என் உத்தமத்தை விட்டுவிடமாட்டேன்

தப்பிக்க ஒரு எளிய வழி உங்களுக்குக் காட்டப்படுவதாகக் கற்பனை செய்யுங்கள்: ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தில் கையெழுத்திடுங்கள், தவறை ஒப்புக்கொள்ளுங்கள், அழுத்தம் நின்றுவிடும். பலர் கையெழுத்திடுவார்கள். யோபு இடமாட்டான். தேவன் அவனை மீண்டும் நிலைநிறுத்தும்படி, ஏதோ ஒரு மறைவான பாவத்தை ஒப்புக்கொள்ளச் சொல்லி அவன் நண்பர்கள் மூன்று சுற்றுகளாக வற்புறுத்தினார்கள். 27ஆம் அதிகாரத்தில் அவன் ஆணையிட்டுப் பதில் சொல்கிறான் — அந்த ஆணை விசித்திரமானது. தன் நியாயத்தை எடுத்துப்போட்டவர் என்று அவனே சொல்லும் அதே ஜீவனுள்ள தேவன்மேல் அவன் ஆணையிடுகிறான். தன்னில் சுவாசம் இருக்கும்வரை தன் உத்தமத்தைப் பற்றிக்கொள்வான். சௌகரியமாகவும் பொய்யாகவும் இருப்பதைவிட, நேர்மையாகவும் துன்பத்திலும் இருப்பதையே அவன் விரும்புகிறான்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: தேவனுடைய வாக்குறுதிகள் தாமதிப்பதுபோலத் தோன்றும்போது உண்மைப்பற்று எப்படி இருக்கும் என்று வேதாகமக் கதை மீண்டும் மீண்டும் கேட்கிறது — மகனுக்காகக் காத்திருக்கும் ஆபிரகாம், சிறையில் யோசேப்பு. யோபு அந்தக் கேள்வியை அதன் எல்லைவரை கொண்டுசெல்கிறான்: தேவனைக் கைவிட மறுத்துக்கொண்டே அவரோடு வாதாடும் விசுவாசம். இந்த அதிகாரம் நண்பர்களுடனான யோபுவின் உரையாடலை முடிக்கிறது; இதன் பின்பு புத்தகம் ஞானத்தைப் பற்றிய ஒரு கவிதைக்கும், யோபுவின் இறுதிச் சாட்சியத்திற்கும் திரும்புகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பொய்யான ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தை மறுத்து, யோபுவின் உத்தமத்தை ஆணையின் கீழ் பதிவுசெய்வது; அதே நேரத்தில் அதிகாரத்தின் இறுதிப் பகுதி, மூன்றாம் சுற்றுப் பேச்சுகள் எப்படித் தொகுக்கப்பட்டன என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது.

• 27:1–6 — யோபு தன் பேச்சைத் தொடர்ந்து, தனக்கு நியாயம் மறுத்த தேவன்மேல் ஆணையிடுகிறான்: தன்னில் சுவாசம் இருக்கும்வரை அவன் பொய் பேசமாட்டான், நண்பர்கள் சொல்வது சரி என்று ஒப்புக்கொள்ளமாட்டான். தன் நீதியைப் பற்றிக்கொள்வான்; அவன் மனசாட்சி அவனைக் குற்றம் சாட்டவில்லை.
• 27:7–12 — தன் பகைவர்களுக்கு, தேவன் உயிரை எடுக்கும்போது நம்பிக்கை அற்றுப்போகும் தேவபக்தியற்றவர்களின் முடிவு வரட்டும் என்று விரும்புகிறான். தேவனுடைய வல்லமையைப் பற்றி நண்பர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுப்பான் — அவர்களே அதைக் கண்டிருக்கிறார்கள்; அப்படியிருக்க ஏன் இந்த வீண் பேச்சு?
• 27:13–23 — பின்பு துன்மார்க்கரின் முடிவைப் பற்றிய ஒரு சித்திரம்: இழக்கப்பட்ட பிள்ளைகள், நீதிமான்களிடம் போய்ச்சேரும் குவித்துவைத்த வெள்ளி, அந்துப்பூச்சியின் கூட்டைப்போல மெலிதான வீடு, இரவில் கிழக்குக் காற்றால் அடித்துச் செல்லப்படும் மனிதன் — மக்களோ அவனைப் பார்த்துக் கைகொட்டிச் சீறுகிறார்கள்.

முக்கிய வசனம்: யோபு 27:6  ·  அதனால் என்ன: தான் செய்யாததை ஒப்புக்கொள்ள யோபு மறுப்பதே ஒருவகை விசுவாசம். நிவாரணம் பெறுவதற்காகக்கூட, அவன் ஒரு பொய்யால் தேவனை முகஸ்துதி செய்யமாட்டான். தங்கள் துன்பம் தங்கள் குற்றமாகவே இருக்க வேண்டும் என்று சொல்லப்பட்ட வாசகர்களுக்கு, நேர்மையாக இருக்க இந்த அதிகாரம் அனுமதி தருகிறது — தேவனுக்கு முன் நேர்மையாக இருப்பது அவருக்கு எதிரான கலகம் அல்ல என்றும் காட்டுகிறது.