நம்மில் பெரும்பாலோர் ஒருபோதும் கேள்வி கேட்காத விதிகளுடன் வளர்க்கப்பட்டோம்: சாப்பிடும் முன் கழுவு, வாசலில் செருப்பைக் கழற்று, இந்தத் தட்டை அந்தத் தட்டிலிருந்து தனியாக வை. பல விதிகள் ஞானமானவை. ஆனால் ஒரு விதி அதன் காரணத்தைவிட வளர்ந்துவிடும் தருணமும் ஒவ்வொரு குடும்பத்துக்கும் தெரியும் — வீட்டிலுள்ள ஒரு உண்மையான தவறு பேசப்படாமல் இருக்கும்போது, தவறவிட்ட ஒரு சடங்குக்காக ஒரு மூத்தவர் கடிந்துகொள்ளப்படும்போது. இந்த வாசிப்பு தொடங்கும் வாக்குவாதம் அதுதான். இயேசுவின் சீடர்கள் சம்பிரதாயக் கழுவுதல் இல்லாமல் சாப்பிடுகிறார்கள் என்று முறையிட, போதகர்கள் எருசலேமிலிருந்து வெகுதூரம் வருகிறார்கள். இயேசு கேள்வியைத் திருப்புகிறார்: முக்கியமான அழுக்கு வாய்க்குள் போவதல்ல, இருதயத்திலிருந்து வெளிவருவதே. பின்பு, அந்தக் கருத்தைச் சோதிப்பதுபோல, அவர் அந்நிய நிலத்துக்குள் நடந்து சென்று, எல்லா விதிகளும் தூரத்தில் வைக்கச் சொன்ன ஒரு பெண்ணைச் சந்திக்கிறார்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இஸ்ரவேலின் கதையில், தேவன் சுத்தம் பற்றிய சட்டங்களால் தம் ஜனங்களைப் பிரித்தெடுத்து, ஜாதிகளின் நடுவே அவர்களைப் பரிசுத்தமானவர்களாகக் குறித்தார். அந்தப் பரிசுத்தம் எதற்காக என்பதை இங்கே இயேசு வலியுறுத்துகிறார். தீட்டை இருதயத்தில் வைத்து, பின்பு புறஜாதி நிலத்துக்குள் கடந்து சென்று ஒரு அந்நியப் பெண்ணின் மகளைச் சுகமாக்கி, ஒரு கலப்புக் கூட்டத்தைப் போஷிப்பதன் மூலம், அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகளில் சபை பின்னர் போராடித் தீர்க்கப்போகும் ஒன்றை அவர் முன்காட்டுகிறார்: எல்லா ஜனங்களுக்காகவும் ஆபிரகாமுக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட ஆசீர்வாதம் அதன் பழைய எல்லைகளைத் தாண்டிப் பொங்கத் தொடங்குகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இயேசு சுத்தத்தை வெளியிலிருந்து உள்ளுக்கு மறுவரையறை செய்வதைக் காட்டுவது; அவருடைய இரக்கம் இஸ்ரவேலுக்கு அப்பாலும் எட்டுகிறது என்பதன் முதல் தெளிவான அடையாளங்களை அரங்கேற்றுவது — விடாப்பிடியான விசுவாசத்தை அவர் வெளிப்படையாகப் புகழும் ஒரு புறஜாதிப் பெண் மூலம்.
