- யோசுவா 7 BSB ↗
ஒரு குழுவிலோ ஒரு குடும்பத்திலோ, மறைக்கப்பட்ட ஒரே ஒரு பிரச்சினை எல்லாவற்றையும் அமைதியாகக் குலைத்துவிடக்கூடும் — ஒரு இரகசியக் கடன், வெளிப்படுத்தப்படாத ஒரு மோதல், போகக்கூடாத இடத்துக்கு மாற்றப்பட்ட பணம். வெளியிலிருந்து பார்த்தால், காரியங்கள் வெறுமனே தவறாகப் போகத் தொடங்குகின்றன; ஏன் என்று யாருக்கும் தெரியாது. யோசுவா 7 அப்படிப்பட்ட ஒரு கதை. எரிகோவின் பிரமிக்கத்தக்க வீழ்ச்சிக்குப் பின், இஸ்ரவேல் ஒரு சிறிய ஊருக்கு எதிராக ஒரு சிறிய படையை அனுப்புகிறது; அது துரத்தியடிக்கப்படுகிறது. யோசுவா தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்து, தேவனைக் குற்றம்சாட்டுகிறான். பிரச்சினை பாளயத்துக்குள்ளேயே இருக்கிறது என்று பதில் வருகிறது. அது எப்படி முடிகிறது என்பதன் காரணமாக, இது யோசுவாவின் மிகக் கடினமான அதிகாரங்களிலும் ஒன்று.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: கைப்பற்றுதல் தடுக்க முடியாததாகத் தோன்றும் அந்த நேரத்திலேயே, தான் அமல்படுத்தும் விதிகளிலிருந்து இஸ்ரவேலுக்கு விலக்கு இல்லை என்று கதை காட்டுகிறது. எரிகோவின்மேல் விழுந்த அதே 'சாபத்தீடு' இப்போது அதை மீறிய ஒரு இஸ்ரவேலன்மேல் விழுகிறது. மூன்றாம் பகுதி இதற்குத் திரும்பத் திரும்ப வருகிறது: தேவனுடைய ஜனமாக இருப்பது வெற்றிக்கான உத்தரவாதம் அல்ல; உடன்படிக்கைக்குள்ளான கீழ்ப்படியாமை, வெளியிலுள்ள சத்துருக்களைப் போலவே தீவிரமாக நடத்தப்படுகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இஸ்ரவேலின் வெற்றி இன அடையாளத்தையோ முன்னேற்ற வேகத்தையோ அல்ல, உடன்படிக்கைக்கான உண்மைத்தன்மையைச் சார்ந்திருக்கிறது என்றும், மறைக்கப்பட்ட பாவம் முழுச் சமூகத்துக்கும் விளைவுகளை உண்டாக்குகிறது என்றும் காட்டுவது.
- 7:1–5 — கதைசொல்லி முதலிலேயே நமக்குத் தெரியப்படுத்துகிறார்: யூதா கோத்திரத்தானாகிய ஆகான் சாபத்தீடானவற்றில் சிலவற்றை எடுத்தான்; தேவனுடைய கோபம் இஸ்ரவேலுக்கு எதிராக மூளுகிறது. ஆயி சிறியது என்று வேவுகாரர் அறிவிக்கிறார்கள்; ஏறக்குறைய மூவாயிரம் பேர் மட்டுமே போகிறார்கள். அவர்கள் வாசலிலிருந்து துரத்தப்படுகிறார்கள்; முப்பத்தாறு பேர் கொல்லப்படுகிறார்கள்; ஜனங்களின் தைரியம் தண்ணீரைப்போலக் கரைந்துபோகிறது.
- 7:6–15 — யோசுவாவும் மூப்பர்களும் சாயங்காலம்வரை பெட்டிக்கு முன்பாக முகங்குப்புறக் கிடக்கிறார்கள்; தேவன் ஏன் அவர்களை யோர்தானுக்கு இப்பால் கொண்டுவந்தார் என்று யோசுவா கேட்கிறான். தேவன் பதில் சொல்கிறார்: எழுந்திரு — இஸ்ரவேல் பாவம் செய்தது; சாபத்தீடானவற்றை எடுத்து, தங்கள் சொந்தப் பொருட்களுக்குள் ஒளித்துவைத்திருக்கிறார்கள். அவை அகற்றப்பட வேண்டும். நாளைக்குக் குற்றவாளி கோத்திரம் கோத்திரமாக அடையாளம் காணப்படுவான்.
