ஞானம் எங்கே கிடைக்கும்?

விலைமதிப்புள்ள ஒன்றுக்காக மனிதர்கள் எவ்வளவு தூரம் போகிறார்கள் என்று எண்ணிப் பாருங்கள்: குறுகிய சுரங்கக் குழிகளுக்குள் இறக்கப்படும் தொழிலாளர்கள், விளக்கின் கீழ் கற்களைத் தரம் பிரிக்கும் ரத்தினச் சந்தைப் பணியாளர்கள், கொஞ்சம் பொன்னுக்காகப் பல ஆண்டுகள் சேமிக்கும் குடும்பங்கள். புதையலுக்காக மனிதர்கள் ஏறக்குறைய எங்கும் போவார்கள், ஏறக்குறைய எந்த விலையும் கொடுப்பார்கள். 28ஆம் அதிகாரம் சரியாக அங்கேதான், நிலத்தடியில், எந்தப் பருந்தும் ஒருபோதும் பார்த்திராத இடத்தில் பாறையைப் பிளக்கும் ஒரு சுரங்கத் தொழிலாளியோடு தொடங்குகிறது. பின்பு யோபு புத்தகம் முழுவதும் சுற்றிவந்த ஒரு கேள்வியைக் கேட்கிறது: வெள்ளியையும் இரும்பையும் நீலக்கல்லையும் நம்மால் கண்டெடுக்க முடியும் — ஆனால் ஞானம் எங்கே கிடைக்கும்?

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஞானம் வேதாகமத்தின் மகத்தான இழைகளில் ஒன்று — ஏதேனிலுள்ள அறிவின் விருட்சத்திலிருந்து நீதிமொழிகள் வரை, கிறிஸ்துவைத் தேவனுடைய ஞானம் என்று பவுல் அழைப்பது வரை. நண்பர்கள் வாதாடிச் சோர்ந்துபோன பின், யோபு 28 தன் புத்தகத்தின் நடுப்புள்ளியில் நிற்கிறது. அவர்களுடைய தன்னம்பிக்கையான பதில்கள் ஞானத்தை உண்டாக்கவில்லை. இந்தக் கவிதை பின்வாங்கி நின்று சொல்கிறது: ஞானம் முதலாவது சிருஷ்டிகராகிய தேவனுக்கே உரியது; அது மனிதர்களுக்கு ஒரு சூத்திரமாக அல்ல, பயபக்தியாகவும் தீமையை விட்டு விலகுதலாகவும் வருகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: சண்டையை இடைநிறுத்தி, உண்மையான பிரச்சினைக்குப் பெயரிடுவது: யோபுவின் துன்பத்தை விளக்கும் ஞானம் பேசியவர்கள் எவரிடமும் இல்லை; ஏனெனில் ஞானம் மனிதனின் உடைமை அல்ல, தேவனுடையது; பயபக்தியான நம்பிக்கையின் மூலமே அது பெறப்படுகிறது.

• 28:1–11 — வெள்ளிக்கு ஒரு சுரங்கமும், பொன் புடமிடப்படும் ஒரு இடமும் உண்டு; இரும்பு மண்ணிலிருந்தும், செம்பு கனிமப் பாறையிலிருந்தும் எடுக்கப்படுகிறது. சுரங்கத் தொழிலாளர்கள் இருளைப் பின்னுக்குத் தள்ளுகிறார்கள், மனிதர்கள் நடமாடும் இடத்திலிருந்து வெகுதூரம் குழிகளில் தொங்குகிறார்கள், மலைகளை அடியோடு புரட்டுகிறார்கள், மறைந்திருப்பவற்றை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவருகிறார்கள்.
• 28:12–19 — ஆனால் ஞானம் எங்கே? அது என்னிடத்தில் இல்லை என்கிறது ஆழம்; அது என்னோடு இல்லை என்கிறது சமுத்திரம். பொன், கோமேதகம், நீலக்கல், பவளம், பளிங்கு எதனாலும் அதை வாங்க முடியாது. அதன் விலை முத்துக்களைவிட மேலானது.
• 28:20–27 — ஞானம் ஜீவனுள்ள எல்லாவற்றுக்கும் மறைவாயிருக்கிறது; நாசமும் மரணமும்கூட அதைப் பற்றிய ஒரு வதந்தியை மட்டுமே கேட்டிருக்கின்றன. தேவன் ஒருவரே அதன் வழியை அறிவார்; ஏனெனில் அவர் பூமி முழுவதையும் பார்க்கிறார் — காற்றை நிறுத்தார், தண்ணீர்களை அளந்தார், மழைக்கு ஒரு பிரமாணத்தை ஏற்படுத்தினார்.
• 28:28 — மனுஷனை நோக்கி அவர் சொன்னார்: கர்த்தருக்குப் பயப்படுதலே ஞானம்; தீமையை விட்டு விலகுதலே புத்தி. தொடக்க அதிகாரத்தில் யோபுவைப் பற்றிச் சொல்லப்பட்ட அதே வார்த்தைகளோடு கவிதை முடிகிறது.

முக்கிய வசனம்: யோபு 28:28  ·  அதனால் என்ன: பூமியிலிருந்து ஏறக்குறைய எதையும் தோண்டி எடுக்கவும், இணையத்தில் ஏறக்குறைய எதையும் தேடிப் பார்க்கவும் முடிகிற ஒரு காலத்தில் நாம் வாழ்கிறோம்; ஆனாலும் ஞானம் எப்போதும்போலவே கிடைப்பதற்கு அரிதாக இருக்கிறது. ஏன் என்று கவிதை குறிப்பிடுகிறது: ஞானம் நாம் பிரித்தெடுக்கும் ஒன்றைவிட, எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கியவருக்கு முன் பயபக்தியோடு நிற்பதன் மூலம் நாம் பெறும் ஒன்று. அது தாழ்மைப்படுத்தும், அதே நேரம் விடுதலை தரும் ஒரு தொடக்கப்புள்ளி.