பல குடும்பங்களில் ஒரு புதிய பெயர் ஒரு புதிய வாழ்க்கையைக் குறிக்கிறது: ஒரு விழாவில் பெயர் சூட்டப்படும் குழந்தை, புதிய குடும்பப் பெயரைப் பெறும் மணப்பெண், ஞானஸ்நானத்தில் ஒரு பெயரை ஏற்கும் ஒருவர். அந்தப் பெயர் சொல்கிறது: இனி நீ இதுதான். ஆதியாகமம் 17 பெயர் மாற்றங்களால் நிறைந்துள்ளது. இஸ்மவேல் பிறந்து அமைதியான பதின்மூன்று ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன; ஆபிராமுக்குத் தொண்ணூற்றொன்பது வயது. தேவன் 'சர்வவல்லமையுள்ள தேவனாகத்' தோன்றி, ஆபிராமின் பெயரை ஆபிரகாம் என்றும் சாராயின் பெயரைச் சாராள் என்றும் மாற்றி, குடும்பம் தங்கள் உடலில் சுமக்கும்படி ஒரு உடல் அடையாளத்தைக் கொடுக்கிறார். பின்பு மகன் வருகிறான் என்கிறார் — அடுத்த ஆண்டு இதே காலத்தில்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஆதியாகமம் 15இன் உடன்படிக்கை இப்போது அதன் அடையாளத்துடன் மீண்டும் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது. விருத்தசேதனம் ஆபிரகாமின் வீட்டாரையும், பின்னர் இஸ்ரவேல் தேசத்தையும், ஒவ்வொரு தலைமுறையிலும் குறிக்கும் — அது ஆதித் திருச்சபையின் பெரும் விவாதங்களில் ஒன்றாகவும் ஆகிறது (அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 15, கலாத்தியர்). வாக்குறுதியை யார் சுமப்பது என்பதையும் இந்த அதிகாரம் தீர்மானிக்கிறது: இஸ்மவேல் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டு ஒரு பெரிய ஜாதியாவான், ஆனால் உடன்படிக்கை வம்சம் சாராளின் மகன் ஈசாக்கு மூலமே செல்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: புதிய பெயர்களோடும் நித்திய அடையாளத்தோடும் உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்துவது; வாக்களிக்கப்பட்ட மகன் சாராளிடமிருந்தே வருவான் என்று தெளிவாக்குவது — இயற்கையான எல்லா எதிர்பார்ப்புகளுக்கும் எதிராக.
- 17:1–8 — தமக்கு முன்பாக உண்மையுடன் நடக்கும்படி தேவன் ஆபிராமை அழைத்து, அவனுக்கு ஆபிரகாம் — 'திரளான ஜாதிகளுக்குத் தகப்பன்' — என்று மறுபெயரிடுகிறார்; அவனிடமிருந்து ஜாதிகளையும் ராஜாக்களையும், நித்திய உடன்படிக்கையையும், கானான் தேசத்தை நிலையான சுதந்தரமாகவும் வாக்களிக்கிறார்.
- 17:9–14 — அடையாளம்: வீட்டிலுள்ள ஒவ்வொரு ஆணும் — மகன்களும் வேலைக்காரர்களும், வீட்டில் பிறந்தவர்களும் விலைக்கு வாங்கப்பட்டவர்களும் — விருத்தசேதனம் செய்யப்பட வேண்டும்; பிறந்த குழந்தைகள் எட்டாம் நாளில். மறுக்கிறவன் உடன்படிக்கையை மீறினவன்.
- 17:15–22 — சாராய் சாராளாகிறாள்; அவள் ஒரு மகனைப் பெறுவாள். நூறு வயதும் தொண்ணூறு வயதுமான பெற்றோர் என்ற எண்ணத்தில் ஆபிரகாம் முகங்குப்புற விழுந்து நகைக்கிறான்; இஸ்மவேலுக்காக மன்றாடுகிறான். தேவன் இஸ்மவேலைப் பன்னிரண்டு பிரபுக்களோடும் ஒரு பெரிய ஜாதியோடும் ஆசீர்வதிக்கிறார், ஆனால் ஈசாக்கையே உடன்படிக்கை வாரிசாகப் பெயரிடுகிறார்.
- 17:23–27 — அதே நாளில் ஆபிரகாம் கீழ்ப்படிகிறான்: அவனும், பதின்மூன்று வயதான இஸ்மவேலும், வீட்டிலுள்ள ஒவ்வொரு ஆணும் விருத்தசேதனம் பண்ணப்படுகிறார்கள்.
முக்கிய வசனம்: ஆதியாகமம் 17:7 · அதனால் என்ன: இங்கே தேவனுடைய வாக்குறுதி தனிப்பட்டது — 'உனக்குத் தேவனாயிருப்பேன்' — அது ஒரு அடையாளத்துடன் வருகிறது; சம்பாதித்ததற்கான வெகுமதியாக அல்ல, உரிமையின் அடையாளமாக. ஆபிரகாம் நகைக்கிறான், சந்தேகிக்கிறான், ஆனாலும் அதே நாளில் கீழ்ப்படிகிறான். இந்த அதிகாரத்தில் விசுவாசம் அப்பாவித்தனமானதும் அல்ல, பரிபூரணமானதும் அல்ல; எப்படியானாலும் எடுத்து வைக்கப்படும் அடுத்த அடியே அது.