தேவனுக்கு அது தூரமாயிருப்பதாக

தவறான தீர்ப்பு வழங்கும் ஒரு விளையாட்டு நடுவர், அதைப் பற்றி பார்வையாளர் அரங்கிலிருந்து உரத்த குரலில் கேட்பார். ஆனால் விதிப்புத்தகத்தை எழுதி, அரங்கத்தைக் கட்டி, எல்லாருக்கும் சம்பளம் கொடுப்பவரே ஒரு தனி வீரனை ஏமாற்றுகிறார் என்று குற்றம் சாட்டுவதைக் கற்பனை செய்யுங்கள். ஒரு கட்டத்தில் அந்தக் குற்றச்சாட்டு விசித்திரமாக ஒலிக்கத் தொடங்குகிறது — சாத்தியமற்றது அல்ல, ஆனால் விசித்திரமானது. இந்த அதிகாரத்தில் எலிகூவின் உள்ளுணர்வு அதுதான். நல்லவனாக இருப்பதால் தேவனிடமிருந்து எதுவும் கிடைப்பதில்லை என்று யோபு சாராம்சத்தில் சொல்லியிருக்கிறான். ஒவ்வொரு உயிரினத்தின் சுவாசத்தையும் தம் கையில் வைத்திருப்பவருக்கு எதிரான குற்றச்சாட்டாக எலிகூ அதைக் கேட்கிறான்; அது நிற்க அவன் அனுமதிக்கமாட்டான்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: தேவனுடைய மக்கள் இருளில் அவரை நம்புவது என்றால் என்ன என்று கற்றுக்கொள்ளும் வேதாகமத்தின் மூன்றாம் பகுதியின் நீண்ட பகுதியைச் சேர்ந்தது யோபு. நண்பர்கள் யோபுவைக் குற்றம் சாட்டித் தேவனைப் பாதுகாத்தார்கள்; யோபு தேவனைக் கேள்வி கேட்டுத் தன்னைப் பாதுகாத்தான். எலிகூ இப்போது மூன்றாவது ஒரு வழியை முயல்கிறான்: அநீதியாக இருப்பதற்கு எந்த நோக்கமும் இல்லாத சிருஷ்டிகரின் தன்மையிலிருந்து, கொள்கை அடிப்படையில் தேவனுடைய குணத்தைப் பாதுகாக்கிறான். இது வலுவான ஒரு வாதம்; ஆனாலும் இறுதி வார்த்தை அல்ல — தேவனுடைய சொந்தப் பதில் இன்னும் சில அதிகாரங்கள் தொலைவிலேயே உள்ளது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: யோபுவின் முறையீட்டிற்கு எதிராகத் தேவனுடைய நீதியைப் பாதுகாப்பது: எல்லா உயிரையும் தாங்கும் சிருஷ்டிகர் அநீதியாக இருக்க முடியாது என்றும், பலவான்கள்மேல் அவர் நடத்தும் பட்சபாதமற்ற ஆளுகை அதைக் காட்டுகிறது என்றும் வாதிடுவது.

• 34:1–9 — எலிகூ கேட்டுக்கொண்டிருக்கும் ஞானிகளை நோக்கிப் பேசி, நாவு உணவைச் சுவைத்துப் பார்ப்பதுபோலத் தன் வார்த்தைகளைச் சோதித்துப் பார்க்கும்படி கேட்கிறான். யோபுவின் கூற்றுகளை மேற்கோள் காட்டுகிறான் — நான் குற்றமற்றவன், தேவன் என் நியாயத்தை எடுத்துப்போட்டார் — எலிகூ மிக அபாயகரமாகக் கருதும் முடிவையும்: தேவனில் மகிழ்வதால் எந்த லாபமும் இல்லை என்பதையும்.
• 34:10–15 — அவனுடைய மையக் கூற்று: தேவன் அக்கிரமம் செய்வார் என்பது நினைக்கவும் முடியாதது. பூமியின்மேல் தேவனை யாரும் நியமிக்கவில்லை; அவர் தம்முடைய ஆவியையும் சுவாசத்தையும் திரும்ப எடுத்துக்கொண்டால், ஜீவனுள்ள யாவும் ஏகமாய் அழிந்துபோகும். எல்லாவற்றையும் உயிரோடு காக்கும் ஒரு சிருஷ்டிகருக்கு நியாயத்தைப் புரட்ட எந்தக் காரணமும் இல்லை.
• 34:16–30 — தேவன் ஏழைகளைவிடப் பிரபுக்களுக்குத் தயவு காட்டுவதில்லை; அவர் விசாரணையின்றியே வல்லவர்களை அகற்றுகிறார், ஒவ்வொரு அடியையும் பார்க்கிறார், துன்மார்க்கரை வெளிப்படையாக வீழ்த்துகிறார். அவர் அமைதியாக இருக்கும்போதும் யாரும் அவரைக் குற்றவாளியாகத் தீர்க்க முடியாது — தேவபக்தியற்றவர்கள் மக்களைக் கண்ணியில் சிக்கவைக்காதபடி அவர் ஆளுகிறார்.
• 34:31–37 — எலிகூ மீண்டும் யோபுவிடம் திரும்புகிறான்: யோபுவின் நிபந்தனைகளின்படி தேவன் பலன் அளிக்க வேண்டுமா? யோபு அறிவில்லாமல் பேசுகிறான் என்றும், தேவனுக்கு விரோதமாக வார்த்தைகளைப் பெருக்குவதால் தன் பாவத்தோடு கலகத்தையும் கூட்டுகிறான் என்றும் அவன் சொல்கிறான்.

முக்கிய வசனம்: யோபு 34:12  ·  அதனால் என்ன: எலிகூவின் வாதம் பல விசுவாசிகள் இன்றும் எட்டிப் பிடிக்கும் ஒன்று: தேவன் எல்லா உயிருக்கும் ஊற்று என்றால், அநீதி அவருக்குப் பொருளற்றது. இது உண்மையான ஒரு உள்நோக்கு; ஆனால் அது எங்கே அளவுக்கு மீறுகிறது என்று கவனியுங்கள் — ஆகவே யோபுவின் துன்பம் யோபுவே தவறு செய்தவன் என்பதைத்தான் குறிக்க வேண்டும் என்று அவன் அனுமானிக்கிறான். ஒவ்வொரு துன்பப்படுகிறவரையும் குற்றவாளிக்கூண்டில் நிறுத்தாமலேயே தேவனுடைய நற்குணத்தை நீங்கள் பற்றிக்கொள்ள முடியும்.