கடன், அடிமைத்தனம், ஓர் ஆளுநரின் சீர்திருத்தம்

அநேக கிராமங்களில் கடன்கொடுப்பவர் ஓர் அயலாராகவும், சில சமயம் ஓர் உறவினராகவும் இருக்கிறார். ஒரு மோசமான அறுவடை, ஒரு வரி வசூல், ஒரு திருமணம், ஒரு மருத்துவமனைக் கட்டணம் — ஒரு குடும்பம் தன் வயலையும், பின்பு தன் எதிர்காலத்தையும் எழுதிக்கொடுக்கிறது. உலகின் சில பகுதிகளில், பிள்ளைகள் இன்னும் தங்கள் பெற்றோரின் கடன்களுக்காக உழைக்கிறார்கள். நெகேமியா 5 சரியாக இதை விவரிக்கிறது; வேதனையான பகுதி கடன்கொடுத்தவர்கள் யார் என்பதுதான். பெர்சியர்கள் அல்ல, சன்பல்லாத் அல்ல, பஞ்சத்தின்போது தங்கள் ஏழைச் சகோதர சகோதரிகளிடமிருந்து லாபம் சம்பாதிக்கும் வசதியான யூதர்கள். ஒரு கட்டுமானத் திட்டத்தின் நடுவிலும் பாதுகாப்பு நெருக்கடியின் நடுவிலும், நெகேமியா இதைக் கையாள நின்றுவிடுகிறான்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி எப்போதும் வேறுவிதமான ஒரு சமுதாயத்தை உருவாக்கவேண்டியது: ஏழையான ஒரு சக இஸ்ரவேலனிடம் வட்டி வாங்குவதை மோசேயின் நியாயப்பிரமாணம் தடைசெய்து, கடன்களுக்கும் அடிமைகளுக்கும் விடுதலையை ஏற்படுத்தியது. இங்கே திரும்பி வந்த சமூகம் உள்ளிருந்தே அந்தத் தரிசனத்தில் தோல்வியடைகிறது. மதில்களுக்குள் இருக்கும் ஜனங்கள் ஒருவரையொருவர் அடிமைப்படுத்தினால் மதில்களை மீண்டும் கட்டுவது வெறுமையானது என்று அதிகாரம் காட்டுகிறது; நீதியைக் குறித்த தீர்க்கதரிசிகளின் அக்கறையைச் சிறையிருப்புக்குப் பிந்திய கதைக்குள் கொண்டுசெல்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேவனுடைய ஜனங்களுக்குள் இருக்கும் பொருளாதார அநீதியை வெளிப்படுத்துவதும், ஏழைகளை மீட்டெடுக்கவும் நியாயப்பிரமாணம் கோரியதைச் சரிசெய்யவும் ஒரு தலைவன் பகிரங்கக் கடிந்துகொள்ளுதலையும் சொந்த முன்மாதிரியையும் பயன்படுத்துவதைக் காட்டுவதும்.

• 5:1–5 — ஆண்களிடமிருந்தும் அவர்களுடைய மனைவிகளிடமிருந்தும் பெரிய கூக்குரல் எழுகிறது. சிலருக்குப் பெரிய குடும்பங்களுக்குத் தானியம் தேவை; சிலர் பஞ்சத்தில் வயல்களையும், திராட்சத்தோட்டங்களையும், வீடுகளையும் அடமானம் வைத்திருக்கிறார்கள்; சிலர் ராஜாவின் வரியைச் செலுத்தக் கடன் வாங்கியிருக்கிறார்கள். அவர்களுடைய குமாரரும் குமாரத்திகளும் அடிமைத்தனத்துக்குள் தள்ளப்படுகிறார்கள்; அவர்களோ ஒன்றும் செய்ய முடியாதவர்களாக இருக்கிறார்கள், ஏனெனில் இப்போது அவர்களுடைய நிலம் மற்றவர்களின் கையில் இருக்கிறது.
• 5:6–11 — நெகேமியா மிகவும் கோபமடைகிறான். அதைச் சிந்தித்துப் பார்த்து, தங்கள் சொந்த ஜனங்களிடம் வட்டி வாங்குவதாகப் பிரபுக்களையும் அதிகாரிகளையும் குற்றம்சாட்டி, ஒரு பெரிய சபையைக் கூட்டுகிறான். அந்நியருக்கு விற்கப்பட்ட யூதர்களை நாங்கள் மீட்டுக்கொண்டிருக்கிறோம், நீங்களோ உங்கள் சொந்தச் சகோதரர்களை விற்கிறீர்கள் என்கிறான். அதை நிறுத்தவும், வயல்களையும் வீடுகளையும் திரும்பக் கொடுக்கவும், வட்டியைத் திருப்பிக் கொடுக்கவும் கோருகிறான்.
• 5:12–13 — கடன்கொடுத்தவர்கள் ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். நெகேமியா ஆசாரியர்களுக்கு முன்பாக அவர்களை ஆணையிடச் செய்து, பின்பு தன் மடியை உதறுகிறான்: இந்த வாக்கை மீறுகிற எவனையும் தேவன் இப்படியே உதறிப்போடுவாராக. சபை 'ஆமென்' என்று சொல்லி, கர்த்தரைத் துதித்து, வாக்களித்தபடியே செய்கிறது.
• 5:14–19 — அர்தசஷ்டாவின் இருபதாம் வருஷம் முதல் முப்பத்திரண்டாம் வருஷம்வரை பன்னிரண்டு வருஷம் ஆளுநராக இருந்ததைத் திரும்பிப் பார்த்து, ஜனங்கள்மேல் பாரம் சுமத்திய முந்தைய ஆளுநர்களைப் போலல்லாமல், ஆளுநருக்குரிய உணவுப் படியை ஒருபோதும் எடுக்கவில்லை என்று நெகேமியா சொல்கிறான். தன் சொந்தச் செலவில் தன் பந்தியில் நூற்றைம்பது பேருக்கு உணவளித்தான்; நன்மையாகத் தன்னை நினைவுகூரும்படி தேவனிடம் கேட்கிறான்.

முக்கிய வசனம்: நெகேமியா 5:9  ·  அதனால் என்ன: இங்கே வில்லன்கள் வெளியாட்கள் அல்ல, கடினமான காலங்களைப் பயன்படுத்தி மேலும் செல்வந்தர்களாகும் சமூகத்தின் மதிப்புக்குரிய உறுப்பினர்கள் என்பது சங்கடமானது. விசுவாசத்தையும் பணத்தையும் தனித்தனி அறைகளில் வைக்க முடியாது என்று அதிகாரம் வலியுறுத்துகிறது. தான் செய்ய மறுப்பதை மற்றவர்களிடம் கேட்காததால்தான் நெகேமியாவின் சீர்திருத்தம் ஓரளவு பலன் தருகிறது. கடன், மனித மாண்பு, ஏழைகள் நடத்தப்படும் விதம் — தன்னை தேவனுடையது என்று அழைத்துக்கொள்ளும் எந்தச் சமூகத்துக்கும் இவை இன்னும் ஒரு சோதனையாக இருக்கின்றன.