ஒவ்வொரு ஊரிலும், மக்கள் தெருவைக் கடந்து தவிர்த்துச் செல்லும் ஒரு மனிதன் இருக்கிறான் — ஒவ்வொரு குடும்பமும் எவ்வளவு கடன்பட்டிருக்கிறது என்று துல்லியமாகத் தெரிந்த கந்துவட்டிக்காரன், கையெழுத்துக்கு எப்போதும் கொஞ்சம் கூடுதலாகச் செலவாகும் அதிகாரி. எரிகோவில் அந்த மனிதன் சகேயு — ஆயக்காரர்களுக்குத் தலைவன், அந்த வித்தியாசத்தில் செல்வந்தனானவன். அவன் குள்ளனும்கூட; ஆகவே இயேசு கடந்து போவதைப் பார்க்க, அவனுடைய நிலையிலுள்ள எந்த மனிதனும் செய்யாத ஒன்றைச் செய்தான்: முன்னே ஓடி ஒரு மரத்தில் ஏறினான். இயேசு அதன் கீழே நின்று, அவனைப் பெயர் சொல்லி அழைத்து, தாமே விருந்துக்குத் தம்மை அழைத்துக்கொண்டார். கூட்டம் முணுமுணுத்தது. யாரும் கோருவதற்கு முன்பே, சகேயு தன் உடைமைகளில் பாதியை ஏழைகளுக்குக் கொடுப்பதாகவும், தான் ஏமாற்றிய எவருக்கும் நான்கு மடங்காகத் திருப்பிக் கொடுப்பதாகவும் வாக்களித்தான். பின்பு சாலை மேல்நோக்கி, எருசலேமை நோக்கித் திரும்புகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: நான்காம் பகுதி அதன் உச்சத்தை நெருங்குகிறது. 9-ஆம் அதிகாரம் முதல் லூக்கா இயேசுவின் ஊழியத்தை எருசலேமுக்கான ஒரு நீண்ட பயணமாகச் சட்டமிட்டிருக்கிறார்; இங்கே அந்தப் பயணம் முடிகிறது. சகேயுவின் கதை முழுப் பாதையையும் சுருக்கிச் சொல்கிறது — இழந்துபோனதைத் தேடவும் இரட்சிக்கவுமே மனுஷகுமாரன் வந்தார் — பின்பு தாவீதின் வம்சத்து ராஜா தாவீதின் நகரத்துக்கு வருகிறார்; ஒரு சேனையுடன் அல்ல, இரவல் வாங்கிய ஒரு கழுதைக்குட்டியின் மேல், தன் தருணத்தை அறியாத ஒரு நகரத்துக்காக அழுதுகொண்டு.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: லூக்காவின் பயண விவரணத்தை, பெற்றுக்கொள்ளப்பட்டுத் திருப்பிக் கொடுக்கப்பட்ட கிருபையின் மிகத் தெளிவான சித்திரத்துடன் முடிப்பது; இயேசுவை ராஜாவாக எருசலேமுக்குக் கொண்டுவருவது — சீஷர்களால் வரவேற்கப்பட்டு, தலைவர்களால் எதிர்க்கப்பட்டு, நகரத்துக்கு வரப்போகும் அழிவைக் குறித்துத் துக்கித்துக்கொண்டு.
- 19:1–10 — எரிகோவில், செல்வந்தனான ஆயக்காரர் தலைவன் சகேயுவை இயேசு தனியாகக் குறிப்பிட்டு, அவனுடைய வீட்டில் தங்குகிறார். வரவேற்பு முதலில் வருகிறது; மாற்றம் பின்தொடர்கிறது — சகேயு தாராள மனத்தையும் ஈடுசெய்தலையும் வாக்களிக்கிறான்; இந்த வீட்டுக்கு இரட்சிப்பு வந்தது என்று இயேசு அறிவிக்கிறார்.
- 19:11–27 — தேவனுடைய ராஜ்யம் உடனே வெளிப்படும் என்று சிலர் எதிர்பார்த்ததால், ஒரு ராஜ்யத்தைப் பெற்றுக்கொள்ளத் தூரதேசம் போகும் ஒரு பிரபுவைப் பற்றி இயேசு சொல்கிறார்; அவன் தன் வேலைக்காரர்களிடம் பணத்தை ஒப்படைக்கிறான். உண்மையுள்ள பயன்பாடு பலன் பெறுகிறது, பயத்தால் செயலற்றிருத்தல் அம்பலமாகிறது, ராஜாவை நிராகரித்தவர்கள் தீர்ப்பைச் சந்திக்கிறார்கள் — ராஜ்யத்தில் ஒரு இல்லாமையும் ஒரு கணக்கொப்புவித்தலும் அடங்கியுள்ளன.
- 19:28–40 — பெத்பகே, பெத்தானியா அருகிலிருந்து, இயேசு ஒரு கழுதைக்குட்டியைக் கொண்டுவர ஆள் அனுப்பி, ஒலிவமலையிலிருந்து அதன் மேல் ஏறி இறங்கி வருகிறார்; சீஷர்கள் தங்கள் மேலாடைகளை விரித்து தேவனைப் புகழ்கிறார்கள். அவர்களை அடக்கும்படி பரிசேயர்கள் கேட்கும்போது, இவர்கள் பேசாமலிருந்தால் கல்லுகளே கூப்பிடும் என்று அவர் பதிலளிக்கிறார்.
- 19:41–44 — நகரத்தைக் கண்டு இயேசு அழுது, ஒரு முற்றுகையை முன்னறிவிக்கிறார் — அது ஒரு கல்லின் மேல் ஒரு கல்லும் இராதபடி செய்யும், ஏனெனில் தேவன் தன்னைச் சந்தித்த காலத்தை எருசலேம் அறியவில்லை.
- 19:45–48 — அவர் ஆலயத்துக்குள் நுழைந்து விற்பவர்களைத் துரத்துகிறார்; ஜெபவீடு கள்ளர் குகையாக்கப்பட்டது என்கிறார். அவர் தினமும் அங்கே உபதேசிக்கிறார்; தலைவர்கள் அவரைக் கொல்ல விரும்புகிறார்கள், ஆனால் முடியவில்லை, ஏனெனில் மக்கள் அவருடைய வார்த்தைகளை ஆவலுடன் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.
முக்கிய வசனம்: லூக்கா 19:10 · அதனால் என்ன: இயேசு விருந்துக்கு வர வேண்டுமென்பதற்காகச் சகேயுவை மாறும்படி சொல்லவில்லை; இயேசு வந்தார், மாற்றம் பின்தொடர்ந்தது. வரவேற்கப்படுவதற்கு முன் தாங்கள் மதிப்புக்குரியவர்களாக வேண்டும் என்று எண்ணும் எவருக்கும் அந்த வரிசை இன்றும் முக்கியமானது. அவனுடைய பதில் உறுதியானதாக இருந்தது — தான் அநியாயம் செய்த உண்மையான மனிதர்களுக்குப் பணம் திருப்பிக் கொடுக்கப்பட்டது. கிருபை ஒரு உணர்வாக மட்டும் நின்றுவிட லூக்கா அனுமதிப்பதில்லை; அது கணக்குகளில் தெரிகிறது.