ஒவ்வொரு பெரிய குடும்பத்திலும், 'உங்களுக்குப் பிள்ளைகளே பிறக்காது' என்று சொல்லப்பட்ட ஒரு தம்பதி இருப்பார்கள் — அந்தச் செய்தி மாறிய நாளும் இருக்கும். இந்திய வீட்டில் அப்படிப்பட்ட செய்தி வேகமாகப் பரவும்: இனிப்புகள் பகிரப்படும், ஒரு பாட்டி கண்ணீர் விடுவார், அக்கம்பக்கத்தார் வந்து சேர்வார்கள். லூக்கா தம் சுவிசேஷத்தை வேண்டுமென்றே ஜோடியாக அமைக்கப்பட்ட இப்படிப்பட்ட இரண்டு அறிவிப்புகளுடன் தொடங்குகிறார். வயதான ஆசாரியனாகிய சகரியாவுக்கு, தூபபீடத்தருகே, மலடியான அவருடைய மனைவி எலிசபெத் ஒரு மகனைப் பெறுவாள் என்று சொல்லப்படுகிறது; அவர் சந்தேகிக்கிறார், ஊமையாக்கப்படுகிறார். ஆறு மாதங்களுக்குப் பின், கலிலேயாவின் முக்கியமற்ற ஒரு கிராமத்தில், திருமணமாகாத ஓர் இளம் பெண்ணுக்கு அதைவிட மிக விசித்திரமான ஒன்று சொல்லப்படுகிறது — அவள் 'ஆம்' என்கிறாள். லூக்கா சந்தேகிப்பவரையும் விசுவாசிப்பவளையும் அருகருகே நிறுத்துகிறார்; பின்பு நீண்ட மௌனம் பாடலாக உடைந்து வெளிப்பட விடுகிறார்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: பழைய ஏற்பாடு முன்னோக்கிப் பார்த்தபடியே முடிந்தது: பெற்றோரின் இருதயத்தைப் பிள்ளைகளிடம் திருப்பும், எலியாவின் ஆவியுடைய ஒரு தூதனை மல்கியா வாக்களித்தார். லூக்கா 1 அதே இழையை எடுத்துக்கொள்கிறது — தூதன் அதை யோவானுக்குப் பொருத்துகிறான். மூன்றாம் பகுதியான இஸ்ரவேலின் நீண்ட காத்திருப்பு, நான்காம் பகுதியான கிறிஸ்துவின் வருகையிடம் ஒப்படைக்கிறது. பின்னணி வேண்டுமென்றே பழமையானது: ஒரு ஆசாரியன், ஒரு ஆலயம், ஆபிரகாம் சாராளைப் போன்ற பிள்ளையில்லாத ஒரு தம்பதி. தேவனுடைய புதிய செயல் பழைய கதைக்கு வெளியே அல்ல, அதற்குள்ளேயே தொடங்குகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: முன்னோடியின் பிறப்பையும் மேசியாவின் பிறப்பையும் இணையாக அறிவிப்பது — யோவானைத் தீர்க்கதரிசிகளில் கடைசியானவராகவும், இயேசுவை வாக்களிக்கப்பட்ட தாவீதின் குமாரனாகவும் — மேலும் லூக்காவின் முறையை முன்வைப்பது: தெயோப்பிலுவுக்காக எழுதப்பட்ட கவனமான, ஒழுங்கான ஒரு விவரம்.
- 1:1–4 — லூக்காவின் முன்னுரை: பலர் ஏற்கெனவே எழுதியிருக்கிறார்கள்; அவர் எல்லாவற்றையும் கவனமாக ஆராய்ந்து, தெயோப்பிலு தனக்குப் போதிக்கப்பட்டவற்றின் நிச்சயத்தை அறியும்படி, ஒழுங்கான ஒரு விவரத்தை எழுதுகிறார். இது ஒரு வரலாற்றாசிரியரின் தொடக்கம், நேர்த்தியான கிரேக்க மொழியில்.
- 1:5–25 — தம் ஆசாரிய முறைப்படி ஊழியம் செய்துகொண்டிருந்த சகரியாவுக்கு, எலிசபெத் யோவான் என்ற ஒரு மகனைப் பெறுவாள் என்றும், அவன் எலியாவின் ஆவியோடும் வல்லமையோடும் முன்னே செல்வான் என்றும் காபிரியேல் சொல்கிறான். அவர் அடையாளம் கேட்கிறார்; பேச முடியாதவராக விடப்படுகிறார். எலிசபெத் கர்ப்பமாகிறாள்.
- 1:26–38 — காபிரியேல் நாசரேத்தில் மரியாளிடம் வருகிறான்: பரிசுத்த ஆவியினால் அவள் ஒரு மகனைக் கர்ப்பந்தரிப்பாள்; அவருக்குத் தாவீதின் சிங்காசனம் என்றென்றைக்கும் கொடுக்கப்படும். சகரியாவைப் போலன்றி, அவள் 'இது நடக்குமா' என்று அல்ல, 'எப்படி' என்று கேட்கிறாள்; தான் கர்த்தருடைய அடிமை என்று பதில் சொல்கிறாள்.
