ஒருவர் தாம் நேசிக்கும் ஒருவரைக் காயப்படுத்திய பின், திரும்பி வருவதில் மிகக் கடினமான பகுதி பெரும்பாலும் என்ன சொல்வது என்று தெரிந்துகொள்வதுதான். பரிசுப்பொருள் அரிதாகவே போதுமானது; வார்த்தைகள் சரியாக இருக்க வேண்டும். ஓசியாவின் இறுதி அதிகாரம் அசாதாரணமான ஒன்றைச் செய்கிறது: அது மக்களின் கையில் அந்த வார்த்தைகளையே கொடுக்கிறது. இவற்றை உங்களோடு எடுத்துக்கொண்டு திரும்புங்கள் என்று தீர்க்கதரிசி சொல்கிறார். நீங்கள் கதவைத் தட்டுவதற்கு முன் மன்னிப்புக் கேட்கும் வார்த்தைகளை எழுத உதவி செய்து, பின்பு நீங்கள் யாருக்குத் தவறு செய்தீர்களோ அவர் உங்களைத் திரும்ப ஏற்றுக்கொள்ள ஏற்கெனவே காத்திருக்கிறார் என்று சொல்லும் ஒரு நண்பனைப்போல இது இருக்கிறது. பதின்மூன்று அதிகாரக் குற்றச்சாட்டுக்குப் பின், புத்தகம் திறந்த ஒரு கதவோடு முடிகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: உண்மையற்ற ஒரு மனைவியோடு நடந்த திருமணத்தோடும், தம் மக்களைக் கைவிடாத ஒரு தேவனோடும் ஓசியா தொடங்கினார். புத்தகம் அந்தச் சித்திரத்தை நிறைவேற்றி முடிகிறது: துரோகம் செய்யப்பட்ட கணவன் மீண்டும் மென்மையாகப் பேசுகிறான். வடக்கு ராஜ்யம் கி.மு. 722-இல் அசீரியாவிடம் இன்னும் வீழும்; ஆனால் புத்தகத்தின் இறுதி வார்த்தை மீட்டெடுப்பு. வேதாகமத்தின் பெரிய கதையில், சிறையிருப்பின் வழியாகவும் அதற்கு அப்பாலும் ஓடும் மாதிரி இதுதான்: நியாயத்தீர்ப்பு உண்மையானது, ஆனால் தேவன் பேசும் கடைசி வார்த்தை அது அல்ல.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: கடினமான ஒரு புத்தகத்தை, தொடக்கமுதல் அதன் அடியில் இருந்த வாய்ப்போடு முடிப்பது: நேர்மையாகத் திரும்புங்கள், தேவனுடைய அன்பு மனப்பூர்வமாகக் கொடுக்கப்படுவதைக் காண்பீர்கள் — கர்த்தருடைய வழிகளில் நடப்பதைப் பற்றிய ஒரு சிறு சிந்தனையோடு வாசகர்களை விட்டுச்செல்வது.
- 14:1–3 — இஸ்ரவேலே, திரும்பு, வார்த்தைகளை உன்னோடு கொண்டுவா: குற்றத்தை நீக்கி, நன்மையானதை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி தேவனிடம் கேள். அந்த ஜெபம் மூன்று பொய்யான ஆதாரங்களைக் கைவிடுகிறது — அசீரியா எங்களை இரட்சிக்காது, நாங்கள் போர்க்குதிரைகளை நம்பமாட்டோம், எங்கள் கைகளால் செய்தவற்றை இனி ஒருபோதும் 'எங்கள் தேவன்' என்று அழைக்கமாட்டோம். தேவனிடத்தில் திக்கற்றவன் இரக்கம் பெறுகிறான்.
- 14:4–7 — தேவன் பதில் சொல்கிறார்: அவர்களுடைய சீர்கேட்டை நான் குணமாக்கி, அவர்களை மனப்பூர்வமாக நேசிப்பேன், ஏனெனில் என் கோபம் திரும்பிவிட்டது. அவர் இஸ்ரவேலுக்குப் பனியைப்போல இருப்பார்; இஸ்ரவேல் லீலிப் புஷ்பத்தைப்போல மலர்ந்து, லீபனோனின் கேதுருக்களைப்போல வேரூன்றி, ஒலிவமரத்தைப்போலப் படர்ந்து, லீபனோனின் வாசனையைப்போல மணம் வீசும்.
- 14:8 — ஒரு இறுதி உரையாடல்: எப்பிராயீமுக்கு இனி சிலைகளோடு எந்தத் தொடர்பும் இல்லை. அவனுக்குப் பதில் கொடுத்து அவனைக் கண்காணிக்கும் தேவன், பச்சையான தேவதாரு மரத்தைப்போல இருக்கிறார் — இஸ்ரவேலின் எல்லாக் கனிக்கும் அவரே ஊற்று.
- 14:9 — ஞானத்தின் குரலில் ஒரு நிறைவுச் சிந்தனை: ஞானிகள் இவற்றை உணரட்டும். கர்த்தருடைய வழிகள் செம்மையானவை; நேர்மையானவர்கள் அவற்றில் நடக்கிறார்கள், கலகக்காரரோ அவற்றில் இடறுகிறார்கள்.
முக்கிய வசனம்: ஓசியா 14:4 · அதனால் என்ன: முதலில் தங்களைத் தாங்களே சுத்தப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும் என்று நினைப்பதால் பலர் தேவனிடமிருந்து விலகியிருக்கிறார்கள். ஓசியா அதற்கு நேர்மாறாகச் சொல்கிறார்: சாதனைகளை அல்ல, வார்த்தைகளைக் கொண்டுவாருங்கள். அந்த ஜெபம் பொய்யான பாதுகாப்புகளைப் பற்றி நேர்மையாக இருக்கிறது — அதிகாரம், இராணுவ பலம், நாம் செய்தவை. அதற்கான பதில் ஒரு சோதனைக் காலம் அல்ல, மனப்பூர்வமான அன்பு. தாங்கள் மிக அதிக தூரம் போய்விட்டதாக உணரும் எவருக்கும், புத்தகத்தின் கடைசி அதிகாரம் அவர்களுக்காகவே எழுதப்பட்டிருக்கிறது.