ஒரு பேரழிவுக்குப் பின், குடும்பங்கள் சில நேரம் எல்லாம் தொடங்கிய இடத்துக்கே திரும்பிச் செல்கின்றன — பழைய வீடு, கிராமத்துக் கோவில், பெற்றோர் திருமணம் செய்துகொண்ட ஆலயம் — தங்கள் திசையை மீண்டும் கண்டுபிடிக்க. யாக்கோபு சரியாக அதையே செய்கிறான். சீகேமின் கொடூரத்துக்குப் பின், பெத்தேலுக்குத் திரும்பிப் போகும்படி தேவன் அவனிடம் சொல்கிறார் — பல பத்தாண்டுகளுக்கு முன், தன் சகோதரனிடமிருந்து தப்பி ஓடியபோது, வானத்தை எட்டும் ஏணியைப் பற்றி அவன் சொப்பனம் கண்ட இடம். புறப்படுவதற்கு முன், வீட்டில் சிலவற்றை அகற்ற வேண்டியிருக்கிறது. இந்தத் திரும்புதல் ஒரு மகிழ்ச்சியான முடிவும் அல்ல: இந்த அதிகாரத்தில் மூன்று அடக்கங்கள் உள்ளன.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: பெரிய கதையில், ஆபிரகாமுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதி ஈசாக்கு வழியாக யாக்கோபுக்குக் கடந்து வந்திருக்கிறது. பெத்தேலில் அது அவனிடம் மீண்டும் சொல்லப்படுகிறது — ஆபிரகாமுக்குப் பின் மிக முழுமையான வடிவத்தில்: ஒரு ஜாதி, ராஜாக்கள், தேசம். பன்னிரண்டு மகன்களும் இப்போது பூரணமாகிறார்கள்; அதிகாரத்தின் முடிவிலுள்ள பட்டியல் இஸ்ரவேலின் வருங்காலப் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களைப் பெயரிடுகிறது. ஈசாக்கின் மரணத்துடன் முற்பிதாக்களின் தலைமுறை முடிகிறது; கதை யாக்கோபின் மகன்களை நோக்கித் திரும்பவிருக்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: சீகேமுக்குப் பின் யாக்கோபுடனான தேவனுடைய உடன்படிக்கையைப் புதுப்பிப்பது, பன்னிரண்டு மகன்களின் குடும்பத்தைப் பூரணமாக்குவது, ஈசாக்கின் தலைமுறையை முடிப்பது — துக்கம், பாவம், இழப்பு ஆகியவற்றைச் சுற்றிச் செல்லாமல், அவற்றினூடாகவே வாக்குறுதி முன்னேறுவதைக் காட்டுவது.
- 35:1–8 — தேவன் யாக்கோபைப் பெத்தேலுக்கு அனுப்புகிறார். யாக்கோபு தன் வீட்டாரிடம் அந்நிய தேவர்களையும் காதணிகளையும் ஒப்படைக்கும்படி சொல்லி, அவற்றைச் சீகேமுக்கு அருகிலுள்ள கர்வாலி மரத்தின்கீழ் புதைக்கிறான். தேவனால் உண்டான ஒரு பயம் சுற்றிலுமுள்ள பட்டணங்கள் அவர்களைப் பின்தொடராதபடி தடுக்கிறது. பெத்தேலில் அவன் ஒரு பலிபீடத்தைக் கட்டுகிறான்; ரெபெக்காளின் பழைய தாதி தெபோராள் மரித்து, ஒரு கர்வாலி மரத்தின்கீழ் அடக்கம்பண்ணப்படுகிறாள்.
- 35:9–15 — தேவன் மீண்டும் யாக்கோபுக்குத் தரிசனமாகி, இஸ்ரவேல் என்ற பெயரை உறுதிப்படுத்தி, வாக்குறுதியைத் திரும்பச் சொல்கிறார்: பலுகிப் பெருகு; ஒரு ஜாதியும் ராஜாக்களும் உன்னிடமிருந்து தோன்றுவார்கள்; ஆபிரகாமுக்கும் ஈசாக்குக்கும் கொடுத்த தேசம் உன்னுடையது. யாக்கோபு ஒரு கல்தூணை நிறுத்தி, அதன்மேல் ஒரு பானபலியை ஊற்றி, அந்த இடத்துக்கு மீண்டும் பெத்தேல் என்று பெயரிடுகிறான்.
- 35:16–20 — எப்பிராத்தாவை நோக்கிப் போகும் வழியில், ராகேல் கடும் பிரசவ வேதனையில் மரிக்கிறாள். தன் கடைசி மூச்சில் தன் மகனுக்குப் பெனோனி — 'என் துக்கத்தின் மகன்' — என்று பெயரிடுகிறாள்; யாக்கோபு அவனுக்குப் பென்யமீன் — 'வலதுகரத்தின் மகன்' — என்று பெயர் மாற்றுகிறான். யாக்கோபு அவள் கல்லறையின்மேல் ஒரு தூணை நிறுத்துகிறான்.
- 35:21–26 — மூத்த மகன் ரூபன் தன் தகப்பனின் மறுமனையாட்டியான பில்காளோடு சயனிக்கிறான் — அது தன் தகப்பனின் இடத்தைப் பிடிக்கும் ஒரு முயற்சியாகவும் இருந்தது — இஸ்ரவேல் அதைக் கேள்விப்படுகிறான். பின்பு பன்னிரண்டு மகன்களும் அவர்களுடைய தாய்களின்படி பட்டியலிடப்படுகிறார்கள்: லேயாள், ராகேல், பில்காள், சில்பாள்.
- 35:27–29 — யாக்கோபு மம்ரேயில் தன் தகப்பன் ஈசாக்கிடம் வந்து சேருகிறான். ஈசாக்கு 180 வயதில் மரிக்கிறான்; ஏசாவும் யாக்கோபும் சேர்ந்து அவனை அடக்கம்பண்ணுகிறார்கள் — இரு சகோதரர்களும் கடைசி முறையாக அருகருகே.
முக்கிய வசனம்: ஆதியாகமம் 35:11–12 · அதனால் என்ன: தேவனோடு மீண்டும் தொடங்குவது பெரும்பாலும் எதையாவது கீழே வைப்பதுடன் தொடங்குகிறது — நாம் கவனிக்காமலேயே சுமந்துகொண்டிருக்கும் விக்கிரகங்கள். ஆனாலும் அதிகாரம் யதார்த்தமாக இருக்கிறது: புதுப்பித்தல் இழப்பை நிறுத்துவதில்லை. யாக்கோபு தன் வாழ்க்கையின் மிகப் பெரிய வாக்குறுதியைக் கேட்டு, பின்பு ஒரு தாதியையும், ஒரு மனைவியையும், ஒரு தகப்பனையும் அடக்கம்பண்ணுகிறான். இங்கே விசுவாசம் துக்கத்திலிருந்து தப்பிப்பது அல்ல; வாக்குறுதியைக் கையில் பிடித்தபடி அதனூடாக நடப்பதே.