- 7:16–21 — சீட்டு யூதாவிலிருந்து ஒரு வம்சத்துக்கும், ஒரு குடும்பத்துக்கும், இறுதியாக ஆகானுக்கும் சுருங்குகிறது. உண்மையைச் சொல்லும்படி யோசுவா அவனை வற்புறுத்துகிறான்; அவன் சொல்கிறான்: பாபிலோனியாவிலிருந்து (சிநெயார்) வந்த நேர்த்தியான ஒரு சால்வையையும், இருநூறு சேக்கல் வெள்ளியையும், ஒரு பொன் கட்டியையும் கண்டு, இச்சித்து, எடுத்து, தன் கூடாரத்தில் புதைத்துவைத்தான்.
- 7:22–26 — தூதுவர்கள் கூடாரத்தில் பொருட்களைக் கண்டெடுக்கிறார்கள். ஆகானும், திருடப்பட்ட பொருட்களும், அவனுடைய மகன்களும் மகள்களும், அவனுடைய மிருகஜீவன்களும், அவனுடைய கூடாரமும் ஆகோர் பள்ளத்தாக்குக்குக் கொண்டுபோகப்படுகின்றன; அங்கே இஸ்ரவேலர் எல்லாரும் அவர்களைக் கல்லெறிந்து சுட்டெரித்து, ஒரு கற்குவியலை எழுப்புகிறார்கள். 'கலக்கம்' என்று பொருள்படும் ஆகோர் என்ற பெயர் யோசுவாவின் வார்த்தைகளிலிருந்து விளக்கப்படுகிறது: நீ ஏன் எங்களைக் கலங்கப்பண்ணினாய்?
- உடந்தை: பொருட்கள் குடும்பக் கூடாரத்துக்குள்ளேயே புதைக்கப்பட்டிருந்ததால், வீட்டார் அதை அறிந்து குற்றத்தில் பங்குகொண்டார்கள் என்று சில வாசகர்கள் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.
- கூட்டு ஒருமைப்பாடு: பண்டைய உலகில் ஒரு வீட்டார் ஒரே அலகாக நடத்தப்பட்டார்கள்; சாபத்தீடான பொருட்கள் தங்களோடு தொடர்புகொண்ட எல்லாவற்றையும் 'சாபத்தீடாக' ஆக்கும் என்று கருதப்பட்டது; குடும்பம் பெறுவது தனிப்பட்ட தீர்ப்பு அல்ல, சாபத்தீட்டில் பங்கு.
- 7:25 'அவன்' என்பதற்கும் 'அவர்கள்' என்பதற்கும் இடையே மாறுகிறது என்று சில வாசகர்கள் குறிப்பிட்டு, இந்த விவரத்தை யார் கொல்லப்பட்டார்கள் என்ற துல்லியமான பதிவாக அல்ல, சாபத்தீடு பற்றிய பாணிப்படுத்தப்பட்ட எச்சரிக்கைக் கதையாக நடத்துகிறார்கள்.
முக்கிய வசனம்: யோசுவா 7:11 · அதனால் என்ன: ஆகானுடைய அறிக்கை ஒரு பழக்கமான பாதையைப் பின்பற்றுகிறது: கண்டேன், இச்சித்தேன், எடுத்தேன், ஒளித்தேன். அந்த வரிசையை நமக்குள்ளும் அடையாளம் கண்டுகொள்வது பயனுள்ளது. அவனுடைய பிள்ளைகளின் மரணம் இன்னும் கடினமானது; அது நம்மைக் கலங்கச்செய்வது சரியானதே. பெற்றோரின் பாவத்துக்காகப் பிள்ளைகளைத் தண்டிப்பதை வேதாகமமே பின்னர் தடைசெய்கிறது (உபாகமம் 24:16); ஓசியா இதே பள்ளத்தாக்கை 'நம்பிக்கையின் வாசலாக' மாற்றுகிறார் (ஓசியா 2:15).