பிடிக்கப்படாத தேசம்

ஒவ்வொரு புதுப்பித்தல் பணியும் திறப்பு நாளில் எடுத்த புகைப்படத்தில் முடிந்ததுபோலவே தோன்றுகிறது. ஆறு மாதம் கழித்துத்தான், சரியாக ஒருபோதும் மூடாத கதவுகளையும், யாரும் செய்துமுடிக்காத மின்கம்பி வேலையையும் கவனிக்கிறீர்கள். நியாயாதிபதிகள் 1, யோசுவாவின் கைப்பற்றுதலின் 'ஆறு மாதம் கழித்து' எடுத்த புகைப்படம். அது நன்றாகத் தொடங்குகிறது — யூதாவும் சிமியோனும் தோளோடு தோள் நின்று போரிடுகிறார்கள். ஆனால் அதிகாரம் மெதுவாக, அங்கே வாழ்ந்த மக்களைக் கோத்திரங்கள் 'துரத்திவிடாத' ஊர்களின் பட்டியலாக மாறுகிறது. நாடகீயமாக எதுவும் நடக்கவில்லை; ஒரே பெரிய தோல்வியும் இல்லை. இது பாதியில் விடப்பட்ட ஒரு வேலையின் அமைதியான கதை — அதன் விலை என்ன என்பதை நியாயாதிபதிகளின் மீதிப் பகுதி காட்டும்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: யோசுவாவின் புத்தகம் இளைப்பாறுதலோடும், ஒரு உடன்படிக்கையோடும், ஒரு அடக்கத்தோடும் முடிந்தது. நியாயாதிபதிகள் யோசுவாவின் மரணத்திலிருந்து மீண்டும் தொடங்கி, குடியேற்றத்தைத் தரைமட்டத்திலிருந்து, கோத்திரம் கோத்திரமாகச் சொல்கிறது. தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்கள் காக்கப்பட்டதை யோசுவா வலியுறுத்தியது; இஸ்ரவேலின் முழுமையற்ற கீழ்ப்படிதலை நியாயாதிபதிகள் 1 வலியுறுத்துகிறது. வேதாகமத்தின் சொந்த விவரிப்பில் இரண்டும் உண்மை; இரண்டும் சேர்ந்து இஸ்ரவேலின் கதையின் நீண்ட நடுப்பகுதிக்கு அடித்தளம் அமைக்கின்றன: தேசத்தில் இருக்கும், ஆனால் தன் அழைப்பில் இன்னும் நிலைகொள்ளாத ஒரு ஜனம்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நியாயாதிபதிகளின் காலத் தொடக்கத்தில் வாக்குத்தத்தத்துக்கும் செயல்பாட்டுக்கும் இடையிலான இடைவெளியைக் காட்டுவதும் — ஆரம்பகால வெற்றிகள் சமரசத்துக்கு இடம்கொடுப்பது — கானானிய ஜனங்களும் தெய்வங்களும் ஏன் இஸ்ரவேலின் நடுவில் நிலைத்திருந்தன என்று விளக்குவதும்.

• 1:1–7 — யார் முதலில் போக வேண்டும் என்று இஸ்ரவேல் கேட்கிறது; பதில் யூதா, சிமியோனோடு சேர்ந்து. எழுபது ராஜாக்களின் கைப் பெருவிரல்களையும் கால் பெருவிரல்களையும் வெட்டியிருந்த அதோனிபேசேக்கை அவர்கள் முறியடிக்கிறார்கள்; அதுவே அவனுக்குச் செய்யப்படும்போது, தான் மற்றவர்களுக்குச் செய்ததும் அதுவே என்று அவன் ஒப்புக்கொள்கிறான்.
• 1:8–15 — யூதா எருசலேமைத் தாக்கி, தெற்கே எப்ரோனுக்கும் தெபீருக்கும் நகர்கிறது. தெபீரைப் பிடிப்பவனுக்குத் தன் மகள் அக்சாளைக் கொடுப்பதாகக் காலேப் வாக்களிக்கிறான்; ஒத்னியேல் அதைப் பிடிக்கிறான். தன் நிலம் வறண்டதாக இருப்பதால், அக்சாள் துணிவோடு தன் தகப்பனிடம் நீரூற்றுகளைக் கேட்டு அவற்றைப் பெறுகிறாள்.
• 1:16–21 — மோசேயின் மனைவியின் உறவினரான கேனியர் யூதாவோடு குடியேறுகிறார்கள். யூதா மலைநாட்டைப் பிடிக்கிறது; ஆனால் இரும்பு இரதங்களுள்ள சமவெளி மக்களை அகற்ற முடியவில்லை. காலேப் எப்ரோனைப் பெறுகிறான்; எருசலேமிலிருந்து எபூசியரைத் துரத்திவிடப் பென்யமீன் தவறுகிறது.
• 1:22–26 — பட்டணத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதன் வேவுகாரருக்கு உள்ளே நுழையும் வழியைக் காட்டியபின், யோசேப்பின் வம்சத்தார் பெத்தேலைப் பிடிக்கிறார்கள். அவனும் அவனுடைய குடும்பமும் உயிரோடு விடப்பட்டு, ஒரு புதிய ஊரை நிறுவப் போகிறார்கள்.
• 1:27–36 — பின்பு தோல்வியின் பெயர்ப்பட்டியல்: மனாசே, எப்பிராயீம், செபுலோன், ஆசேர், நப்தலி ஆகியவை தங்கள் ஊர்களில் கானானியரை விட்டுவைக்கின்றன — பெரும்பாலும் அவர்களைக் கட்டாய உழைப்புக்குப் பயன்படுத்தி. தாணியர் எமோரியரால் மலைகளுக்குள் பின்னுக்குத் தள்ளப்படுகிறார்கள்.

முக்கிய வசனம்: நியாயாதிபதிகள் 1:28  ·  அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரத்திலுள்ள விலகல் கலகம் அல்ல, வசதி: இஸ்ரவேல் பலப்பட்டபோது, தனக்குச் சொல்லப்பட்டதை முடிப்பதைவிட அண்டை வீட்டாரை வேலைக்கு அமர்த்துவதே அதிகப் பயனுள்ளதாகக் கண்டது. விசுவாசத்தின் பெரும்பாலான தோல்விகள் அப்படித்தான் தோன்றுகின்றன — நாம் யார் என்பதை அமைதியாக மாற்றும் நியாயமாகத் தோன்றும் சமரசங்கள். தனக்குத் தேவையானதை வெளிப்படையாகக் கேட்கும் அக்சாள் ஒரு சிறிய பிரகாசமான விதிவிலக்கு.