ஒரு கிராமத்துக்கும், வளைகுடா நாட்டில் வேலை செய்யும் ஒரு மகனுக்கும் அல்லது தொலைதூர நகரத்திலிருக்கும் ஒரு மகளுக்கும் இடையே போய்வரும் கடிதங்கள், தொலைபேசி அழைப்புகளின் தாளம் பல இந்தியக் குடும்பங்களுக்குத் தெரியும். வழக்கமாக வீட்டிலிருந்து வரும் செய்தி 'சீக்கிரம் திரும்பி வா' என்பதுதான். அதற்குப் பதிலாக, இப்படிச் சொல்லும் ஒரு கடிதத்தைப் பெறுவதாகக் கற்பனை செய்யுங்கள்: வாசலில் காத்திருக்காதே. பெட்டியைப் பிரி. ஒழுங்கான ஒரு வீட்டை வாடகைக்கு எடு, ஒரு தோட்டத்தை நாட்டு, உன் பிள்ளைகள் அங்கேயே திருமணம் செய்யட்டும் — நீ வாழும் நகரத்துக்காக ஜெபம் பண்ணு. பாபிலோனுக்குக் கொண்டுபோகப்பட்ட யூதர்களுக்கு எரேமியா எழுதுவது அதுவே. அவர்களுடைய சொந்தத் தீர்க்கதரிசிகளில் சிலர் விரைவான திரும்புதலை வாக்களிக்கிறார்கள். வாழ்நாள் முழுவதுக்கும் அங்கே குடியமரும்படி எரேமியா அவர்களிடம் சொல்லி, அந்தக் கடினமான ஆலோசனையின் நடுவில் வேதாகமத்தின் மிக நேசிக்கப்படும் வாக்குத்தத்தங்களில் ஒன்றை வைக்கிறான்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில் தேவனுடைய ஜனம் இப்போது இரண்டு இடங்களில் வாழ்கிறது. கி.மு. 597-ன் சிறைப்பட்டவர்கள் பாபிலோனியாவில் அமர்ந்து, ஆலயத்தையும் தேசத்தையும் விட்டுத் தூரத்தில் தங்கள் விசுவாசம் நிலைக்குமா என்று யோசிக்கிறார்கள். இந்தக் கடிதம் ஒரு திருப்புமுனை: தேவன் அங்கேயும் அவர்களோடு இருக்கிறார், ஜெபத்துக்கும் உண்மைத்தன்மைக்கும் எருசலேம் தேவையில்லை, தங்களைச் சுற்றியுள்ள அந்நிய நகரத்தை ஆசீர்வதிப்பதும் அவர்களுடைய அழைப்பில் அடங்கும் என்று அது சொல்கிறது — ஆபிரகாமின் குடும்பம் ஜாதிகளுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருக்கும் என்ற வாக்குத்தத்தத்தின் ஒரு எதிரொலி.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நீண்டகாலம் தங்குவதற்குச் சிறைப்பட்டவர்களை நிலைப்படுத்துவது — வாழ்ந்து, உழைத்து, திருமணம் செய்து, பாபிலோனின் சமாதானத்துக்காக ஜெபிக்க — எழுபது வருஷங்களுக்குப் பின் மீட்டெடுப்பை வாக்களிப்பது, பொய்யான நம்பிக்கையைத் தூண்டிக்கொண்டிருந்த பாபிலோனிலுள்ள தீர்க்கதரிசிகளுக்கு எதிராக அவர்களை எச்சரிப்பது.
- 29:1–9 — சிதேக்கியாவின் தூதுவர்களில் இருவரான சாப்பானின் மகன் எலெயாசாவோடும் இல்க்கியாவின் மகன் கெமரியாவோடும் எரேமியாவின் கடிதம் பாபிலோனுக்குப் போகிறது. வீடுகளைக் கட்டுங்கள், தோட்டங்களை நாட்டுங்கள், திருமணம் செய்து பிள்ளைகளைப் பெறுங்கள்; தேவன் உங்களை அனுப்பின நகரத்தின் சமாதானத்தைத் தேடி, அதற்காக ஜெபம் பண்ணுங்கள்; அதன் சமாதானத்தில் உங்களுக்கும் சமாதானம் உண்டாகும். உங்கள் நடுவிலுள்ள தீர்க்கதரிசிகளுக்கும் எதிர்காலம் சொல்கிறவர்களுக்கும் செவிகொடாதிருங்கள்.
