கெட்டுப்போன சணல்நூல் கச்சை

ஒரு பருவம் முழுவதும் ஈரமான மூலையில் விடப்பட்ட புதிய ஆடை வெறுமனே அழுக்காவதில்லை; அது கெட்டுப்போய், முழுவதும் அழுகி, ஒன்றுக்கும் உதவாததாகிறது. அதை வெளியே எடுக்கும்போது மனம் சோர்ந்துபோகும் உணர்வு நமக்குத் தெரியும். அந்த உணர்வை வேண்டுமென்றே உண்டாக்கும்படி எரேமியாவுக்குச் சொல்லப்படுகிறது. அவன் ஒரு சணல்நூல் இடுப்புக்கச்சையை வாங்கி, அணிந்து, பின்பு பேராத்தருகே ஒரு கன்மலையின் வெடிப்பில் ஒளித்துவைக்கிறான். அநேக நாட்களுக்குப் பின்பு அதைத் தோண்டி எடுக்கிறான், அது கெட்டுப்போயிருக்கிறது. தீர்க்கதரிசியின் சொந்த உடையே பிரசங்கமாகிறது: ஆடையைப்போல நெருக்கமாக தேவனைப் பற்றிக்கொண்டிருக்கவேண்டிய ஒரு ஜனத்துக்கு நடந்தது இதுவே.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், தம் நாமத்துக்கும் துதிக்குமான ஒரு ஜனமாக தேவன் இஸ்ரவேலைத் தம்மோடு இணைத்துக்கொண்டார். இப்போது, முடிவுக்கு அருகே, அந்த நெருக்கம் பெருமையாலும் விக்கிரகாராதனையாலும் கெடுக்கப்பட்டுவிட்டது; சிறையிருப்பு வாசலில் நிற்கிறது. எரேமியா 13 அந்தக் கருப்பொருளைச் சுற்றிப் பல சிறிய எச்சரிக்கைகளைத் தொகுக்கிறது; அவற்றில் ஒன்று 'ராஜாவையும் ராஜமாதாவையும்' நோக்கிச் சொல்லப்படுகிறது — பெரும்பாலும் இளம் யோயாக்கீனும் அவனுடைய தாய் நெகுஸ்தாவும்; அவர்கள் சரணடைந்தது 2 இராஜாக்கள் 24-ல் சொல்லப்படப்போகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நடித்துக்காட்டப்பட்ட ஒரு அடையாளத்தாலும் சிறிய வாக்குகளாலும், யூதாவின் பெருமை அதன் அழைப்பைக் கெடுத்துவிட்டது என்றும், நியாயத்தீர்ப்பு இப்போது அருகிலும் தனிப்பட்டதாகவும் — அரச குடும்பத்தையும் எட்டுகிறதாகவும் — இருக்கிறது என்றும், ஜனங்களின் பழக்கங்கள் மாற்ற ஏறக்குறைய முடியாதவையாகிவிட்டன என்றும் காட்டுவது.

• 13:1–11 — சணல்நூல் இடுப்புக்கச்சை: அணியப்பட்டு, பேராத்தருகே ஒளித்துவைக்கப்பட்டு, அழுகியதாகத் தோண்டியெடுக்கப்படுகிறது. தேவன் விளக்குகிறார்: கச்சை மனிதனுடைய இடுப்பைப் பற்றிக்கொண்டிருப்பதுபோல, இஸ்ரவேலும் யூதாவும் என் ஜனமாகவும் என் மகிமையாகவும் இருக்கும்படி அவர்களை என்னைப் பற்றிக்கொள்ளச் செய்தேன் — ஆனால் அவர்கள் கேட்கவில்லை; எனவே அவர்களுடைய மிகுந்த பெருமையைக் கெடுப்பேன்.
• 13:12–14 — திராட்சரசக் ஜாடிகளைப் பற்றிய ஒரு சொல்: ஒவ்வொரு ஜாடியும் திராட்சரசத்தால் நிரப்பப்படவேண்டும். வெளிப்படையானதைக் கேட்டு ஜனங்கள் தோளைக் குலுக்குகிறார்கள்; ஆனால் ராஜாக்கள்முதல் தீர்க்கதரிசிகள்வரை எல்லாரையும் வெறியால் நிரப்பி, ஒருவரோடொருவர் மோதி உடையச் செய்வேன் என்பதே தேவனுடைய பொருள்.
• 13:15–17 — அவசரமான ஒரு வேண்டுகோள்: பெருமைகொள்ளாதிருங்கள்; அவர் இருளை வரப்பண்ணுவதற்கும், அந்தியிருட்டின் மலைகளில் உங்கள் கால்கள் இடறுவதற்கும் முன்பே தேவனுக்கு மகிமையைச் செலுத்துங்கள். நீங்கள் கேட்காவிட்டால், சிறைப்பட்டுப்போகும் மந்தைக்காக எரேமியா மறைவில் அழுவான்.
• 13:18–19 — ராஜாவுக்கும் ராஜமாதாவுக்கும் ஒரு வார்த்தை: உங்கள் சிங்காசனங்களிலிருந்து இறங்குங்கள், உங்கள் கிரீடங்கள் விழுந்துபோயின. நெகேவின் பட்டணங்கள் அடைக்கப்பட்டிருக்கின்றன; யூதா முழுவதும் சிறைப்பட்டுப்போகிறது.
• 13:20–27 — எருசலேம் தன் மந்தையை இழந்த ஒரு மேய்ப்பியாகவும், தான் நாடிச்சென்றவர்களால் பகிரங்கமாக வெட்கப்படுத்தப்பட்ட ஒரு ஸ்திரீயாகவும் சித்திரிக்கப்படுகிறாள். எத்தியோப்பியன் தன் தோலையும், சிவிங்கி தன் புள்ளிகளையும் மாற்றக்கூடுமோ? கூடாது; அப்படியே தீமை செய்யப் பழகியவர்களாலும் நன்மை செய்ய முடியாது. 'நீ சுத்தமாக்கப்பட இன்னும் எவ்வளவு காலம்?' என்ற புலம்பலோடு அதிகாரம் முடிகிறது.

முக்கிய வசனம்: எரேமியா 13:11  ·  அதனால் என்ன: அதிகாரத்தின் இருதயம் அழுகிய துணி அல்ல, அது எதற்காக இருந்தது என்பதே: தேவனைப் பற்றிக்கொண்டிருப்பதும், அதனால் அவருக்குக் கனமாக இருப்பதும். பெருமை அந்த நெருக்கத்தை அமைதியாகக் கெடுக்கிறது. சிவிங்கியின் புள்ளிகள், பழக்கங்கள் கடினப்படுகின்றன என்பதற்கு ஒரு நிதானமான நினைவூட்டல்; ஆயினும் இறுதிக் கேள்வி — நீ சுத்தமாக்கப்பட இன்னும் எவ்வளவு காலம்? — கதவைத் திறந்தே விடுகிறது. இது தான் எச்சரிப்பவர்களுக்காக அழுகிற ஒருவரால் எழுதப்பட்ட எச்சரிக்கை.