அளவுக்கு மீறிய வளமான மண்ணும் தண்ணீரும் கொடுக்கப்பட்ட திராட்சச்செடி எங்கும் இலைகளை விட்டு, சிறிதளவே நல்ல கனியைக் கொடுக்கும் என்று திராட்சை விவசாயிகள் சொல்கிறார்கள். சாலையிலிருந்து பார்க்க அது அற்புதமாகத் தெரிகிறது; அறுவடையில் ஏமாற்றுகிறது. செழிப்பு மனிதர்களுக்கும் நாடுகளுக்கும்கூட அதைச் செய்யலாம் — அதிக வளர்ச்சி, அதிக ஆடம்பரம், அந்த வளர்ச்சி உண்டாக்க வேண்டியதோ குறைவு. ஓசியா 10 அந்தச் சித்திரத்தோடு தொடங்குகிறது. இஸ்ரவேல் செழித்துப் படர்ந்த ஒரு திராட்சச்செடி; அதற்கு எவ்வளவு கனி இருந்ததோ, அவ்வளவு அதிகப் பலிபீடங்களை அது கட்டியது. தேசத்தை நன்றியுள்ளதாக்கியிருக்க வேண்டிய செல்வம் அதைப் பிரம்மாண்டமாக்கியது, இன்னும் வெறுமையாக்கியது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி வடக்கு ராஜ்யத்தின் முடிவை நெருங்குகிறது. இஸ்ரவேலின் ராஜாக்கள் இப்போது அசீரியாவின் கைப்பாவைகளுக்குச் சற்று மேலானவர்களாகவே இருந்தார்கள்; பெத்தேலின் கன்றுக்குட்டி 'பெரிய ராஜாவுக்குக்' கப்பமாகக் கொண்டுபோகப்படுவதை ஓசியா முன்னறிகிறார். இந்த அதிகாரம் பின்னோக்கிக் கிபியாவரையும், முன்னோக்கி, பழமொழியாகிவிடும் அளவுக்குப் பயங்கரமான ஒரு போர்வரையும் எட்டுகிறது. ஆனாலும் நடுவில் ஓசியாவின் மிக நினைவில் நிற்கும் அழைப்புகளில் ஒன்று நிற்கிறது: நீதியை விதையுங்கள், மாறாத கிருபையை அறுங்கள், உங்கள் தரிசு நிலத்தை உழுங்கள்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இஸ்ரவேலின் செழிப்பு அதன் பொய்யான வழிபாட்டுக்கும் வெற்று அரசியலுக்கும் தீனிபோட்டது என்றும், இரண்டும் அடித்துக்கொண்டுபோகப்படும் என்றும், திரும்பும் வழி இன்னும் திறந்திருக்கிறது என்றும் காட்டுவது: கர்த்தரைத் தேடுங்கள்.
- 10:1–4 — இஸ்ரவேல் படர்ந்த ஒரு திராட்சச்செடியாக இருந்தது; அதன் கனி பெருகியபோது அதன் பலிபீடங்களும் சிலைத்தூண்களும் பெருகின. அவர்களுடைய இருதயம் பொய்யானது; தேவன் பலிபீடங்களை இடித்துப்போடுவார். 'எங்களுக்கு ராஜா இல்லை' என்று மக்கள் சொல்கிறார்கள் — எப்படியிருந்தாலும் ஒரு ராஜா என்ன செய்ய முடியும்? அவர்களுடைய வாக்குறுதிகள் வெற்று ஆணைகள்; வழக்குகள் நச்சுக்களைகளைப்போல முளைக்கின்றன.
- 10:5–8 — பெத்தாவெனின் கன்றுக்குட்டி கப்பமாக அசீரியாவுக்குக் கொண்டுபோகப்படும்போது சமாரியாவின் மக்கள் அதற்காகத் துக்கிப்பார்கள். சமாரியாவின் ராஜா தண்ணீரின்மேல் ஒரு சுள்ளியைப்போல மிதந்துபோவான். வழிபாட்டுத் தலங்கள்மேல் முட்கள் வளரும்; மக்கள் மலைகளைப் பார்த்து, 'எங்களை மூடுங்கள்!' என்றும், குன்றுகளைப் பார்த்து, 'எங்கள்மேல் விழுங்கள்!' என்றும் கதறுவார்கள்.
- 10:9–10 — கிபியாவின் நாட்கள்முதல் இஸ்ரவேல் பாவம் செய்துவருகிறது; அங்கே போர் அவர்களைப் பிடிக்கும். தேவன் அவர்களைச் சிட்சிப்பார்; அவர்களுடைய இரட்டைக் குற்றத்துக்காகத் தேசங்கள் அவர்களுக்கு எதிராகக் கூடும்.
- 10:11–15 — எப்பிராயீம் எளிதான போரடிப்பை விரும்பிய, பழக்கப்பட்ட கிடாரியாக இருந்தது; இப்போது அது உழுவதற்கு நுகத்தில் பூட்டப்பட வேண்டும். நீதியை விதையுங்கள், மாறாத கிருபையை அறுங்கள், உழப்படாத உங்கள் நிலத்தை உழுங்கள் — கர்த்தரைத் தேடுவதற்கான நேரம் இது. மாறாக, அவர்கள் பொல்லாப்பை உழுது, தங்கள் வீரர்களை நம்பினார்கள்; சல்மான் பெத்தார்பேலை அழித்தபோது தாய்மார்களும் பிள்ளைகளும் மோதியடிக்கப்பட்டதுபோல, அவர்களுடைய கோட்டைகளும் விழும்.
முக்கிய வசனம்: ஓசியா 10:12 · அதனால் என்ன: ஆசீர்வாதம் எவ்வளவு எளிதாக ஆடம்பரமாக மாறுகிறது, அதன்பின் மனிதர்கள் எப்படித் தங்கள் சொந்தப் பலத்தைச் சார்ந்துகொள்கிறார்கள் என்பதை ஓசியா காண்கிறார். அவருடைய அழைப்பு விவசாயம் சார்ந்தது, நடைமுறையானது: கடினமான நிலத்தை உழுங்கள், சரியானதை விதையுங்கள், உண்மையுள்ள அன்பு வளரும் என்று எதிர்பாருங்கள். இந்த அதிகாரத்தின் கொடூரமான முடிவு, போர் உண்மையில் தாய்மார்களுக்கும் பிள்ளைகளுக்கும் என்ன செய்கிறது என்பதைக் காட்டுகிறது — உரை அதை மென்மையாக்குவதில்லை, நாமும் மென்மையாக்கக்கூடாது.