- 29:10–14 — பாபிலோனுக்கு எழுபது வருஷங்கள் நிறைவேறும்போது, தேவன் அவர்களைத் திரும்பக் கொண்டுவருவார். அவர்களைக் குறித்துத் தாம் கொண்டிருக்கும் நினைவுகளை அவர் அறிந்திருக்கிறார் — தீமைக்கல்ல, சமாதானத்துக்கேதுவான நினைவுகள்; ஒரு எதிர்காலமும் ஒரு நம்பிக்கையும். அவர்கள் கூப்பிடுவார்கள், அவர் கேட்பார்; முழு இருதயத்தோடும் அவரைத் தேடும்போது அவரைக் கண்டடைவார்கள்; அவர் அவர்களை வீட்டுக்குக் கூட்டிச்சேர்ப்பார்.
- 29:15–23 — தாவீதின் சிங்காசனத்தில் ராஜாவோடு இன்னும் எருசலேமில் இருப்பவர்கள், சாப்பிட முடியாதபடி அழுகிய அத்திப்பழங்களைப்போல, பட்டயத்தையும் பஞ்சத்தையும் கொள்ளைநோயையும் எதிர்கொள்கிறார்கள். பாபிலோனிலுள்ள இரண்டு தீர்க்கதரிசிகள் — கொலாயாவின் மகன் ஆகாபும் மாசெயாவின் மகன் சிதேக்கியாவும் — தேவனுடைய நாமத்தில் பொய் சொன்னதற்காகவும் விபசாரத்துக்காகவும் கண்டிக்கப்படுகிறார்கள்; நேபுகாத்நேச்சார் அவர்களை அக்கினியால் கொல்லுவான்.
- 29:24–32 — சிறைப்பட்டவர்களில் ஒருவனாகிய செமாயா, இந்தக் கடிதத்தை அனுப்பியதற்காக எரேமியாவைத் தொழுமரத்தில் அடைக்கவேண்டும் என்று கோரி, எருசலேமிலுள்ள ஆசாரியனாகிய செப்பனியாவுக்கு எழுதியிருந்தான். செப்பனியா அதை எரேமியாவுக்கு வாசித்துக்காட்டுகிறான்; தேவன் தம் ஜனத்துக்குச் செய்யப்போகும் நன்மையைக் காண செமாயாவின் சந்ததி உயிரோடிருக்காது என்று தேவன் அறிவிக்கிறார்.
முக்கிய வசனம்: எரேமியா 29:7 · அதனால் என்ன: எரேமியா 29:11 எண்ணற்ற அட்டைகளிலும் விடுதிச் சுவர்களிலும் தனிப்பட்ட வெற்றியின் வாக்குத்தத்தமாக அச்சிடப்பட்டிருக்கிறது. அதன் பின்னணியில் 'நீங்கள்' என்பது பன்மை — இடம்பெயர்ந்த ஒரு முழு ஜனம் — அந்த நம்பிக்கை எழுபது வருஷங்கள் தூரத்தில், அதை முதலில் கேட்டவர்களில் பெரும்பாலோரின் வாழ்நாளுக்கு அப்பால் இருந்தது. அது அதைப் பலவீனமாக்கவில்லை, ஆழமாக்குகிறது: நன்மைக்கான தேவனுடைய திட்டங்கள் நீண்ட காத்திருப்பினூடேயும் நிலைத்திருக்கக்கூடும். 7-ஆம் வசனம் எந்தச் சிறுபான்மையிடமும் துணிவான ஒன்றைக் கேட்கிறது: நீங்கள் வாழும் இடத்தின் நன்மைக்காக உழையுங்கள், ஜெபியுங்கள்.