி செய்கிறது; அவர்கள் மன்னிக்கப்படுகிறார்கள் — தங்கியிருக்கும் அந்நியனும் உட்பட. ஆனால் 'கைப்பெலத்தோடே', துணிகரமாகப் பாவம் செய்பவன் தேவனுடைய வார்த்தையை அசட்டைசெய்கிறான்; அவன் மக்களிலிருந்து அறுப்புண்டுபோக வேண்டும்.
• 15:32–36 — ஓய்வுநாளில் விறகு பொறுக்கும் ஒருவன் கண்டுபிடிக்கப்படுகிறான். தேவன் தீர்ப்பு சொல்லும் வரை அவன் காவலில் வைக்கப்படுகிறான்; சபை அவனைப் பாளயத்துக்கு வெளியே கல்லெறிகிறது. இது ஒரு கடினமான வழக்கு, துணிகரமான பாவத்துக்கு ஒரு உதாரணமாக இங்கே வைக்கப்பட்டுள்ளது; பிற்கால ரபீனியச் சட்டம் மரண தண்டனை வழக்குகளைச் சாட்சிகள், எச்சரிக்கை பற்றிய கடுமையான தேவைகளால் சூழ்ந்தது.
• 15:37–41 — இஸ்ரவேலர் தங்கள் வஸ்திரங்களின் ஓரங்களில் நீலநாடாவுள்ள தொங்கல்களை அணிய வேண்டும்; அவற்றைப் பார்க்கும்போது, தங்கள் சொந்தக் கண்களையும் இருதயத்தையும் பின்பற்றாமல் கட்டளைகளை நினைவுகூரும்படி. கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளும் யூதர்கள் இன்றும் அவற்றை அணிகிறார்கள் (சிச்சித்).

முக்கிய வசனம்: எண்ணாகமம் 15:40  ·  அதனால் என்ன: நம்மில் பெரும்பாலோர் வாழ்க்கையிலிருந்து அறிந்த ஒரு கோட்டை அதிகாரம் வரைகிறது: இடறுவதற்கும் வேண்டுமென்றே விலகிப்போவதற்கும் வேறுபாடு உண்டு. முதலாவது ஏற்படுத்தப்பட்ட ஒரு பரிகாரத்தால் சந்திக்கப்படுகிறது; இரண்டாவது மரணத்துக்குரிய தீவிரத்துடன் நடத்தப்படுகிறது. தொங்கல்கள் ஒரு மனிதநேயமுள்ள கருத்து — நல்லெண்ணங்கள் விரைவில் மறந்துவிடுவதால், உடைகளுக்குள் தைக்கப்பட்ட ஒரு நினைவூட்டல். பெரும்பாலானோரை நேர்மையாக வைக்கக் கண்ணுக்குத் தெரியும் ஏதாவது தேவைப்படுகிறது.