யாக்கோபின் கடைசி வார்த்தைகள்

கடைசி வார்த்தைகள் வேறு எதற்கும் இல்லாத கனத்தைச் சுமக்கின்றன. குடும்பங்கள் அவற்றை நினைவுகூர்கின்றன, திரும்பச் சொல்கின்றன, அவற்றின் அர்த்தம் பற்றி விவாதிக்கின்றன. யாக்கோபு தன் கடைசி வார்த்தைகளைத் தன் பன்னிரண்டு மகன்கள் ஒவ்வொருவர்மேலும் நேர்மையாகப் பேசப் பயன்படுத்துகிறான்; அவை எல்லாம் அன்பானவை அல்ல. மூத்தவன் தன் இடத்தை இழந்துவிட்டதாகக் கேட்கிறான். வேறு இருவர் தங்கள் வன்முறை பெயரிட்டுச் சொல்லப்படுவதைக் கேட்கிறார்கள். ஒருவன் சிங்கம் என்றும், இன்னொருவன் ஓநாய் என்றும், இன்னொருவன் விடுதலையான பெண்மான் என்றும் அழைக்கப்படுகிறான். இது ஒரே நேரத்தில் ஒரு குடும்பக் கூட்டமாகவும் ஒரு தீர்க்கதரிசனமாகவும் வாசிக்கப்படுகிறது — இஸ்ரவேலின் கோத்திரங்களின் பிதாக்கள், எகிப்திலுள்ள ஒரு மரணப்படுக்கையருகே, தாங்கள் யாராக இருப்பார்கள் என்று கேட்கிறார்கள்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஆதியாகமம் முழுப் படைப்பின்மேலும் ஆசீர்வாதத்துடன் தொடங்கி, இஸ்ரவேலின் கோத்திரங்களின் பன்னிரண்டு தலைவர்களையும் ஒரு தகப்பன் ஆசீர்வதிப்பதுடன் முடிகிறது. குடும்பம் ஒரு தேசத்தின் கருவாகிவிட்டது. யூதாவைப் பற்றிய வரி — செங்கோல் நீங்குவதில்லை — தாவீதின் ராஜ்யமாக வளரும் ஒரு அரச நம்பிக்கையை விதைக்கிறது; வரப்போகும் ஒரு ராஜாவைச் சுட்டுவதாக யூத, கிறிஸ்தவ வாசகர்கள் அதை வாசிக்கலானார்கள்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: யாக்கோபின் இறுதி ஆசீர்வாதங்கள் மூலம் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களின் எதிர்காலத்தை வகுப்பது, ஆட்சிக்காக யூதாவைத் தனியே குறிப்பிடுவது, இஸ்ரவேல் என்ற தன் பெயரைத் தேசம் சுமக்கப்போகும் மனிதனின் வாழ்க்கையை முடிப்பது.

• 49:1–7 — மூத்த மகனாகிய ரூபன், தன் தகப்பனின் மறுமனையாட்டியோடு சயனித்ததால் தன் மேன்மையை இழக்கிறான். சீகேமில் காட்டிய கோபத்துக்காகச் சிமியோனும் லேவியும் கடிந்துகொள்ளப்பட்டு, இஸ்ரவேலில் சிதறடிக்கப்படுவார்கள் என்று சொல்லப்படுகிறார்கள்.
• 49:8–12 — யூதா தன் சகோதரர்களால் புகழப்பட்டு, ஒரு சிங்கத்துக்கு ஒப்பிடப்பட்டு, 'சீலோ வரும்வரை' — மொழிபெயர்க்கக் கடினமான ஒரு சொற்றொடர் — செங்கோல் வாக்களிக்கப்படுகிறான்; அதனுடன் பொங்கிவழியும் செழிப்பின் ஒரு சித்திரமும் தரப்படுகிறது.
• 49:13–21 — செபுலோன், இசக்கார், தாண், காத், ஆசேர், நப்தலி ஆகியோருக்குச் சுருக்கமான வார்த்தைகள்; நடுவில் யாக்கோபு நிறுத்தி ஜெபிக்கிறான்: கர்த்தாவே, உம்முடைய இரட்சிப்புக்குக் காத்திருக்கிறேன்.
• 49:22–27 — மிக நீண்ட ஆசீர்வாதம் யோசேப்புக்குச் செல்கிறது — தாக்கப்பட்டும் உறுதியாக நின்ற, யாக்கோபின் வல்லவராலும், மேய்ப்பராலும், இஸ்ரவேலின் கன்மலையாலும் உதவிபெற்ற கனிதரும் செடி. கடைசியாக, பென்யமீன் பீறுகிற ஓநாய்.
• 49:28–33 — இவர்களே பன்னிரண்டு கோத்திரங்கள். ஆபிரகாம், சாராள், ஈசாக்கு, ரெபெக்காள், லேயாள் ஆகியோருடன் மக்பேலா குகையில் தன்னை அடக்கம்பண்ணும்படி யாக்கோபு தன் மகன்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறான் — பின்பு தன் கால்களைக் கட்டிலின்மேல் மடக்கிக்கொண்டு மரிக்கிறான்.

முக்கிய வசனம்: ஆதியாகமம் 49:10  ·  அதனால் என்ன: தன் மகன்கள் உண்மையில் இருப்பதைவிட நல்லவர்கள் என்று யாக்கோபு நடிக்கவில்லை; ஆனாலும் அவர்களை ஆசீர்வதித்து, ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு எதிர்காலத்தைப் பெயரிடுகிறான். நேர்மையும் நம்பிக்கையும் அருகருகே அமர்ந்திருக்கின்றன. அதன் நடுவில், மரணத்தறுவாயிலிருக்கும் ஒரு மனிதன், தான் தேவனுடைய மீட்புக்காகக் காத்திருப்பதாக எளிமையாக ஜெபிக்கிறான் — நீண்ட, சிக்கலான ஒரு வாழ்க்கையின் முடிவில் விசுவாசத்துக்கு ஒரு நல்ல விவரணை.