முதல் சிறைப்பிடிப்பு

ஒரு நிறுவனம் கையகப்படுத்தப்படும்போது, புதிய உரிமையாளர்கள் முதலில் துப்புரவுத் தொழிலாளர்களை வேலையிலிருந்து நீக்குவது அரிது. மேலாளர்களையும், பொறியாளர்களையும், காரியங்கள் எப்படி இயங்குகின்றன என்று அறிந்தவர்களையும் எடுத்துக்கொண்டு, தாங்கள் தெரிந்தெடுத்த ஒருவரை உச்சியில் அமர்த்துகிறார்கள். எஞ்சியிருப்பது இன்னும் கதவுகளைத் திறக்கலாம்; ஆனால் அது உள்ளீடற்றதாக்கப்பட்டுவிட்டது. 2 இராஜாக்கள் 24-ல் எருசலேமுக்கு நடப்பது அதுவே. நகரம் இன்னும் அழிக்கப்படவில்லை. அதன் ராஜாவும், அதிகாரிகளும், போர்வீரர்களும், கைவினைஞர்களும் பாபிலோனுக்கு நடத்திச்செல்லப்படுகிறார்கள்; ஒரு பொம்மை ராஜா மீதியானவர்களோடு விட்டுவைக்கப்படுகிறான்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி இப்போது அதன் இறுதி இயக்கத்தில் இருக்கிறது. ஒரு நூற்றாண்டுக்கும் மேலாகத் தீர்க்கதரிசிகள் எச்சரித்த சிறையிருப்பு உண்மையாகவே தொடங்குகிறது: இன்னும் ஆலயம் எரிக்கப்படவில்லை, ஆனால் முதல் பெரும் சிறைப்பிடிப்பு. இனிமுதல் தேவனுடைய ஜனம் இரண்டு இடங்களில் வாழும் — சுருங்கிக்கொண்டிருக்கும் யூதாவிலும், எசேக்கியேலும் தானியேலின் கதையும் நிகழும் பாபிலோனில் வளர்ந்துவரும் ஒரு சமுதாயத்திலும். இராஜாக்களின் புத்தகம் அதை மனாசேயின் பாவங்களின் நீண்டகாலமாக அறிவிக்கப்பட்ட விளைவாகச் சித்திரிக்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: யூதாவின் வீழ்ச்சியின் முதல் கட்டத்தைப் பதிவுசெய்வது — யோயாக்கீமின் தோல்வியடைந்த கலகம், யோயாக்கீனின் சரணடைதல், கி.மு. 597-ன் சிறைப்பிடிப்பு — அதை வெறும் பாபிலோனின் கொள்கையாக அல்ல, கர்த்தருடைய நியாயத்தீர்ப்பாக விளக்குவது.

• 24:1–7 — யோயாக்கீம் மூன்று வருஷம் நேபுகாத்நேச்சாரைச் சேவித்து, பின்பு கலகம்பண்ணுகிறான். பாபிலோனியர், அராமியர், மோவாபியர், அம்மோனியர் ஆகியோரின் கொள்ளைக்கூட்டங்கள் யூதாவுக்கு விரோதமாக அனுப்பப்படுகின்றன; மனாசேயின் பாவங்களினிமித்தமும் குற்றமற்ற இரத்தத்தினிமித்தமும் அது கர்த்தருடைய செயல் என்று எழுத்தாளர் சொல்கிறார். யோயாக்கீம் மரிக்கிறான்; எகிப்து இனி தன் தேசத்தை விட்டுப் புறப்படத் துணிவதில்லை, ஏனெனில் எகிப்தின் நதிமுதல் ஐப்பிராத்துவரை எல்லாவற்றையும் இப்போது பாபிலோன் பிடித்திருக்கிறது.
• 24:8–12 — பதினெட்டு வயதான யோயாக்கீன் மூன்று மாதம் ஆட்சிசெய்து, பொல்லாப்பானதைச் செய்கிறான். நேபுகாத்நேச்சாரின் சேனை எருசலேமை முற்றுகையிடுகிறது, ராஜாவே வந்துசேருகிறான்; யோயாக்கீன் தன் தாயோடும், ஊழியக்காரரோடும், அதிகாரிகளோடும், அரண்மனை அலுவலர்களோடும் சரணடைகிறான்.
• 24:13–17 — ஆலயத்தின் பொக்கிஷங்களும் அரண்மனையின் பொக்கிஷங்களும் எடுத்துச்செல்லப்படுகின்றன; சாலொமோன் செய்த பொன் பாத்திரங்கள் துண்டுதுண்டாக்கப்படுகின்றன. எருசலேமின் தலைவர்களும், யுத்த வீரர்களும், கைவினைஞர்களும், கொல்லர்களும் — ஏறக்குறைய பத்தாயிரம் பேர் — சிறைப்பிடித்துக்கொண்டுபோகப்படுகிறார்கள்; மிக ஏழைகள் மட்டுமே மீதியாக விடப்படுகிறார்கள். நேபுகாத்நேச்சார் யோயாக்கீனின் சிறிய தகப்பனாகிய மத்தனியாவை ராஜாவாக்கி, அவனுக்குச் சிதேக்கியா என்று பெயர் மாற்றுகிறான்.
• 24:18–20 — இருபத்தொரு வயதான சிதேக்கியா பதினொரு வருஷம் ஆட்சிசெய்து, யோயாக்கீமைப்போலப் பொல்லாப்பானதைச் செய்கிறான். கர்த்தருடைய கோபம் இறுதியில் எருசலேமையும் யூதாவையும் தம் சமுகத்திலிருந்து தள்ளிவிட்டது என்று எழுத்தாளர் சொல்கிறார் — சிதேக்கியா பாபிலோன் ராஜாவுக்கு விரோதமாகக் கலகம்பண்ணி, இறுதிப் பேரழிவுக்கு வழிவகுக்கிறான்.

முக்கிய வசனம்: 2 இராஜாக்கள் 24:14  ·  அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரம் ஒரே அடியை அல்ல, மெதுவான ஒரு சரிவின் கதையைச் சொல்கிறது: தன் தருணத்தைத் தவறாகக் கணித்த ஒரு கலகம், அதன் கணக்கைச் சுதந்தரித்த ஒரு பதின்வயது ராஜா, தன்னை ஒன்றாகப் பிடித்துவைத்திருந்த மக்களை இழந்த ஒரு ஜாதி. ஒரு தலைமுறை செய்யும் தெரிவுகள் அடுத்த தலைமுறையின்மேல் எப்படி விழுகின்றன என்றும், தேசியப் பேரழிவை அர்த்தமற்றதாக வாசிக்க வேதாகமம் எப்படி மறுக்கிறது என்றும் நேர்மையாகச் சிந்திக்க அது அழைக்கிறது.