- 1:39–56 — மரியாள் எலிசபெத்தைச் சந்திக்கிறாள்; கருவில் இருக்கும் யோவான் துள்ளுகிறான், எலிசபெத் அவளை ஆசீர்வதிக்கிறாள். மரியாளின் பாடல் (மேக்னிஃபிகாட்) தாழ்ந்தவர்களை உயர்த்தி, பசியுள்ளவர்களை நிரப்பும் தேவனைப் புகழ்கிறது — 1 சாமுவேல் 2இல் உள்ள அன்னாளின் பாடலை எதிரொலிக்கிறது.
- 1:57–80 — யோவான் பிறக்கிறான்; அவன் பெயர் யோவான் என்று சகரியா எழுதுகிறார், அவருடைய பேச்சு திரும்பி வருகிறது. அவருடைய பாடல் (பெனடிக்டஸ்) தாவீதின் வீட்டில் இரட்சிப்பை எழுப்பிய தேவனை ஸ்தோத்திரித்து, தம் மகனைக் கர்த்தருடைய முன்னோடி என்று அழைக்கிறது. பிள்ளை வனாந்தரத்தில் வளர்கிறான்.
- பெரும்பான்மைக் கருத்து (இரு-மூலக் கருதுகோள்): மாற்கு மிக முந்தையது (ஏறக்குறைய கி.பி. 65–70); மத்தேயுவும் லூக்காவும் ஒவ்வொருவரும் மாற்குவையும், அறிஞர்கள் 'Q' என்று அழைக்கும் பொதுவான ஒரு போதனைத் தொகுப்பு மூலத்தையும், தங்களுக்கே உரிய பொருளையும் பயன்படுத்தினார்கள். பொதுவாக ஏறக்குறைய கி.பி. 90–100 என்று காலம் கணிக்கப்படும் யோவான் பெரும்பாலும் தனித்தது — ஒத்தமைவுச் சுவிசேஷங்கள் ஏறக்குறைய ஓராண்டு, பெரும்பாலும் கலிலேயாவை மையமாகக் கொண்ட வடிவத்தைத் தரும் இடத்தில், அது மூன்று பஸ்காக்களையும் யூதேயாவில் ஒரு ஊழியத்தையும் தருகிறது.
- சிறுபான்மைக் கருத்துகள்: மத்தேயு முதலில் வந்தது (பழங்கால அகஸ்டீனிய வரிசை, அல்லது மாற்கு மத்தேயுவையும் லூக்காவையும் சுருக்குகிறது என்னும் கிரீஸ்பாக் கருதுகோள்); அல்லது ஃபாரர் கருதுகோள் — முதலில் மாற்கு, லூக்கா மத்தேயுவைப் பயன்படுத்தினார், Q தேவையில்லை. சில அறிஞர்கள் நான்கு சுவிசேஷங்களையும் கி.பி. 70க்கு முன், இன்னும் முந்தைய காலத்தில் வைக்கிறார்கள்.
- ஆசிரியர்கள்: 2ஆம் நூற்றாண்டு மரபு ஆயக்காரனாகிய மத்தேயுவையும்; பேதுருவின் மொழிபெயர்ப்பாளராக மாற்குவையும் (பப்பியாஸ், யூசேபியஸ் மூலம் பாதுகாக்கப்பட்டது); வைத்தியரும் பவுலின் உடன்பயணியுமான லூக்காவையும்; அன்புக்குரிய சீடனாகிய யோவானையும் பெயரிடுகிறது. பல விமர்சன அறிஞர்கள் சுவிசேஷங்கள் முதலில் பெயரற்றவையாக இருந்தன என்றும், தலைப்புகள் பின்னர் சேர்க்கப்பட்டன என்றும் கருதுகிறார்கள்; மற்றவர்கள் இம்மரபுகள் முந்தையவை, நம்பத்தக்கவை என்று வாதிடுகிறார்கள்.
முக்கிய வசனம்: லூக்கா 1:38 · அதனால் என்ன: லூக்கா 1 விசுவாசத்தை அந்தஸ்தின் விஷயமாக்க மறுக்கிறது. பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் இருக்கும் ஆசாரியன் சந்தேகிக்கிறார்; ஒதுக்குப்புறக் கிராமத்துப் பெண் விசுவாசிக்கிறாள். இந்த அதிகாரம் சபைக்குக் கொடுத்த பாடல்கள் கூர்மையானவை — தேவன் அகந்தையுள்ளவர்களைச் சிதறடித்து, பசியுள்ளவர்களை நிரப்புகிறார். கதை வல்லமையுள்ளவர்களிடமிருந்து தொடங்குவதில்லை, யாரும் தகுதி பெறும்வரை காத்திருப்பதுமில்லை என்று லூக்கா குறிப்பிடுகிறார்.