பன்னிரண்டு வேவுகாரர், இரண்டு அறிக்கைகள்

இரண்டு பேர் ஒரே உண்மைகளைப் பார்த்து எதிரெதிரான முடிவுகளுடன் திரும்பி வரலாம். ஒரு புதிய நகரம், அதன் பள்ளிகள், வாடகைகள், வேலைகள் பற்றிய ஒரே அறிக்கையை இரண்டு குடும்பங்களுக்குக் கொடுங்கள்; ஒன்று 'இதுதான் நம் வாய்ப்பு' என்கிறது, மற்றது 'நம்மால் ஒருபோதும் சமாளிக்க முடியாது' என்கிறது. வேறுபாடு அரிதாகவே உண்மைகளில் இருக்கிறது. ஒவ்வொருவரும் தங்களைப் பற்றியும் தங்களோடு யார் வருகிறார் என்பதைப் பற்றியும் என்ன நம்புகிறார்கள் என்பதில் இருக்கிறது. எண்ணாகமம் 13இல் பன்னிரண்டு மனிதர் ஒரே தேசத்தைப் பார்க்கிறார்கள். அது செழிப்பானது என்று பன்னிருவரும் ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். பத்துப் பேர் மதில்களையும் இராட்சதர்களையும், தங்களைப் பூச்சிகளாகவும் காண்கிறார்கள். இருவர் வாக்குத்தத்தத்தைக் காண்கிறார்கள்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இது எண்ணாகமத்தின் திருப்புமுனை, மூன்றாம் பகுதிக்கு ஒரு நெருக்கடி. ஆபிரகாம் முதல் எல்லாம் இந்தத் தேசத்தை நோக்கிச் சுட்டிக்காட்டியது; இப்போது எகிப்தை விட்டு இரண்டு வருடம்கூட ஆகாத நிலையில் இஸ்ரவேல் அதன் தெற்கு விளிம்பில் நிற்கிறது. மீட்கப்பட்ட தலைமுறை உள்ளே பிரவேசிக்குமா இல்லையா என்பதை வேவுகாரரின் அறிக்கை தீர்மானிக்கும். வரிசைப்படி வாசிக்கும்போது, அவர்கள் எவ்வளவு நெருங்கியிருக்கிறார்கள் என்று உணரலாம்: ஆதியாகமம் 12இல் தொலைதூர வார்த்தையாக இருந்த வாக்குத்தத்தம் இப்போது ஒரு தடியில் தொங்கும் திராட்சைக் குலை.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: வனாந்தரத் தலைமுறையின் தீர்க்கமான சோதனையை அமைப்பது — தேவனுடைய வாக்குத்தத்தம் சித்திரத்தின் ஒரு பகுதியாகக் கணக்கிடப்படுகிறதா என்பதைப் பொறுத்து, ஒரே சான்று விசுவாசத்தையோ பயத்தையோ உண்டாக்கலாம் என்று காட்டுவது.

• 13:1–16 — தேவனுடைய கட்டளைப்படி, கானானை வேவுபார்க்க ஒவ்வொரு கோத்திரத்திலிருந்தும் ஒரு தலைவனை மோசே தேர்ந்தெடுக்கிறான். அவர்கள் பெயர் சொல்லிப் பட்டியலிடப்படுகிறார்கள்; நூனின் குமாரனாகிய ஓசேயாவுக்கு மோசே யோசுவா என்று பெயர் மாற்றுகிறான்.
• 13:17–24 — தேசம், அதன் பட்டணங்கள், மக்கள் பற்றி அறிக்கை கொண்டுவர, மோசே அவர்களை நெகேவ் (தெற்கு) வழியாக வடக்கே மலைநாட்டுக்குள் அனுப்புகிறான். ஏனாக்கின் சந்ததியார் வாழும் எப்ரோனை அவர்கள் அடைகிறார்கள்; எகிப்திலுள்ள சோவானுக்கு ஏழு வருடம் முன்பு எப்ரோன் கட்டப்பட்டது என்று கதைசொல்லி குறிப்பிடுகிறார். எஸ்கோல் பள்ளத்தாக்கில் இரண்டு பேர் ஒரு தடியில் சுமக்கும் அளவுக்குப் பெரிய திராட்சைக் குலையை அறுக்கிறார்கள்.
• 13:25–29 — நாற்பது நாளுக்குப் பின் அவர்கள் காதேசுக்குத் திரும்புகிறார்கள். தேசம் உண்மையில் பாலும் தேனும் ஓடுகிறது, இதோ அதன் கனி என்கிறார்கள். ஆனால் மக்கள் பலவான்கள், பட்டணங்கள் மதில் சூழ்ந்தவை, மிகப் பெரியவை; ஏனாக்கின் சந்ததியாரும், அமலேக்கியர், ஏத்தியர், எபூசியர், எமோரியர், கானானியர் ஆகியோரும் அங்கே இருக்கிறார்கள்.
• 13:30–33 — காலேப் மக்களை அமைதிப்படுத்துகிறான்: உடனே போவோம், நம்மால் நிச்சயமாக முடியும். மற்றவர்கள் ஒரு துர்ச்செய்தியைப் பரப்புகிறார்கள்: தேசம் தன் குடிகளைப் பட்சிக்கிறது, அதன் மக்கள் இராட்சதர்கள். நம் பார்வைக்கு நாம் வெட்டுக்கிளிகளைப் போல இருந்தோம், அவர்கள் பார்வைக்கும் அப்படியே இருந்திருப்போம் என்கிறார்கள்.

முக்கிய வசனம்: எண்ணாகமம் 13:30  ·  அதனால் என்ன: பத்து வேவுகாரரும் மதில்களைப் பற்றிப் பொய் சொல்லவில்லை. பயம் அரிதாகவே உண்மைகளைக் கண்டுபிடிக்கிறது; தேவன் விடப்படும்படி அது அவற்றை ஒழுங்குபடுத்துகிறது. அந்த வெளிப்படுத்தும் வரியையும் கவனியுங்கள்: நம் பார்வைக்கு நாம் வெட்டுக்கிளிகளைப் போல இருந்தோம். நம்மை நாம் எப்படிப் பார்க்கிறோம் என்பதே பெரும்பாலும் நாம் எதைத் துணிகிறோம் என்பதைத் தீர்மானிக்கிறது. காலேப் அதே இராட்சதர்களைப் பார்த்து வேறு முடிவுக்கு வந்தான்.