ஆழத்திலிருந்து ஒரு ஜெபம்

ஏறக்குறைய நீரில் மூழ்கியவர்கள் அடிக்கடி ஒரே காரியத்தை விவரிக்கிறார்கள்: போராட்டம் நின்று இருள் சூழ்ந்துகொள்ளும் தருணம், பின்பு — எப்படியோ — காற்று. யோனா 2 அந்த இடத்திலிருந்து எழுதப்பட்ட ஒரு ஜெபம். 1ஆம் அதிகாரத்தில் தேவனிடம் ஒரு வார்த்தையும் பேசாத தீர்க்கதரிசி இறுதியாகப் பேசுகிறான், கவிதையில் பேசுகிறான்: அவன் தொண்டையைச் சுற்றித் தண்ணீர், தலையைச் சுற்றிக் கடற்பாசி, மலைகளின் அடிவேர்கள்வரை மூழ்குதல். புத்தகத்தின் மிகத் தாழ்ந்த இடம் இது; யோனா ஜெபிப்பது இதுவே முதல் முறை.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: தேவனுடைய வார்த்தையைத் தேசங்களுக்குக் கொண்டுசெல்ல அனுப்பப்பட்ட தீர்க்கதரிசி அடிமட்டத்தைத் தொட்டிருக்கிறான் — அதாவது உண்மையாகவே. மூன்றாம் பகுதியில், செங்கடல் முதல் சங்கீதங்கள்வரை, தண்ணீரிலிருந்து மீட்பு இஸ்ரவேலின் இரட்சிப்பைப் பற்றிய பெரும் சித்திரம். பின்னர் இயேசு, மீனின் வயிற்றில் யோனா இருந்த மூன்று நாட்களைத் தம் சொந்த மரணத்தையும் உயிர்த்தெழுதலையும் சுட்டிக்காட்டும் அடையாளமாக எடுத்துக்கொள்கிறார் (மத்தேயு 12:40); எனவே இந்த அதிகாரம் நான்காம் பகுதியை நோக்கி நீள்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: கடலின் அடியிலிருந்து யோனா தேவனிடம் திரும்புவதைக் காட்டுவது; புத்தகத்தின் மைய அறிக்கையை அவனுடைய சொந்த வார்த்தைகளில் சொல்வது — மீட்பு கர்த்தருக்கு மட்டுமே உரியது, எனவே அதை யாருக்கும் கொடுப்பது அவருடைய உரிமை.

• 2:1–6 — யோனா மீனின் வயிற்றிலிருந்து ஜெபிக்கிறான். ஆழத்தில் எறியப்பட்டதையும், அலைகள் தன்மேல் கடந்துபோனதையும், தலையைச் சுற்றிய பாசியையும், பூமியின் தாழ்ப்பாள்கள் தனக்குப் பின்னால் மூடிக்கொண்டதையும் விவரிக்கிறான் — 'ஆனாலும் என் பிராணனைக் குழியிலிருந்து தூக்கிவிட்டீர்.' மீட்பு ஏற்கெனவே நடந்துவிட்டதுபோல அவன் பேசுகிறான்.
• 2:7–9 — அவனுடைய உயிர் தொய்ந்துபோனபோது அவன் கர்த்தரை நினைத்தான்; அவனுடைய ஜெபம் தேவனுடைய பரிசுத்த ஆலயத்தை எட்டியது. வீணான விக்கிரகங்களைப் பற்றிக்கொள்கிறவர்கள் தேவனுடைய மாறாத கிருபையைக் கைவிடுகிறார்கள் என்று அவன் சொல்கிறான் — விக்கிரகங்களை வணங்கிய மாலுமிகள் இப்போதுதான் தேவனிடம் திரும்பியிருப்பதால் இது முரண்நகை — பின்பு முடிக்கிறான்: 'இரட்சிப்பு கர்த்தருடையது.'
• 2:10 — கர்த்தர் மீனுக்குக் கட்டளையிடுகிறார்; அது யோனாவை வெட்டாந்தரையில் கக்கிவிடுகிறது. மீட்பு முழுமையானது — அவ்வளவு கண்ணியமானது அல்ல.

முக்கிய வசனம்: யோனா 2:9  ·  அதனால் என்ன: திரும்புவதற்கு ஒருபோதும் காலம் கடந்துவிடுவதில்லை, ஆழம் அதிகமாவதில்லை என்று யோனாவின் ஜெபம் காட்டுகிறது. ஆனால் ஒரு திரும்புதல் எவ்வளவு அரைகுறையாக இருக்கக்கூடும் என்பதைப் பற்றியும் இந்த அதிகாரம் நேர்மையாக இருக்கிறது: யோனா தன் சொந்த மீட்புக்கு நன்றியுள்ளவனாக இருக்கிறான், ஆனாலும் மற்றவர்கள் மீட்கப்படுவதைக் காண இன்னும் ஆயத்தமாக இல்லை. பல வாசகர்கள் அதன் இரண்டு பாதிகளையும் தங்களுக்குள்ளேயே அடையாளம் காண்பார்கள்.