எலிகூ: தேவன் இருமுறை பேசுகிறார்

ஒலிக்காத ஒரு தொலைபேசிக்காகக் காத்திருந்த எவருக்கும் மௌனத்தின் அந்தத் தனிப்பட்ட வலி தெரியும். மௌனத்தையே ஒரு பதிலாக வாசிக்கத் தொடங்குகிறீர்கள்: யாருக்கும் அக்கறை இல்லை, யாரும் அங்கே இல்லை. முப்பது அதிகாரங்களாக யோபுவின் முறையீடு அதுதான் — அவன் விசாரணைக்காகக் கெஞ்சினான், எதையும் கேட்கவில்லை. இப்போது முழு விவாதத்தின்போதும் அமைதியாக அமர்ந்திருந்த எலிகூ என்ற இளைஞன் முன்னே சாய்ந்து சொல்கிறான்: மௌனத்தைப் பற்றி நீ தவறாக நினைக்கிறாய். தேவன் பேசுகிறார், நீ நினைப்பதைவிட அடிக்கடி. நீ அந்தக் குரலை அடையாளம் கண்டுகொள்ளவில்லை, அவ்வளவுதான்; ஏனெனில் சில நேரம் அது இரவில் வருகிறது, சில நேரம் வலியாக வருகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: நாம் இன்னும் முற்பிதாக்களின் உலகத்தில்தான் இருக்கிறோம்; அங்கே ஒரு குடும்பத்தின் துன்பம் முழு மனிதக் கேள்விக்கும் ஒரு சோதனை வழக்காகிவிட்டது: தேவன் உலகை நீதியாக ஆளுகிறாரா? மூன்று நண்பர்களுக்கும் வாதங்கள் தீர்ந்துபோயின; யோபு தன் வழக்கை முடித்துவிட்டான். எலிகூ ஒரு புதிய குரல் — நண்பர்களும் அல்ல, தேவனும் அல்ல. 33ஆம் அதிகாரம் யோபுவிடம் அவன் நேரடியாக வைக்கும் வேண்டுகோள்; அது விவாதத்தின் திசையை மாற்றுகிறது: நண்பர்கள் வலியுறுத்தியதுபோல, துன்பம் தண்டனை மட்டுமல்ல; அது எச்சரிப்பாகவும் மீட்பாகவும் இருக்கலாம்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேவன் பேச மறுக்கிறார் என்ற யோபுவின் குற்றச்சாட்டுக்குப் பதில் சொல்வது: தேவன் சொப்பனங்கள் மூலமும் உபத்திரவத்தின் மூலமும் தொடர்புகொள்கிறார் என்றும், இரக்கமுள்ள ஒரு மத்தியஸ்தர் துன்பப்படுகிறவனை மரணத்தின் விளிம்பிலிருந்து திருப்பக்கூடும் என்றும் வாதிடுவது.

• 33:1–7 — எலிகூ யோபுவைப் பெயர் சொல்லி அழைத்துப் பேசி, சூட்டைத் தணிக்க முயல்கிறான்: அவனும் யோபுவைப் போலவே களிமண்ணால் உருவாக்கப்பட்டவன்; ஆகவே யோபு தான் அடக்கப்பட்டுவிடுவோமோ என்று பயப்படத் தேவையில்லை. இது சமமானவர்களின் உரையாடலுக்கான அழைப்பு, நீதிமன்றத்திற்கான அழைப்பாணை அல்ல.
• 33:8–13 — யோபு சொன்னதாகத் தான் கேட்டதை அவன் திரும்பச் சொல்கிறான் — நான் சுத்தமானவன், ஆனாலும் தேவன் என்னைப் பகைவனாக நடத்துகிறார் — தேவன் எந்த மனிதனையும்விடப் பெரியவர், ஒவ்வொரு விஷயத்திற்கும் அவர் யாருக்கும் கணக்கு ஒப்புவிக்கக் கடமைப்பட்டவர் அல்ல என்று பதில் சொல்கிறான்.
• 33:14–22 — அதன் இதயம்: தேவன் ஒருமுறை, இருமுறைகூடப் பேசுகிறார், மனிதர்களோ கவனிப்பதில்லை. இரவில் சொப்பனங்கள் மூலம் அவர் எச்சரிக்கிறார்; ஒருவனை அகந்தையிலிருந்தும் குழியிலிருந்தும் திருப்புவதற்காக, உடலைச் சோர்வடையச் செய்யும் நோயின் மூலம் அவர் சிட்சிக்கிறார்.
• 33:23–30 — துன்பப்படுகிறவனுக்காகப் பரிந்து பேசும் ஒரு தூதன், ஒரு மத்தியஸ்தர் இருந்தால், தேவன் கிருபையாக, அவனைத் தப்புவி, 'மீட்கும்பொருளைக் கண்டுபிடித்தேன்' என்று சொல்லக்கூடும். மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்பட்டவன் தான் மீட்கப்பட்டதைப் பாடுகிறான். தேவன் இதைத் திரும்பத் திரும்பச் செய்கிறார் என்று எலிகூ வலியுறுத்துகிறான்.
• 33:31–33 — யோபு செவிகொடுக்க வேண்டும் என்று அவன் கேட்கிறான் — அல்லது அவனிடம் பதில் இருந்தால் பேசட்டும்; ஏனெனில் யோபு நியாயமானவன் என்று காண எலிகூ மகிழ்வான். இல்லையென்றால், மௌனமாயிருந்து கற்றுக்கொள்.

முக்கிய வசனம்: யோபு 33:14  ·  அதனால் என்ன: எலிகூ யோபுவின் வழக்கைத் தீர்க்கவில்லை; ஆனால் அவன் சட்டகத்தை விரிவாக்குகிறான்: வலி ஒரு தீர்ப்பு மட்டுமல்ல, அது ஒரு குரலாகவும் இருக்கலாம்; நடுவில் நிற்கும் ஒருவர் மூலம் மீட்பு வரலாம். பல கிறிஸ்தவ வாசகர்கள் 'மத்தியஸ்தர்', 'மீட்கும்பொருள்' ஆகிய சொற்களில், கிறிஸ்துவில் தாங்கள் காண்பதன் ஒரு ஆரம்ப எதிரொலியைக் கேட்டிருக்கிறார்கள். மௌனமும் இல்லாமையும் ஒன்றல்ல என்ற அவன் கருத்தை ஏற்க, நீங்கள் அதை ஏற்க வேண்டியதில்லை.