கிபியாவின் கொடுமை

சில கதைகள் வாசிக்கக் கடினமானவை; ஏனெனில் அவற்றில் எதுவும் இரக்கத்தோடு தீர்க்கப்படுவதில்லை. மீட்பவர் யாரும் இல்லை, கடைசி நிமிடத் தூதன் இல்லை; அதிகம் துன்பப்படுபவர் ஒருமுறைகூடப் பேச அனுமதிக்கப்படுவதில்லை. நியாயாதிபதிகள் 19 அப்படிப்பட்ட ஒரு கதை; அது மெதுவாகவும், பார்வையைத் திருப்பாமலும் வாசிக்கப்பட வேண்டும். ஒருபோதும் பெயரிடப்படாத ஒரு பெண், அவளைக் காக்க வேண்டிய ஆண்களாலேயே ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டு, இரவு முழுவதும் கொடுமைப்படுத்தப்படுகிறாள். வேதாகமம் இதை அங்கீகரிப்பதால் சொல்லவில்லை. ஒரு ஜனம் தேவனை மறந்து, ஒவ்வொருவனும் தன் பார்வைக்குச் சரியாகத் தோன்றுவதைச் செய்யும்போது இதுதான் நடக்கிறது என்பதால் சொல்கிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: அதிகாரம் மீண்டும் அந்தப் பல்லவியோடு தொடங்குகிறது: அந்நாட்களில் ராஜா இல்லை. மீகாவின் வீட்டு விக்கிரகாராதனையும் (நியாயாதிபதிகள் 17) தாணியரின் வன்முறையும் (நியாயாதிபதிகள் 18) இப்போது இஸ்ரவேலின் இதயத்திலேயே ஒழுக்கச் சரிவாக மாறுகின்றன. கதை வேண்டுமென்றே ஆதியாகமம் 19இன் சோதோமை எதிரொலிக்கிறது; ஆனால் இங்கே ஊர் இஸ்ரவேலருடையது, மீட்பும் இல்லை. இது நியாயாதிபதிகள் 20–21இன் உள்நாட்டுப் போரைத் தூண்டுகிறது; வாக்குத்தத்தத்தின் ஜனம் எவ்வளவு தூரம் விழுந்துவிட்டது என்பதைக் காட்டுகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இஸ்ரவேல் தான் மாற்றீடு செய்ய வேண்டியிருந்த கானானியப் பட்டணங்களைப்போலவே எவ்வளவு முழுமையாக ஆகிவிட்டது என்பதை வேண்டுமென்றே திகிலோடு அம்பலப்படுத்துவது — கோத்திரங்களைப்போல வாசகரையும், என்ன செய்யப்பட வேண்டும் என்று சிந்திக்கக் கட்டாயப்படுத்துவது.

• 19:1–9 — எப்பிராயீம் மலைநாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு லேவியனுக்கு ஒரு மறுமனையாட்டி — இரண்டாந்தர மனைவி — இருக்கிறாள்; அவள் அவனை விட்டு, பெத்லெகேமிலுள்ள தன் தகப்பனிடம் திரும்பிப்போகிறாள். நான்கு மாதங்களுக்குப் பின் அவளைத் திரும்ப அழைத்துவர அவன் போகிறான். அவள் தகப்பன் நாள்தோறும் அவனை உபசரித்து, தங்கியிருக்கும்படி தொடர்ந்து வற்புறுத்துகிறான்.
• 19:10–15 — ஐந்தாம் நாள் தாமதமாகப் புறப்பட்டு, அந்நிய ஊரில் தங்க லேவியன் மறுப்பதால், அவர்கள் எபூசைக் (எருசலேம்) கடந்துபோகிறார்கள். சூரியன் மறையும்போது பென்யமீனிலுள்ள கிபியாவை அடைகிறார்கள்; ஆனால் யாரும் அவர்களை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.
• 19:16–21 — தானும் எப்பிராயீமைச் சேர்ந்தவனான ஒரு முதியவன் அவர்களை வீதியில் கண்டு, அவர்கள் அங்கே இரவைக் கழிக்கக்கூடாது என்று வற்புறுத்துகிறான். அவர்களை வீட்டுக்கு அழைத்துச்சென்று, அவர்களையும் அவர்களுடைய கழுதைகளையும் கவனித்துக்கொள்கிறான்.
• 19:22–26 — ஊரின் மனிதர்கள் வீட்டைச் சூழ்ந்துகொண்டு விருந்தினனைக் கோருகிறார்கள். வீட்டுக்காரன் அதற்குப் பதிலாகத் தன் சொந்த மகளையும் மறுமனையாட்டியையும் தருவதாகச் சொல்கிறான். லேவியன் மறுமனையாட்டியைப் பிடித்து வெளியே தள்ளுகிறான்; அவர்கள் இரவு முழுவதும் அவளைக் கொடுமைப்படுத்துகிறார்கள்; விடியற்காலையில் அவள் வாசற்படியில் விழுகிறாள்.
• 19:27–30 — காலையில் அவன், வாசற்படியின்மேல் கைகளோடு கிடக்கும் அவளைக் கண்டு, எழுந்திரு என்கிறான்; அவள் பதில் சொல்லவில்லை. வீட்டில் அவன் அவளுடைய உடலைப் பன்னிரண்டு துண்டுகளாக்கி இஸ்ரவேல் எங்கும் அனுப்புகிறான்; அதைக் காணும் யாவரும், யாத்திரை முதல் இப்படி ஒன்று நடந்ததில்லை என்கிறார்கள்.

முக்கிய வசனம்: நியாயாதிபதிகள் 19:30  ·  அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரம் தன் வாசகர்களைப் பாதுகாக்க மறுக்கிறது; அது மென்மைப்படுத்தப்படக்கூடாது. ஒரு மதத் தலைவர் உட்பட, மதிப்புக்குரிய ஆண்களின் மௌனத்தாலும் தற்காப்பாலும் சாத்தியமான, ஒரு பெண்ணுக்கு எதிரான வன்முறையை இது காட்டுகிறது. அதன் இறுதிக் கோரிக்கை — இதைச் சிந்தியுங்கள், ஆலோசனை பண்ணுங்கள், பேசுங்கள் — அப்படிப்பட்ட தீமைக்கு இன்னும் சரியான பதில்: பார்வையைத் திருப்பிக்கொள்ளாமல் இருப்பது.