- மாற்கு 7:1–23 — எருசலேமிலிருந்து வந்த பரிசேயரும் வேதபாரகரும், சீடர்கள் கழுவாத கைகளால் சாப்பிடுகிறார்கள் என்று ஆட்சேபிக்கிறார்கள். அவர்கள் மனித பாரம்பரியம் தேவனுடைய கட்டளையை மீற விட்டுவிட்டார்கள் என்று இயேசு பதில் சொல்கிறார் — 'காணிக்கையாக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட' பணம் பற்றிய ஒரு பொருத்தனையைப் பயன்படுத்திப் பெற்றோரைப் பராமரிப்பதிலிருந்து தப்புகிறார்கள் — உணவு ஒரு மனிதனைத் தீட்டுப்படுத்த முடியாது; இருதயத்திலிருந்து வரும் பொல்லாத சிந்தனைகளும் செயல்களுமே தீட்டுப்படுத்துகின்றன என்று போதிக்கிறார். இது எல்லா உணவுகளையும் சுத்தமானவை என்று அறிவித்தது என்று மாற்கு கூடுதலாகச் சொல்கிறார் (மத்தேயு 15:1–20 அதே உரையாடலைச் சொல்கிறது).
- மத்தேயு 15:21–28 — தீரு, சீதோன் பகுதியில் ஒரு புறஜாதித் தாய், வேதனைப்படும் தன் மகளுக்காகக் கெஞ்சுகிறாள். இயேசு முதலில் மௌனமாக இருக்கிறார், பின்பு தாம் இஸ்ரவேலிடம் அனுப்பப்பட்டதாகவும், பிள்ளைகளின் அப்பத்தை நாய்க்குட்டிகளுக்குப் போடுவது நல்லதல்ல என்றும் சொல்கிறார் — கடுமையான, அவமதிக்கும் ஒரு வார்த்தை. அவள் அதை ஏற்றுக்கொண்டு திருப்புகிறாள்: நாய்க்குட்டிகளும் துணிக்கைகளைத் தின்னுமே. அவர் அவளுடைய பெரிய விசுவாசத்தைப் புகழ்கிறார்; சிறுமி சுகமடைகிறாள் (மாற்கு 7:24–30).
- மாற்கு 7:31–37 — பெரும்பாலும் புறஜாதிகள் வாழ்ந்த தெக்கப்பொலியில் நடந்த இந்தச் சுகமாக்குதலை மாற்கு மட்டுமே சொல்கிறார்: இயேசு காது கேளாத ஒரு மனிதனைத் தனியே அழைத்துச் சென்று, அவனுடைய காதுகளையும் நாவையும் தொட்டு, பெருமூச்சுவிட்டு, அராமிய மொழியில் 'எப்பத்தா' — திறக்கப்படு — என்கிறார். கூட்டம் பிரமிக்கிறது.
- மத்தேயு 15:29–39 — கலிலேயாக் கடலருகே கூட்டங்கள் சப்பாணிகளையும், குருடரையும், ஊமையரையும் கொண்டுவருகின்றன; அவர்கள் 'இஸ்ரவேலின் தேவனை' மகிமைப்படுத்துகிறார்கள். மூன்று நாட்களுக்குப் பின், ஏழு அப்பங்களாலும் சில மீன்களாலும் இயேசு ஸ்திரீகளும் பிள்ளைகளும் தவிர ஏறக்குறைய நாலாயிரம் ஆண்களைப் போஷிக்கிறார்; ஏழு கூடைகள் மீதியாகின்றன.
முக்கிய வசனம்: மத்தேயு 15:28 · அதனால் என்ன: சுவிசேஷங்களில் இயேசுவுடன் வாதிட்டு, அதற்காக அவருடைய புகழைப் பெறும் சிலரில் சீரோபேனிக்கேப் பெண்ணும் ஒருத்தி. அவமதிப்பு சொல்லப்படவில்லை என்று அவள் பாசாங்கு செய்யவில்லை; விடாப்பிடியான நம்பிக்கையுடன் அதற்குப் பதில் சொல்கிறாள். வேறொருவருடைய பந்தியின் ஓரத்துக்குத் தள்ளப்பட்ட வாசகர்கள், தொடர்ந்து கேட்பதற்கான அனுமதியை அவளிடம் காணலாம் — இயேசுவின் பதிலில், அந்தப் பந்தி முதலில் தோன்றியதைவிட அகலமானது என்பதன் அடையாளத்தையும் காணலாம்.