மறந்துபோன ஒரு தலைமுறை

ஒரு குடும்பம் ஒரே தலைமுறையில் எதையாவது இழப்பது வியக்கத்தக்க அளவு எளிது. தாத்தா பாட்டிகள் கடினமான ஆண்டுகளைக் கடந்து வாழ்ந்தவர்கள்; காரியங்கள் ஏன் முக்கியம் என்று அவர்களுக்கு நினைவிருக்கிறது. பேரப்பிள்ளைகளுக்கோ விதிகள் இருக்கின்றன என்பது மட்டுமே தெரியும், ஏன் என்பது தெரியாது. நியாயாதிபதிகள் 2 அந்த இழப்பையே சரியாகப் பெயரிடுகிறது. யோசுவாவும் அவனுடைய சமகாலத்தவரும் மரித்த பின், கர்த்தரையோ அவர் செய்தவற்றையோ அறியாத 'வேறொரு தலைமுறை' எழும்புகிறது. அதைத் தொடர்வது ஒரே வீழ்ச்சி அல்ல, ஒரு மாதிரி — மறத்தல், துன்பம், கூப்பிடுதல், மீட்பு, மீண்டும் மறத்தல் — ஒவ்வொரு சுற்றிலும் சற்று மோசமாகும் ஒரு சுழல்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: கர்த்தரைச் சேவிப்போம் என்ற வாக்குறுதியோடும், யோசுவாவின் தலைமுறை உயிரோடிருந்தவரை இஸ்ரவேல் அப்படிச் செய்தது என்ற குறிப்போடும் யோசுவா 24 முடிந்தது. நியாயாதிபதிகள் 2 அதே குறிப்பை எடுத்துக்கொண்டு, அது தீர்ந்துபோவதைக் காட்டுகிறது. இந்த அதிகாரம் நியாயாதிபதிகள் புத்தகம் முழுவதற்குமான திறவுகோல்: ஒத்னியேல், ஏகூத், தெபொராள், கிதியோன், யெப்தா, சிம்சோன் ஆகியோரின் கதைகள் பின்பற்றப்போகும் சுழற்சியை இது வகுத்துக் கூறுகிறது; இஸ்ரவேலின் நீண்ட நடுக்காலத்தைத் தன் சொந்த நினைவோடு நடத்திய ஒரு போராட்டமாக விளக்குகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நியாயாதிபதிகளின் காலத்தின் கதைகளைச் சொல்வதற்கு முன்பே அதை நோயறிவது: இஸ்ரவேலின் துன்பங்கள் தேவனை மறப்பதால் வருகின்றன; அவருடைய திரும்பத் திரும்ப நிகழும் மீட்புகள் இரக்கத்தால் வருகின்றன, இஸ்ரவேல் அவற்றைச் சம்பாதித்ததால் அல்ல.

• 2:1–5 — கர்த்தருடைய தூதன் கில்காலிலிருந்து போகீமுக்கு வந்து, கானானியரோடு ஒப்பந்தங்கள் செய்ததன்மூலம் இஸ்ரவேல் மீறிய உடன்படிக்கையை அவர்களுக்கு நினைவூட்டுகிறார். இனி அந்த ஜனங்கள் அவர்களுடைய விலாக்களில் முட்களாக நிலைத்திருப்பார்கள். ஜனங்கள் அழுது பலிகளைச் செலுத்துகிறார்கள்; அந்த இடத்துக்கு 'அழுகிறவர்கள்' என்று பெயரிடப்படுகிறது.
• 2:6–10 — 110 வயதில் யோசுவா மரித்ததையும் அவன் அடக்கம்செய்யப்பட்டதையும் புத்தகம் திரும்பிப் பார்க்கிறது. அவனுடைய தலைமுறை உயிரோடிருந்தவரை இஸ்ரவேல் கர்த்தரைச் சேவித்தது; ஆனால் அவர்களுக்குப் பின், கர்த்தரையும் அறியாத, அவருடைய கிரியைகளையும் அறியாத ஒரு தலைமுறை வந்தது.
• 2:11–15 — மாதிரி தொடங்குகிறது: தேசத்தின் தெய்வங்களான பாகால்களையும் அஸ்தரோத்தையும் இஸ்ரவேல் சேவிக்கிறது. தேவனுடைய கோபம் அவர்களைக் கொள்ளைக்காரர்களிடமும் எதிரிகளிடமும் ஒப்புக்கொடுக்கிறது; அவர்கள் மிகுந்த நெருக்கத்துக்குள்ளாகிறார்கள்.
• 2:16–19 — ஒடுக்குதலின்கீழ் அவர்கள் பெருமூச்சுவிடுவதைக் கண்டு மனதுருகி, தேவன் அவர்களை மீட்கும் நியாயாதிபதிகளை எழுப்புகிறார். ஆனால் ஜனங்கள் நீண்ட காலம் செவிகொடுப்பதில்லை; ஒவ்வொரு நியாயாதிபதியும் மரிக்கும்போது, அவர்கள் தங்கள் பிதாக்களைவிட மோசமான வழிகளுக்குத் திரும்புகிறார்கள்.
• 2:20–23 — ஆகவே மீதியிருக்கும் ஜாதிகளை இனி துரத்திவிடப்போவதில்லை என்று தேவன் அறிவிக்கிறார். இஸ்ரவேல் தங்கள் முன்னோர்களைப்போல அவருடைய வழிகளைக் கைக்கொள்ளுமா என்று சோதிப்பதற்காக அவர்கள் விட்டுவைக்கப்படுகிறார்கள்.

முக்கிய வசனம்: நியாயாதிபதிகள் 2:10  ·  அதனால் என்ன: விசுவாசம் எப்போதும் மறக்கப்படுவதிலிருந்து ஒரே ஒரு தலைமுறை தூரத்தில்தான் இருக்கிறது. இந்த அதிகாரம் இளைஞர்களை மட்டும் குற்றம்சாட்டுவதில்லை; கடத்திக்கொடுக்கப்படாதது இழக்கப்படுகிறது என்று வெறுமனே குறிப்பிடுகிறது. தொடர்ந்து தவறுகிறவர்களிடமும் தேவனுடைய மீட்பு தொடர்ந்து வருகிறது என்பதையும் அது காட்டுகிறது — புத்தகத்தின் மிகக் கடினமான கதைகள் அந்த இரக்கத்துக்குள்ளேயே சொல்லப்படுகின்றன.