ஒரு வாலிபன் பேசத் துணிகிறான்

பல வீடுகளில், பெரியவர்கள் பேசும்போது அறையில் உள்ள மிக இளையவர் கேட்டுக்கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. பொதுவாக அது நல்ல பண்பு. ஆனால் சில நேரங்களில் அந்த இளையவர் ஒரு நீண்ட விவாதம் முழுவதும் அமர்ந்திருந்து, அது எங்கும் போய்ச் சேரவில்லை என்று கண்டு, இனியும் அடக்கிக்கொள்ள முடியாமல் போகிறார். எலிகூ அப்படிப்பட்டவன். யோபுவும் மூன்று நண்பர்களும் மூன்று சுற்றுகள் சுற்றிவந்ததை அவன் கேட்டிருக்கிறான். பெரியவர்களுக்குப் பதில்கள் தீர்ந்துபோயின, ஆனாலும் யோபுவைக் குற்றவாளியாகத் தீர்த்தார்கள். ஆகவே, முதலில் பணிவோடும் பின்பு வேகமாகவும், அவன் தன் முறைக்காகக் கேட்கிறான்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: யோபுவின் ஆணைக்குப் பின் தேவன் பதில் சொல்வார் என்று வாசகர் எதிர்பார்க்கிறார். அதற்குப் பதிலாக, ஒரு புதிய மனிதக் குரல் வருகிறது. எலிகூவின் பேச்சுகள் (32–37) யோபுவின் இறுதித் தற்காப்புக்கும் சுழல்காற்றிலிருந்து வரும் குரலுக்கும் இடையில் அமைந்துள்ளன; அவை துன்பத்தைத் தண்டனையாக மட்டுமல்ல, எச்சரிப்பாகவும் சிட்சையாகவும் மறுவடிவமைக்கின்றன. வேதாகமத்தின் பெரிய கதையில் தேவன் அடிக்கடி எதிர்பாராத நபர்கள் மூலம் பேசுகிறார் — இளைஞர்கள், வெளியாட்கள் — எலிகூ அவர்களில் ஒருவனா என்ற கேள்வி, புத்தகம் வாசகரே எடைபோட விட்டுவிடும் விஷயங்களில் ஒன்று.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: எலிகூவை அறிமுகப்படுத்துவது, அவன் ஏன் பேசுகிறான் என்று விளக்குவது; தேவனே பேசுவதற்கு முன், யோபுவுக்குப் பதில் சொல்லும் புதிய — ஆனாலும் இன்னும் மனிதத்தனமான — ஒரு முயற்சிக்கு ஆயத்தம் செய்வது.

• 32:1–5 — யோபு தன் பார்வையில் நீதிமானாக இருந்ததால் மூன்று நண்பர்களும் பதில் சொல்வதை நிறுத்துகிறார்கள். பூசியனாகிய பரகெயேலின் மகன் எலிகூ கோபத்தால் எரிகிறான்: தேவனை அல்ல, தன்னையே நீதிமானாக்கிக்கொண்டதற்காக யோபுவின்மேலும், பதில் கண்டுபிடிக்காமலேயே யோபுவைக் குற்றவாளியாகத் தீர்த்ததற்காக நண்பர்கள்மேலும்.
• 32:6–10 — எலிகூ தன் மௌனத்தை விளக்குகிறான்: அவன் இளைஞன், அவர்கள் முதியவர்கள்; ஆகவே வயது பேசட்டும் என்று காத்திருந்தான். ஆனால் புரிதல் மனிதனிலுள்ள ஆவியிலிருந்து, சர்வவல்லவருடைய சுவாசத்திலிருந்து வருகிறது; முதியவர்கள் மட்டுமே ஞானிகள் அல்ல.
• 32:11–16 — அவன் கவனமாகக் கேட்டான்; அவர்களில் ஒருவரும் யோபுவை மறுத்துரைக்கவில்லை. தாங்கள் ஞானத்தைக் கண்டடைந்தோம் என்று சொல்லி, பதில் சொல்லும் பொறுப்பைத் தேவனிடம் விட்டுவிடக் கூடாது. இப்போது அவர்கள் சொல்ல எதுவும் இல்லாமல் மௌனமாக நிற்கிறார்கள்.
• 32:17–22 — எலிகூ வார்த்தைகளால் நிறைந்திருக்கிறான், வெடிக்கத் தயாராக இருக்கும் புதுத் துருத்திகளைப்போல. நிம்மதி பெற அவன் பேசியே ஆக வேண்டும்; யாருக்கும் பட்சபாதம் காட்டமாட்டேன், யாரையும் முகஸ்துதி செய்யமாட்டேன் என்று வாக்குக்கொடுக்கிறான்.

முக்கிய வசனம்: யோபு 32:8  ·  அதனால் என்ன: ஞானம் மூப்புக்கான வெகுமதி அல்ல, தேவனுடைய ஆவியின் ஈவு என்ற எலிகூவின் கூற்று, கருத்துச் சொல்ல நீ மிகவும் இளையவன் என்று சொல்லப்பட்ட எவருக்கும் குரல் கொடுக்கிறது. அதே நேரத்தில், அவனுடைய ஆர்வம் ஒரு எச்சரிக்கையும்கூட. சொல்வதற்கு ஏதோ இருப்பதும், பதிலே கையில் இருப்பதும் ஒன்றல்ல — அவன் எவ்வளவு நன்றாகச் செய்கிறான் என்பதை வாசகர்களே தீர்மானிக்கப் புத்தகம் விட்டுவிடும்.