யோபு தன் குற்றமின்மையின் ஆணையில் கையெழுத்திடுகிறான்

நீதிமன்றத்தில் ஒரு கையெழுத்து நிலைமையை மாற்றுகிறது. ஒரு வாக்குமூலத்தில் உங்கள் பெயரை இட்டவுடன் நீங்கள் சொல்வது: இதில் நான் உறுதியாக நிற்கிறேன், விரும்பினால் என்னைச் சோதித்துப் பாருங்கள். யோபு பல அதிகாரங்களாகப் பேசிவிட்டான். 31ஆம் அதிகாரத்தில் இறுதியாக அவன் கையெழுத்திடுகிறான். சாத்தியமான தவறுகளின் நீண்ட பட்டியலை ஒவ்வொன்றாகப் பார்க்கிறான் — பெண்களை அவன் எப்படிப் பார்த்தான், வியாபாரத்தை எப்படி நடத்தினான், தன் வேலைக்காரர்களையும் ஏழைகளையும் எப்படி நடத்தினான் — ஒவ்வொன்றிலும், தான் குற்றவாளியானால் தன்மேல் ஒரு சாபத்தை வரவழைக்கிறான். பின்பு சாராம்சத்தில் சொல்கிறான்: இதோ என் கையெழுத்து; சர்வவல்லவர் எனக்குப் பதில் சொல்லட்டும்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: வேதாகமம் காட்டும் நீதியின் சித்திரம் இங்கே அசாதாரணமான விரிவுடன் முன்வைக்கப்படுகிறது — பத்துக் கட்டளைகளுக்கும் மலைப்பிரசங்கத்திற்கும் வெகு முன்பே, ஆனாலும் ஆவியில் இரண்டுக்கும் நெருக்கமாக: அது செயல்களை மட்டுமல்ல, கண்களையும் இருதயத்தையும் உள்ளடக்குகிறது. யோபுவின் ஆணை அவன் வழக்கின் மனிதப் பேச்சுகளை முடிக்கிறது. சொல்ல முடிந்த அனைத்தையும் சொன்ன பின், அடுத்த நகர்வை அவன் தேவனுடைய கரங்களில் வைத்துவிட்டான்; பரலோகம் பேசுமா என்று கதை இப்போது காத்திருக்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: குற்றமின்மையை நிறுவும் ஒரு முறையான ஆணையோடு யோபுவின் தற்காப்பை முடிப்பது; உள்ளான நீதிக்கும் சமூக நீதிக்கும் கடுமையான ஒரு தரத்தை நிர்ணயித்து, கேள்வியைத் தேவனுடைய நீதிமன்றத்திற்குள் தள்ளுவது.

• 31:1–12 — ஒரு கன்னிகையை இச்சையோடு பார்க்கமாட்டேன் என்று யோபு தன் கண்களோடு உடன்படிக்கை செய்திருந்தான். அவன் பொய்யில் நடந்திருந்தால், சரியான தராசில் நிறுக்கப்படட்டும்; அவன் இருதயம் அயலானின் மனைவியின்மேல் சென்றிருந்தால், மிக மோசமானது அவன்மேல் வரட்டும் — அத்தகைய பாவம் அழிவுவரை எரிக்கும் ஒரு நெருப்பு.
• 31:13–23 — அவன் தன் வேலைக்காரர்களுக்கு நியாயம் மறுத்திருந்தால் — கர்ப்பத்தில் அவர்களையும் உண்டாக்கியவர் அதே தேவன் அல்லவா? அவன் அநாதைக்கு அப்பம் கொடுக்காமல் வைத்திருந்தால், விதவையின் கண்களைப் பூத்துப்போகச் செய்திருந்தால், அல்லது ஏழையை ஆடையின்றி விட்டிருந்தால், அவன் புயம் தோளிலிருந்து விழட்டும்.
• 31:24–34 — அவன் பொன்னை நம்பியிருந்தால், சூரியனையோ சந்திரனையோ வணங்கத் தன் கையை முத்தமிட்டிருந்தால், பகைவனின் அழிவில் மகிழ்ந்திருந்தால், வழிப்போக்கனைத் திருப்பி அனுப்பியிருந்தால், அல்லது கூட்டத்திற்குப் பயந்து மற்றவர்களைப்போலத் தன் பாவத்தை மறைத்திருந்தால் — இவற்றில் எதையும் அவன் செய்யவில்லை.
• 31:35–40 — ஐயோ, யாராவது தனக்குச் செவிகொடுத்தால்! இதோ அவன் கையெழுத்து; சர்வவல்லவர் பதில் சொல்லட்டும். குற்றப்பத்திரிகையைத் தன் தோளில் சுமந்து, ஒரு கிரீடத்தைப்போல அணிந்துகொள்வான். தன் நிலம் தனக்கு விரோதமாகக் கூப்பிட்டால் ஒரு இறுதிச் சாபம் — யோபுவின் வார்த்தைகள் முடிந்தன.

முக்கிய வசனம்: யோபு 31:35  ·  அதனால் என்ன: பெரும்பாலான ஒழுக்க நெறிகள் தொடாமல் விட்டுவிடும் இடங்களுக்கு யோபுவின் பட்டியல் செல்கிறது: ஒரு பார்வை, பகைவனின் வீழ்ச்சியில் ஒரு ரகசிய மகிழ்ச்சி, உங்களுக்காக வேலை செய்பவர்களை நீங்கள் நடத்தும் விதம். வேலைக்காரர்களைப் பற்றிய அவன் வரி — எங்கள் இருவரையும் உண்டாக்கியவர் அதே தேவன் — கடுமையான படிநிலைகள் நிறைந்த ஒரு உலகில் புரட்சிகரமானதாக இருந்தது; அந்தஸ்திலோ சாதியிலோ நமக்குக் கீழே இருப்பவர்களை நாம் எப்படி நடத்துகிறோம் என்பதற்கு அது இன்றும் சவால் விடுகிறது.